Die Toten Hosen: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 180 bajtów ,  7 lat temu
brak grafiki
m (Historia 2006-2011)
(brak grafiki)
{{Artysta muzyczny infobox
|wykonawca = Die Toten Hosen
|zdjęcie = Logo Die Toten Hosen.svg
|tło = grupa_muzyczna
|opis_zdjęcia = Logo zespołu
|wielkość = 150px
|imię_nazwisko =
|miejsce_śmierci =
|instrument =
|gatunek = [[Punk|punk rock]], [[rock]]
|zawód =
|aktywność =
|wytwórnia =
|powiązania =
|członkowie = [[Andreas Frege|Campino]] (Andreas Frege)<br />[[Andreas Meurer|Andi]] (Andreas Meurer)<br />[[Michael Breitkopf|Breiti]] (Michael Breitkopf)<br />[[Andreas von Holst|Kuddel]] (Andreas von Holst)<br />[[Stephen George Ritchie|Vom]] (Stephen George Ritchie)<br />
|byli_członkowie = [[Walter November]] (Walter Hartung)<br />[[Trini Trimpop]] (Klaus-Dieter Trimpop)<br />[[Jakob Keusen]]<br />[[Wölli]] (Wolfgang Rohde)
|współpracownicy =
|www = http://www.dietotenhosen.de/
}}
'''Die Toten Hosen''' ([[język niemiecki|niem.]] dosłownie: ''martwe spodnie'', [[idiom]] oznaczający ''[[impotencja|impotenta]]'' lub ''flaki z olejem'') – niemiecki zespół [[Punk|punkrockowypunk]]rockowy, występujący również w kilku albumach pod pseudonimem ''Die Roten Rosen''. Początkowo muzykę zespołu, zgodnie z ideologią ruchu punkrockowego, cechowała prostota melodii, słów i aranżacji oraz brak wirtuozerii w wykonaniu. Liderem i wokalistą zespołu jest pół-Niemiec, pół-Anglik o pseudonimie ''Campino'' (pseudonim pochodzi od nazwy cukierków śmietankowo-owocowych). Jeden z ich przebojów – ''Alles aus Liebe'' – zyskał również w Polsce dużą popularność w wykonaniu zespołu [[Ich Troje]] (''A wszystko to...''). W 1988 dużą popularność w Polsce zdobyła ich piosenka "Armee der Verlierer" – w wykonaniu zespołu [[Kobranocka]] ("I nikomu nie wolno się z tego śmiać").
 
== Skład zespołu ==
== Historia zespołu ==
=== 1982 do 1987: Lata początkowe ===
 
Zespół "Die Toten Hosen" powstał w 1982 roku w [[Düsseldorf]]ie (Ratinger Hof). Zespół w pierwotnym składzie tworzyli: [[Campino]], [[Andreas von Holst]], [[Andreas Meurer]], [[Michael Breitkopf]], [[Trini Trimpop]] oraz [[Walter November]]. Zespół był kontynuacją formacji "ZK", której wywodzili się Campino oraz Andreas von Holst. Swój debiut koncertowy grupa miała w [[Wielkanoc]] 1982 roku w [[Brema|bremeńskim]] pubie "Schlachthof". W tym samym roku zespół wydał swój pierwszy utwór - "Wir sind bereit", a krótko po tym ukazał się utwór "Reisefieber". Wskutek problemów narkotykowych, w 1983 roku niespodziewanie zespół opuścił Walter November. Trzecim singlem wydanym przez zespół był "Eisgekühlter Bommerlunder" (znany również w polskiej wersji jako ''Zamrożona Wyborowa'', wydany w 2010 roku, również przez Die Toten Hosen). Utwór przyniósł grupie znaczny rozgłos. W 1983 roku ukazał się pierwszy album ''[[Opel-Gang]]'' z ich logiem - trupią czaszką ([[Totenkopf]]).
 
