Chlotar I: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 14 bajtów ,  7 lat temu
poprawa linków
m (r2.7.3) (Robot przeniósł strony z ka:ხლოთარ I do ka:ხლოტარ I)
(poprawa linków)
Był głównym prowokatorem morderstwa synów swego brata [[Chlodomer]]a w [[524]], gdy ten poległ w czasie wyprawy przeciwko [[Burgundowie|Burgundom]], w bitwie koło [[Vézeronce-Curtin|Vezeronce]], w okolicy Vienne<ref>Grzegorz z Tours, Historia Franków, tłum. K. Liman, ks. T.Richter, Kraków 2002, III 6</ref>. Chlotar zaplanował morderstwo wraz z bratem [[Childebert I|Childebertem I]], a gdy ten zapragnął wycofać się z okrutnego przedsięwzięcia, osobiście zamordował 10-letniego [[Teudebald (syn Chlodomera)|Teudebalda]] i 7-letniego [[Gunter (syn Chlodomera)|Guntera]]. Najmłodszego z synów - [[Clodoald|Chlodowalda]] ukryła matka Chlotara - [[Święta Klotylda|Chrodechilda]]. Został on duchownym, ściął włosy i zrzekł się władzy<ref>Grzegorz z Tours, Historia Franków, tłum. K. Liman, ks. T.Richter, Kraków 2002, III 18</ref>. Po zabiciu bratanków Chlotarowi przypadły miasta [[Tours]] i [[Poitiers]].
 
Wziął udział w kilku wyprawach przeciw [[Burgundia|Burgundii]] i po jej zniszczeniu w [[534]] dostał [[Grenoble]], [[Die]] i kilka innych miast. Gdy [[Ostrogoci]] przekazali Frankom [[Prowansja|Prowansję]], Chlotar uzyskał [[Orange (Vaucluse)|Orange]], [[Carpentras]] i [[Gap (Francja)|Gap]]. W [[531]] wyruszył ze swym bratankiem [[Teodebert I|Teodebertem I]] na [[Turyngowie|Turyngów]], a w [[542]] wraz z bratem [[Childebert I|Childebertem I]] na [[Wizygoci|Wizygotów]] w [[Hiszpania|Hiszpanii]]. Po śmierci syna Teodeberta, [[Teudebald]]a w [[555]], Chlotar zajął jego ziemie. Po śmierci Childeberta w [[558]] został jedynym królem Franków.
 
Prócz tego władał większą częścią [[Niemcy|Niemiec]], podejmował wyprawy przeciw [[Saksonia|Saksonii]] i przez pewien czas dostawał od niej coroczny trybut 500 [[krowa|krów]]. Koniec jego panowania to czasy wewnętrznych tarć w kraju, a syn Chlotara, [[Chram (syn Chlotara I)|Chram]], kilkakrotnie przeciw niemu [[Powstanie|występował]]. Jadąc do [[Bretania|Bretanii]], gdzie skrył się buntownik, Chlotar ''uciszył go'', zamykając go razem z żoną i dziećmi w domku, który podpalił. Obezwładniony wyrzutami sumienia, pojechał do Tours błagać o przebaczenie przy grobie [[Marcin z Tours|św. Marcina]]. Zmarł niedługo po tym, [[29 listopada]] [[561]].
104 131

edycji