Otwórz menu główne

Zmiany

m
main -> osobny artykuł
 
=== Czasy Filipa II i Aleksandra Wielkiego ===
{{mainosobny artykuł|Filip II Macedoński}}
{{mainosobny artykuł|Aleksander Macedoński}}
Mocarstwową pozycję Macedonii ugruntował [[Filip II Macedoński|Filip II]] (panował w latach [[359 p.n.e.|359]]-[[336 p.n.e.]]), podporządkowując sobie [[Epir]], podbijając m.in. znaczną część [[Tracja|Tracji]] i niemal całą [[Starożytna Grecja|Grecję]]. Jego syn, [[Aleksander Macedoński|Aleksander Wielki]], przyłączył do królestwa [[Achemenidzi|imperium perskie]].
[[Plik:MacedonEmpire.jpg|center|thumb|1000px|<center>Szlak i imperium Aleksandra Macedońskiego<center>]]
=== Okres hellenistyczny ===
==== Wojny diadochów ====
{{mainosobny artykuł|Wojny diadochów}}
Po śmierci Aleksandra ([[323 p.n.e.]]) jego zdobycze zostały rozdzielone między wodzów macedońskiej armii (tzw. [[diadochowie|diadochów]]). Macedonia wraz z Grecją i krajami sąsiednimi przypadła [[Antypater (wódz macedoński)|Antypatrowi]], który jednak zmarł w [[319 p.n.e.]] wyznaczając na swego następce [[Poliperchon|Polyperchona]]. Syn Antypatra, [[Kassander]], niepogodzony z tą decyzją, sprzymierzył się z diadochami [[Antygon I Jednooki|Antygonem]], [[Ptolemeusz I Soter|Ptolemeuszem]] i [[Lizymach]]em i w wyniku walk przejął władzę. W [[316 p.n.e.]] rozkazał zamordować wdowę po Aleksandrze Wielkim [[Roksana (żona Aleksandra)|Roksanę]], a w [[309 p.n.e.]] jej małoletniego syna [[Aleksander IV Macedoński|Aleksandra IV]]. Po śmierci Kassandra w [[298 p.n.e.]] rozgorzały walki o dominację w Grecji i Macedonii, toczone między [[Demetriusz I Poliorketes|Demetriosem]], Lizymachem i [[Pyrrus]]em, królem [[Epir]]u. Po kilku zmianach na tronie i najeździe [[Galatowie|Galów]] Macedonia znalazła władcę w osobie [[Antygon II Gonatas|Antygona Gonatasa]], syna Demetriosa, wnuka Antygona Jednookiego.
 
==== Rządy Antygona Gonatasa ====
{{mainosobny artykuł|Antygon II Gonatas}}
Drogę Antygona Gonatasa na tron Macedonii ułatwiła panująca w kraju anarchia spowodowana najazdem Galów w [[279 p.n.e.]] i słabą władzą<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Walbank| imię = Frank William| tytuł = Świat hellenistyczny| wydawca = Prószyński i S-ka| miejsce = Warszawa| rok = 2003| strony = 57| isbn = 83-7255-151-0}}</ref>. Szeroko rozpropagował on swoje zwycięstwo nad Celtami [[bitwa pod Lizymachią|pod Lizymachią]] w [[277 p.n.e.]], a w [[276 p.n.e.]] sięgnął po władzę w Macedonii i Tessalii. W [[274 p.n.e.]] kraj najechał Pyrrus pokonując Antygona i zajmując Tessalię oraz znaczną część samej Macedonii. Później walki przeniosły się na [[Peloponez]], gdzie w [[272 p.n.e.]] Pyrrus zginął oblegając [[Argos (miasto)|Argos]], a jego armia poddała się Antygonowi. Zwycięstwo dało Gonatasowi kontrolę nad Grecją, utrzymywaną dzięki macedońskim garnizonom m.in. w [[Korynt|Koryncie]], [[Pireus]]ie a od [[270 p.n.e.]] w [[Chalkida|Chalkis]] na Eubei, którymi kierował brat króla, [[Krateros Antygonida|Krateros]].
 
 
==== Panowanie Filipa V ====
{{mainosobny artykuł|Filip V Antygonida}}
W końcu [[III wiek p.n.e.|III w. p.n.e.]] król [[Filip V Antygonida|Filip V]] sprzymierzył się z [[Hannibal]]em przeciwko [[Starożytny Rzym|Rzymowi]]. [[Tytus Kwinkcjusz Flamininus]] pobił Filipa w [[197 p.n.e.]] [[Bitwa pod Kynoskefalaj (197 p.n.e.)|pod Kynoskefalaj]] i zmusił do zrzeczenia się [[hegemonia|hegemonii]] nad Grecją.
 
62 254

edycje