Z końcem tego samego roku, Die Toten Hosen, mający już kontrakt od lipca 1983 z wytwórnią płytową [[EMI]], wraz z [[Nowy Jork|nowojorskim]] [[rap]]perem [[Fab Five Freddy]]m nagrali [[hip Hip-hop|hiphopową]] wersję singla Bommerlunder, wydaną pt. ''Hip Hop Bommi Bop'' jako bożonarodzeniowy singiel. W 1984 roku zostali zaproszeni przez stację telewizyjną [[BBC]] do programu ''John Peel Show''. Z powodu wysokich kosztów podróży doszło do sporu z EMI i ostatecznie zespół zerwał kontrakt, przenosząc się do [[Virgin Records]]. Spór z wytwórnią wznowił się w 1984 roku, kiedy ukazał się ich drugi album ''[[Unter falscher Flagge]]''. Powodem miała być okładka, na której widniała karykatura szkieletu psa siedzącego obok gramofonu, nawołująca do znaku firmowego EMI. Wytwórnia wniosła sprawę do [[sąd]]u, w skutek czego wygląd okładki uległ zmianie. Na okładce pojawił się sztandar z piracką flagą, na której pojawiło się po raz pierwszy logo szkieletu orła (Knochenadler). Logo to jest używane przez zespół do dzisiaj.
[[plik:DieTotenHosen06-800.jpg|thumb|Wolfgang Rohde 1987]]
Na początku 1985 roku Die Toten Hosen odbyli trasę po [[Francja|Francji]], a jesienią po [[Węgry|Węgrzech]] i [[Polska|Polsce]]. Pod koniec roku Trini Trimpop zrezygnował z bycia perkusistą i do 1992 przejął funkcję menedżera zespołu. Nowym perkusistą był chwilowo Jakob Keusen, którego w styczniu 1986 zastąpił [[Wolfgang Rohde]]. Pierwszy koncert Rhode w roli perkusisty był zarazem pierwszym koncertem Die Toten Hosen przed dużą publicznością. Razem z Herbertem Grönemeyerem, Udo Lindenbergiem, Mariusem Müller-Westernhagenem, BAP, Rodgau Monotones i innymi wystąpili w lipcu 1986 roku na festiwalu Anti-WAAhnsinns pod [[Wackersdorf]]em, by zaprotestować przeciwko budowie tamtejszej rafinerii. W tym samym roku DTH wydali trzeci album studyjny ''[[Damenwahl]]''. W czasie trasy koncertowej promującej ten album, sponsorowanej przez północnoniemieckie przedsiębiorstwo Fromms, za ich inicjatywą rozdawano w wielkich ilościach prezerwatywy. W 1987 roku zespół odniósł sukces wydając płytę winylową ''[[Never Mind the Hosen, Here's Die Roten Rosen]]'' występując jednocześnie pod pseudonimem Die Roten Rosen. Album zawierał rockowe wersje niemieckich przebojów określanych jako Deutsche-Schlager. Z końcem 1987 roku pojawił się ich pierwszy album koncertowy "[[Bis zum bitteren Ende]]", który jednocześnie uplasował się w Top 30 niemieckich i austriackich list.
Wydana w 1988 roku płyta ''[[Ein kleines bisschen Horrorschau]]'', w której pojawił się przebój ''Hier kommt Alex'', uchodzi za punkt przełomowy w karierze zespołu. Album składa się w większości z utworów napisanych do sztuki teatralnej Bernda Schadewalda: ''Clockwork Orange''. Sztuka powstała w oparciu o powieść "[[Mechaniczna pomarańcza (powieść)|Mechaniczna pomarańcza]]" autorstwa [[Anthony Burgess|Anthony'ego Burgessa]] i filmu [[Mechaniczna pomarańcza (film)|pod tym samym tytułem]] w reżyserii [[Stanley Kubrick|Stanleya Kubricka]]. Przez pół roku występowali na scenie podkładając muzykę do sztuki w teatrze Bad Godesberg w [[Bonn]]. Jeszcze tego samego roku Die Toten Hosen wystąpili na ''Lituanika-Festival'', festiwalu odbywającym się w stolicy [[Litwa|Litwy]], [[Wilno|Wilnie]] oraz w [[Kowno|Kownie]] i zostali wybrani przez jury najlepszym zespołem całego festiwalu<ref>[[Metal Hammer]], Ausgabe 11/1988, S. 122.</ref>.
 
Tournée odbyte wiosną 1989 roku, zgromadziło wielu fanów i okazało się sukcesem, na koncercie w dortmundzkiej [[Westfalenhallen]] udało się sprzedać wszystkie bilety. Jednocześnie zespół wydał wprowadzili kasetę VHS ''[[3 Akkorde für ein Halleluja|3&nbsp;Akkorde für ein Halleluja]]'', która dokumentowała ich dotychczasową historię. W 1990 roku zostali zaproszeni do wzięcia udziału w ''[[New Music Seminar]]'' odbywającego się w Nowym Jorku<ref>[[Jürgen Seibold]], V.I.P. music: ''Die Toten Hosen''. [[Paul Zsolnay Verlag]], Wien 1992, ISBN 3-552-05005-1. S. 56.</ref>, a w [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]] wystąpili jako support przed koncertem [[The Rolling Stones]]. Latem 1990 roku wyjechali do [[Włochy|Włoch]], gdzie dla gazety [[Die tageszeitung|Die Tageszeitung]] i radia [[SDR 3]] współkomentowali mecze [[Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1990|XIV Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej]]<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_was_frueher_einmal_war_teil3.php taz, Ausgabe 11–30/Juni 1990 u. 2–8/Juli 1990]</ref>. Specjalnie na tę okazję wydali cover ''[[Azzurro (piosenka)|Azzurro]]'' w wersji rockowej, ze specjalnym klipem wideo, który w satyryczny sposób ukazuje zachowanie się grupki niemieckich kibiców, podróżujących na mecze mistrzostw. Jeszcze w tym samym roku wydali album ''[[Auf dem Kreuzzug in Glück]]'', który w ciągu tygodnia sprzedał się w ilości 150 tys. sztuk<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_was_frueher_einmal_war_browser.php?contentid=63 Frankfurter Rundschau 1990]</ref>.
 
W 1991 roku ukazał się dwupłytowy album ''[[Learning English, Lesson One]]'', który uważany jest za jeden z najlepszych albumów coverów piosenek anglojęzycznych. Album miał być ich hołdem wobec twórców oryginalnych wersji tych utworów. Nagrywanie każdego z coverów odbywało się przy obecności co najmniej jednego z autorów każdego utworu. Ta produkcja zapoczątkowała trwającą do dzisiaj współpracę z angielskim muzykiem [[T. V. Smith]]em, twórcą tekstów i byłym członkiem zespołu [[The Adverts]]. Wiosną 1992 roku zespół wyruszył w trwającą aż do jesieni trasę koncertową, grając koncerty pod hasłem "Ludzie, zwierzęta, sensacje" (Menschen, Tiere, Sensationen). Podczas trasy odwiedzili Niemcy, [[Austria|Austrię]], [[Szwajcaria|Szwajcarię]], [[Dania|Danię]], [[Anglia|Anglię]], [[Hiszpania|Hiszpanię]], Francję i po raz pierwszy [[Argentyna|Argentynę]]<ref>Bertram Job: ''Bis zum bitteren Ende … Die Toten Hosen erzählen ihre Geschichte''. Kiepenheuer & Witsch, Köln 1996, ISBN 3-462-02532-5. S. 264.</ref>. Singiel, który ukazał się w Boże Narodzenie 1992 roku - ''[[Sascha … ein aufrechter Deutscher]]'' manifestował ich poglądy przeciwko [[Skrajna prawica|ekstremizmowi prawicowemu]]. Dochodem uzyskanym ze sprzedaży DTH postanowiło wesprzeć "Düsseldorfski apel przeciwko rasizmowi i nienawiści do obcokrajowców“. Wydawnictwo spotkało się z protestami ze strony [[Republikanie (Niemcy)|Partii Republikanów]], co jednak tylko zwiększyło jego popularność, dochody wyniosły pół miliona [[Marka niemiecka|niemieckich marek]]<ref>[[Zillo]], Ausgabe Mai 1993.</ref>.
Podczas trasy koncertowej w 1994 roku prawie zawsze zapełniali widownię do ostatniego miejsca, zarówno w kraju jak i za granicą. W listopadzie wystąpili na czterech koncertach w [[Stany Zjednoczone|USA]] i [[Kanada|Kanadzie]] jako support przed grupą [[Green Day]]. Do kwietnia 1995 roku występowali także w audycji ''Tausend Takte Tanzmusik'', nadawanej przez [[Berlin|berlińską]] radiostację Fritz<ref>Kai Jessen: ''Die Toten Hosen – Für immer Punk!'' [[Heyne Verlag|Wilhelm Heyne Verlag]], München 1997, ISBN 3-453-12889-3, S. 97.</ref>. Z końcem roku zespół założył własną firmę JKP, przejmując na siebie wydawanie i sprzedaż płyt.
 
=== Lata 1996 do 2000: JKP – początki z własną wytwórnią płyt ===
[[plik:DieTotenHosen08-800.jpg|thumb|Andreas von Holst razem z Andreasem Meurerem 1987]]
 
Pierwszy album wydany przez własną wytwórnię ukazał się w 1996 i nazywał się ''[[Opium fürs Volk]]''. DTH porusza w tym albumie tematykę wiary i religii. Album ten jest ich trzecim albumem w karierze, po albumie ''Kauf MICH!'' i ''Reich & sexy'' uhonorowanym nagrodą [[platynowa płyta|platynowej płyty]] wśród niemieckojęzycznej muzyki. <ref name="Gold">[http://www.musikindustrie.de/gold_platin_datenbank/#topSearch Datenbank der Musikindustrie – Suchanfrage erforderlich]</ref>. Ich przebój ''Zehn kleine Jägermeister'' jest pierwszym spośród ich utworów, który zajął pierwsze miejsce na niemieckojęzycznej liście przebojów Single-Charts. Razem z [[Iggy Pop]] Die Toten Hosen wystąpili jako support przed koncertem [[Ramones|Ramonesów]]ów na ich koncercie pożegnalnym na [[Estadio Monumental Antonio Vespucio Liberti|stadionie River-Plate]] w [[Buenos Aires]] przed 75-cio tysięczną publicznością. W tym samym roku jeszcze DTH odbywa trasę koncertową po Niemczech, Austrii i Szwajcarii, której towarzyszy motto ''Ewig währt am längsten'' co w tłumaczeniu oznacza ''wieczność jest najlepszą polityką''. Poza tym w 1996 roku DTH zaliczyli jeszcze występy na ''[[Gurtenfestival]]'', ''[[Forestglade|Forestglade Festival]]'', na [[Waldbühne Berlin|Berlińskiej Waldbühne]], a także na ''[[Bizarre-Festival]]'' w [[Kolonia|Kolonii]]. W roli headlinerów na festiwalu ''[[Rock am Ring]]'' wystąpili po raz pierwszy w maju 1996. Również w tym roku ukazał się ich drugi album koncertowy o nazwie ''[[Im Auftrag des Herrn]]''.
 
W latach 1982 do 1997 zespól Die Toten Hosen miał już na koncie ponad 1000 koncertów. Podczas ich jubileuszowego koncertu - 28 czerwca 1997 roku przed 60-cio tysięczną publicznością zgromadzoną na [[Rheinstadion]] w ich rodzinnym mieście [[Düsseldorf]], doszło do tragicznego wypadku, w którym - wskutek naciskania przez tłum na scenę, została śmiertelnie zadeptana szesnastoletnia fanka z Holandii. Zespół od razu przerwał koncert, jednakże z nakazu miejskiej straży pożarnej, DTH zmuszeni byli dokończyć swój koncert, by nie wywołać paniki w tłumie. W szoku po zaszłych zdarzeniach DTH odwołali wszystkie koncerty zaplanowane do końca tego roku, i przez prawie dwa lata nie wystąpili na żadnych stadionach.<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_biographie_1997.php Biografie 1997]</ref><ref>[[SWR3]] Club Magazin, Ausgabe 2/2000, S. 10–15. Interview mit Campino.</ref>.
 
W styczniu 1998 Die Toten Hosen wzięli udział w ''[[Warped Tour|Vans Warped Tour]]''. Trasa objęła festiwale w [[Nowa Zelandia|Nowej Zelandii]], [[Australia|Australii]], [[Japonia|Japonii]] i w [[Stany Zjednoczone|USA]], gdzie jak dotąd nie byli jeszcze tak dobrze znani. W tym samym miesiącu pojawił się Ich nowy singiel ''[[Pushed Again]]'', który poruszał taką tematykę jak bezprawie i represje polityczne.<ref>[[Der Wahrschauer]], Ausgabe Herbst 2002.</ref>. Utwór ten przedstawili DTH niemieckiej publiczności podczas nielegalnego koncertu, zorganizowanego w [[Ahaus]], przeciwko transportom [[Odpady promieniotwórcze|odpadów radioaktywnych]].<ref>[http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-7851020.html Der Spiegel, Ausgabe 13, 23. März 1998.]</ref>. [[Strona A i strona B|Strona B]] płyty czyli ''Alles ist eins'' dedykowana jest szesnastoletniej dziewczynie, tragicznie zmarłej podczas tysięcznego koncertu w [[Düsseldorf|Düsseldorfie]]ie. W sierpniu Die Toten Hosen zagrali na festiwalach w [[Landsberg am Lech]] i na [[Rock am See]] w [[Konstancja|Konstancji]]. Następnie po raz kolejny wzięli udział w trasie ''[[Warped Tour|Vans Warped Tour]]'' odbywającej się tym razem na kontynencie [[Europa|Europejskim]], podczas której, obok pięciu koncertów w [[Niemcy|Niemczech]], w programie były koncerty w [[Hiszpania|Hiszpanii]], [[Włochy|Włoszech]], na [[Węgry|Węgrzech]] i na [[Słowacja||Słowacji]].<ref name="Tourdatenarchiv">[http://www.dth-dta.de.vu/ Fanseite mit Aufzeichnungen der Konzertdaten, Setlisten und Fotos seit 1982], abgerufen am 30. September 2010.</ref>.
Pierwszy album wydany przez własną wytwórnię ukazał się w 1996 i nazywał się ''[[Opium fürs Volk]]''. DTH porusza w tym albumie tematykę wiary i religii. Album ten jest ich trzecim albumem w karierze, po albumie ''Kauf MICH!'' i ''Reich & sexy'' uhonorowanym nagrodą [[platynowa płyta|platynowej płyty]] wśród niemieckojęzycznej muzyki. <ref name="Gold">[http://www.musikindustrie.de/gold_platin_datenbank/#topSearch Datenbank der Musikindustrie – Suchanfrage erforderlich]</ref> Ich przebój ''Zehn kleine Jägermeister'' jest pierwszym spośród ich utworów, który zajął pierwsze miejsce na niemieckojęzycznej liście przebojów Single-Charts. Razem z [[Iggy Pop]] Die Toten Hosen wystąpili jako support przed koncertem [[Ramones|Ramonesów]] na ich koncercie pożegnalnym na [[Estadio Monumental Antonio Vespucio Liberti|stadionie River-Plate]] w [[Buenos Aires]] przed 75-cio tysięczną publicznością. W tym samym roku jeszcze DTH odbywa trasę koncertową po Niemczech, Austrii i Szwajcarii, której towarzyszy motto ''Ewig währt am längsten'' co w tłumaczeniu oznacza ''wieczność jest najlepszą polityką''. Poza tym w 1996 roku DTH zaliczyli jeszcze występy na ''[[Gurtenfestival]]'', ''[[Forestglade|Forestglade Festival]]'', na [[Waldbühne Berlin|Berlińskiej Waldbühne]], a także na ''[[Bizarre-Festival]]'' w [[Kolonia|Kolonii]]. W roli headlinerów na festiwalu ''[[Rock am Ring]]'' wystąpili po raz pierwszy w maju 1996. Również w tym roku ukazał się ich drugi album koncertowy o nazwie ''[[Im Auftrag des Herrn]]''.
 
W latach 1982 do 1997 zespól Die Toten Hosen miał już na koncie ponad 1000 koncertów. Podczas ich jubileuszowego koncertu - 28 czerwca 1997 roku przed 60-cio tysięczną publicznością zgromadzoną na [[Rheinstadion]] w ich rodzinnym mieście [[Düsseldorf]], doszło do tragicznego wypadku, w którym - wskutek naciskania przez tłum na scenę, została śmiertelnie zadeptana szesnastoletnia fanka z Holandii. Zespół od razu przerwał koncert, jednakże z nakazu miejskiej straży pożarnej, DTH zmuszeni byli dokończyć swój koncert, by nie wywołać paniki w tłumie. W szoku po zaszłych zdarzeniach DTH odwołali wszystkie koncerty zaplanowane do końca tego roku, i przez prawie dwa lata nie wystąpili na żadnych stadionach.<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_biographie_1997.php Biografie 1997]</ref><ref>[[SWR3]] Club Magazin, Ausgabe 2/2000, S. 10–15. Interview mit Campino.</ref>
 
W styczniu 1998 Die Toten Hosen wzięli udział w ''[[Warped Tour|Vans Warped Tour]]''. Trasa objęła festiwale w [[Nowa Zelandia|Nowej Zelandii]], [[Australia|Australii]], [[Japonia|Japonii]] i w [[Stany Zjednoczone|USA]], gdzie jak dotąd nie byli jeszcze tak dobrze znani. W tym samym miesiącu pojawił się Ich nowy singiel ''[[Pushed Again]]'', który poruszał taką tematykę jak bezprawie i represje polityczne.<ref>[[Der Wahrschauer]], Ausgabe Herbst 2002.</ref> Utwór ten przedstawili DTH niemieckiej publiczności podczas nielegalnego koncertu, zorganizowanego w [[Ahaus]], przeciwko transportom [[Odpady promieniotwórcze|odpadów radioaktywnych]].<ref>[http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-7851020.html Der Spiegel, Ausgabe 13, 23. März 1998.]</ref> [[Strona A i strona B|Strona B]] płyty czyli ''Alles ist eins'' dedykowana jest szesnastoletniej dziewczynie, tragicznie zmarłej podczas tysięcznego koncertu w [[Düsseldorf|Düsseldorfie]]. W sierpniu Die Toten Hosen zagrali na festiwalach w [[Landsberg am Lech]] i na [[Rock am See]] w [[Konstancja|Konstancji]]. Następnie po raz kolejny wzięli udział w trasie ''[[Warped Tour|Vans Warped Tour]]'' odbywającej się tym razem na kontynencie [[Europa|Europejskim]], podczas której, obok pięciu koncertów w [[Niemcy|Niemczech]], w programie były koncerty w [[Hiszpania|Hiszpanii]], [[Włochy|Włoszech]], na [[Węgry|Węgrzech]] i na [[Słowacja||Słowacji]].<ref name="Tourdatenarchiv">[http://www.dth-dta.de.vu/ Fanseite mit Aufzeichnungen der Konzertdaten, Setlisten und Fotos seit 1982], abgerufen am 30. September 2010.</ref>
 
Z końcem tego roku, zespół reaktywował swój pseudonim „Die Roten Rosen“ , pod którym wydali album świąteczny ''[[Wir warten auf’s Christkind]]'' parodiujący tradycyjne utwory i kolędy świąteczne. W 1999 z przyczyn zdrowotnych wynikających z problemów kręgosłupa Wolfgang Rohde zrezygnował na rzecz [[Vom Ritchie|George'a Ritchiego Vom'a]] z perkusji, który podczas koncertów świątecznych pod nazwą ''[[Little Drummer Boy]]'', miał już swój debiut przy perkusji. Ponownie pod nazwą „Die Toten Hosen“, zespół wydał w 1999 album ''[[Unsterblich (Album)|Unsterblich]]'', którego utwory koncentrują się przede wszystkim na przemijalności ludzkiego bytu. W tym samym roku, w ich wytwórni płytowej JKP, powstał soundtrack do filmu ''[[You Are Dead]]'', a tytuł filmu zainspirował ich do napisania kawałka o takiej samej nazwie.
Na początku nowego roku, DTH ponownie odwiedzili Argentynę. Podczas koncertu odbywającego się 24 marca 2000 w „Museum“ w [[Buenos Aires]]; kilka minut po rozpoczęciu koncertu, wskutek naporu fanów na scenę, doszło do zarwania sceny. Na szczęście nikt nie został ranny, jednakże występ musiał zostać przerwany, a następnie powtórzony nazajutrz. Oba te występy zostały udokumentowane na płycie DVD ''En misión del señor'', która ukazała się w 2001 roku.
 
11 czerwca 2000 podczas występu na na scenie''[[Rock am Ring]]'', [[Andreas Frege|Campino]] pośliznął się w pechowy sposób , ulegając kontuzji [[więzadło|więzadła]]. Był w prawdzie w stanie dokończyć koncert, jednakże kontuzja zmusiła go do odwołania już zaplanowanych ponad siedemdziesięciu eventów zaplanowanych na tamto tournee.<ref name="Skai62">[[Hollow Skai]]: ''Die Toten Hosen''. Hannibal, A-Höfen 2007, ISBN 978-3-85445-281-2, S. 62.</ref>.
 
=== Lata 2001 do 2005: Od albumu ''Auswärtsspiel'' do ''Friss oder stirb'' ===
W międzyczasie została również wydana ich druga płyta w historii, zawierająca ich największe przeboje: ''[[Reich & sexy II]]''. W 2003 roku zespół zrobił sobie przerwę na wypoczynek, w międzyczasie dając jesienią kilka koncertów w [[Argentyna|Argentynie]], a w lutym 2004 roku powrócili z nowym albumem ''Friss oder stirb''. Wkrótce również opublikowali swój występ na [[Rock am Ring]] w formie płyty DVD i w październiku z wydaniem nowego albumu ''[[Zurück zum Glück]]'' świętowali swój szósty raz, gdy ich album znalazł się na pierwszym miejscu wśród niemieckojęzycznych Album-Charts. [[MTV]] wyświetliło w tym samym roku 16-częściowy program ''[[Friss oder stirb]]'', pokazujący DTH z ujęcia ich życia prywatnego, ich zajęć ich rodzin i przyjaciół, wydane później w lipcu 2005 w formie potrójnej DVD. Podczas ich tournee pod tą samą nazwą, znowu zostały wszystkie miejsca koncertowe do ostatniego biletu wyprzedane.
 
Podczas [[Rock am Ring]] w 2005 roku, Die Toten Hosen nie spodziewano się ich w harmonogramie, jednakże DTH pojawili się spontanicznie robiąc fanom wielką niespodziankę. Organizator [[Marek Lieberberg]] wręczył im dlatego jako pierwszej grupie w historii festiwalu "Klucz do Rock am Ring", który ich uprawniał w przyszłości do przyjeżdżania, kiedy tylko zechcą bez żadnych wcześniejszych pozwoleń na festiwal. <ref>Hollow Skai: ''Die Toten Hosen''. Hannibal, A-Höfen 2007, ISBN 978-3-85445-281-2, S. 73.</ref>. A jeszcze 2 lipca 2005 wystąpili na festiwalu [[Live 8|Live 8]] w Berlinie.
 
W wrześniu 2005 Die Toten Hosen wystąpili wraz z gościnnie biorącymi udział muzykami [[Esther Kim]] i [[Raphael Zweifel]] w [[Wiedeń|Wiedeńskim]]skim [[Burgtheater]]dając koncert[z serii [MTV Unplugged]]. Nagrana w grudniu w 2005 roku płyta ''[[Nur zu Besuch]]'' pojawiła się w postaci normalnego albumu jak i w postaci filmu.
 
10 Września 2005 Die Toten Hosen wykonali ostatni koncert z trasy ''Friss oder Stirb'' na zapełnionej po brzegi [[ESPRIT arena|LTU arenie]] w Düsseldorfie i nagranie z tego koncertu opublikowali pod nazwą ''Heimspiel'' oznaczającą grę w domu (u siebie) w postaci płyty DVD. Na koniec roku jeździli w trasę razem z [[Gerhard Polt|Gerhardem Poltem]] oraz <!--die Blosn ist bayerisch und bedeutet so etwas wie „die Clique“ --> [[Biermösl Blosn]] po różnych teatrach i domach operowych, grając pod reżyserią [[Hanns Christian Müller|Hannsa Christiana Müllera]] w programie kabaretowym ''Abvent''.<!-- aBvent mit „B“. Kein Tippfehler! -->
[[plik:Breiti, Campino, Bob Geldof.jpg|thumb|Michael Breitkopf, Campino, Bob Geldof, Rostock 7.&nbsp;czerwca 2007]]
 
Rok 2006 był rokiem w którym DTH nie robiło prób i nie było żadnych koncertów. Campino wystąpił w tym czasie na [[Berlin|Berlińskim]][[Admiralpalast]] w inscenizacji sztuki [[Bertolt Brecht|Bertolda Brechta]] pt.: [[Opera za trzy grosze|Operze za trzy grosze]] w reżyserii [[Klaus Maria Brandauer|Klausa Marii Brandauera]] w roli „Macheath'a“.<ref>Joachim Lucchesi: ''Brandauer inszeniert Die Dreigroschenoper von Brecht & Weill''. Suhrkamp, Frankfurt am Main 2006.</ref> Z kolei [[Stephen George Ritchie|Vom RitchieRitchiewystępował]]występował w tym czasie z [[Spittin’ Vicars]] i [['T. V. Smith|T.&nbsp;V. Smithem] w trasach. <ref>[http://www.dietotenhosen.de/neuigkeiten_empfehlungen_tvsmith_vom_overload.php Tourdaten von Mai bis September 2006 T.&nbsp;V. Smith mit Vom Ritchie auf ''Misinformation Overload''-Tour.'']</ref>.
 
Razem z [[Herbert Grönemeyer|Herbertem Grönemeyerem]], [[Die Fantastischen Vier|Fantastischen Vier]], [[Bono]], [[Bob Geldof]] i innymi, wzięli die Toten Hosen udział w koncercie Open-Air ''Deine Stimme gegen Armut'' co w tłumaczeniu oznacza: "Twój głos przeciwko biedocie". Koncert ten należy do koncertów z serii [[Music & Messages]] organizowanych w ramach protestu przeciwko szczytom G8, i odbył się 7. Czerwca 2007 przed 80-tysięczną publicznością zgromadzoną w [[Rostock|Rostocku]]u.
 
[[plik:Sziget festival 2009 - day 2 die toten hosen 4.jpg|thumb|Sziget Festival 2009]]
 
Koncerty: 27 maja w [[Hamburg|Hamburgu]]u, 28 maja w [[Berlin|Berlinie]]ie jak i występy na początku czerwca na [[Rock am Ring]] i [[Rock im Park]]; objęły trasę koncertową pod mottem ''Hals + Beinbruch Tour '08'' (pl: Złamanie szyi i nogi Tour), jako że [[Andreas Frege|Campino]] z początkiem maja złamał sobie nogę.<ref>[http://www.dietotenhosen.de/alldieganzenjahre_bilderstories_halsundbeinbruch_1.php Tourbericht auf der offiziellen Webseite]</ref>. Album studyjny ''[[In aller Stille]]'' z całkiem nowymi kawałkami zadebiutował 14 listopada 2008 na rynku, poprzedzonym wydaniem singla "Strom" w październiku.<ref>[http://www.dietotenhosen.de/strom/ Video zu ''Strom'']</ref>. Koncerty trasy ''Machmalauter'' odbywającej się od listopada 2008 do [[Boże Narodzenie|Bożego Narodzenia]] 2009 wyprzedały się do ostatniego miejsca. Prawie w każdym z miejsc tej trasy, gościnnie brali w koncertach udział Esther Kim i Raphael Zweifel.
 
[[Plik:Campino.Wroclaw2010.JPG|thumb|Koncert Die Toten Hosen we Wrocławiu w 2010 roku]]
 
W kwietniu 2009 Die Toten Hosen wypuścili na rynek specjalnie dla rynku {Argentyna|Argentyńskiego]] ich najnowszy album jako''[[La hermandad – En el principio fue el ruido]]'' zawierającego obok większości kawałków z albumów ''In aller Stille'' i ''Zurück zum Glück'' trzy nowe kawałki, odwiedzając w międzyczasie po raz dziewiąty [[Ameryka Południowa|Amerykę Południową]], koncertując po raz kolejny między innymi w [[Buenos Aires]].<ref>[http://www.welt.de/kultur/article3646238/Wie-die-Toten-Hosen-Argentinien-erobern.html Wie die Toten Hosen Argentinien erobern] Meldung der [[Deutsche Presse-Agentur|dpa]] in [[Die Welt|Welt Online]] vom 30. April 2009.</ref>. 2 Maja 2009, po raz pierwszy w historii ich zespołu, wystąpili w [[Moskwa|Moskwie]].<ref>[http://www.focus.de/kultur/diverses/musik-die-toten-hosen-starten-tour-mit-moskau-premiere_aid_395569.html Focus Online, 3. Mai 2009.]</ref>. W listopadzie Die Toten Hosen wyjechali ponownie do [[Ameryka Łacińska|Ameryki Łacińskiej]], koncertując między innymi w [[Patagonia|Patagonii]], [[Gwatemala|Gwatemalii]], [[Panama|Panamie]], [[Nikaragua|Nikaragui]] i w [[Meksyk|Meksyku]]u. Cała ich trasa jest udokumentowana na Live-Albumie ''[[Machmalauter Live]]'', który w listopadzie 2009 wyszedł jako dwupłytowy album na rynek. Dodatkowo ukazały się płyty z koncertem na [[Berlin|Berlińskiej]] [[Waldbühne]] i z koncertem w klubie SO36 w [[Berlin|Berlinie]]ie jako DVD.
 
Pod nazwą ''Schall und Rauch'' odbyli Die Toten Hosen we wrześniu i październiku 2010 trasę po [[Azja CentralnaŚrodkowa|Azji Centralnej]]. Dwa koncerty odbyły się w [[Kazachstan|Kazachstanie]]ie: w [[Astana|Astanie]] i w [[Ałmaty|Ałma_Acie]], następnie koncertując w [[Taszkent|Taszkencie]], [[Samarkanda|Samarkandzie]], [[Duszanbe]], [[Stanbuł|Stanbule]], [[Amman|Ammanie]]ie i [[Tel AvivAwiw-Jafa|Tel Avivie]].Na uwieńczenie swojej trasy zagrali pięć koncertów w [[Polska|Polsce]] występując kolejno:
5 października w [[Poznań|Poznańskim]]skim klubie [[Asklepios|Eskulap]], 6 października w [[Gdańsk|Gdańskim]]im "PARLAMENT", 8 października w [[Warszawa|Warszawie]] w [[Stodoła|Stodole]], 9 października w [[Kraków|Krakowskim]] [[Kwadrat|Kwadracie]], i 10 października we [[Wrocław|Wrocławskim]]skim [[WZ]]<ref>[http://dietotenhosen.de/alldieganzenjahre-bilderstories-schall-und-rauch-1.php Bilder und Berichte über die Tour ''Schall und Rauch'' auf der offiziellen HP von Die Toten Hosen]</ref> Na koniec 2011 roku pojawiła się kompilacja ''All die ganzen Jahre''.
== Dyskografia ==
=== Albumy ===
* 1991 ''[[Learning English, Lesson One]]''
* 1991 ''[[The Nightmare Continues E.P.]]''
* 1993 ''[[Kauf MICH!|Kauf mich]]!''
* 1993 ''[[Reich & sexy]]''
* 1994 ''[[Put Your Money Where Your Mouth Is]]''
170 194

edycje