Lubomyr Huzar: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 145 bajtów ,  6 lat temu
usunięcie zbędnych linków do dat, WP:SK
m (drobne redakcyjne)
(usunięcie zbędnych linków do dat, WP:SK)
|biskupi współkonsekrowani =
}}
'''Lubomyr Huzar [[studyci|MSU]]''' ([[Język ukraiński|ukr.]] Любомир Гузар) (ur. [[26 lutego]] [[1933]] we [[Lwów|Lwowie]]) – [[Ukraińcy|ukraiński]] duchowny [[Kościoły greckokatolickie|greckokatolicki]], [[kardynał]], [[studyci|studyta]], [[arcybiskup]] [[arcybiskup większy|większy]] kijowsko-halicki, zwierzchnik [[Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego|Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego]].
__NOTOC__
== Życiorys ==
Urodził się we Lwowie. Młodość spędził na terytorium [[II Rzeczpospolita|Rzeczypospolitej Polskiej]]. W [[1944]] roku przed nadejściem wojsk radzieckich opuścił wraz z rodziną Ukrainę i udał się na emigrację do Austrii. W latach [[1944]]-[[1949]] przebywał w [[Salzburg]]u, później w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych Ameryki]].
 
Studiował filozofię i teologię w Kolegium Świętego Bazylego w [[Stamford (Connecticut)|Stamford]], na [[The Catholic University of America|Katolickim Uniwersytecie Ameryki]] w [[Waszyngton]]ie, na Fordham University w [[Nowy Jork|Nowym Jorku]] i na [[Papieski Uniwersytet Urbaniana|Papieskim Uniwersytecie Urbaniana]] w [[Rzym]]ie.
 
W latach [[1958]]-[[1969]] pracował jako wykładowca akademicki w Stamford. W latach [[1969]]-[[1972]] był profesorem eklezjologii na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana w Rzymie.
 
[[30 marca]] [[1958]] w katedrze w Stamford przyjął [[święcenia kapłańskie]] w [[ryt bizantyjski|obrządku bizantyjskim]]. W latach [[1966]]-[[1969]] pełnił funkcje proboszcza parafii greckokatolickiej w Kerhonkson. W [[1972]] roku wstąpił do zakonu studytów. Od [[1974]] roku był przełożonym klasztoru w [[Grottaferrata]].
 
[[2 kwietnia]] [[1977]] został mianowany przez arcybiskupa [[Josyf Slipyj|Josyfa Slipyja]] sufraganem i otrzymał w [[Castel Gandolfo]] potajemnie [[sakra|sakrę biskupią]] bez wcześniejszego zatwierdzenia papieskiego. Pełnił funkcję [[archimandryta|archimandryty]] mnichów studytów na Europę i Amerykę.
 
W [[1993]] powrócił na Ukrainę z zadaniem zorganizowania klasztoru studytów w [[eparchia|diecezji]] [[tarnopol]]skiej.
 
W [[1995]] roku Lubomyr Huzar został wybrany przez Synod Biskupów Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego na [[egzarcha|egzarchę]] kijowsko-wyszhorodzkiego. W [[1996]] roku uzyskał potwierdzenie kanoniczności swoich święceń biskupich od papieża [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]] i [[22 lutego]] [[1996]] roku został mianowany biskupem tytularnym Nisa di Licia.
 
W październiku [[1996]] został biskupem pomocniczym arcybiskupa wiekszego lwowskiego, z tytułem koadiutora i nadzwyczajnymi pełnomocnictwami duszpasterskimi. Po śmierci kardynała [[Myrosław Lubacziwśkyj|Myrosława Lubaczewskiego]] [[23 grudnia]] [[2000]] został mianowany administratorem apostolskim archidiecezji lwowskiej.
 
[[25 stycznia]] [[2001]] roku został wybrany przez Synod Biskupów Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego arcybiskupem większym Lwowa i następnego dnia otrzymał zatwierdzenie swojego tytułu od papieża. W lutym 2001 roku otrzymał nominację kardynalską, z tytułem kardynała prezbitera S. Sofia a Via Boccea.
 
W [[2005]] roku brał udział w [[konklawe 2005|konklawe]] po śmierci Jana Pawła II. Od sierpnia 2005 roku jako zwierzchnik Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego nosił tytuł [[arcybiskup większy|arcybiskupa większego]] [[Kijów|Kijowa]] i [[Halicz (miasto)|Halicza]]. W latach 2005-2010 podejmował starania o podniesienie swojej metropolii do rangi [[patriarcha|patriarchatu]]tu.
 
10 lutego 2011 kardynał Lubomyr Huzar złożył rezygnację z funkcji arcybiskupa większego halicko-kijowskiego i zwierzchnika Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. Funkcję [[locum tenens]] po jego dymisji przejął do czasu zwołania Synodu Biskupów Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, arcybiskup lwowski [[Ihor Woźniak]]<ref>{{cytuj stronę| url =http://press.catholica.va/news_services/bulletin/news/26821.php?index=26821&po_date=10.02.2011&lang=en | tytuł =RINUNCIA DELL’ARCIVESCOVO MAGGIORE DI KYIV-HALYČ (UCRAINA) | data dostępu = 2011-02-10| autor = | opublikowany =catholica.va | praca = | data =2011-02-10 | język =}}</ref><ref>{{cytuj stronę| url =http://www.wprost.pl/ar/231097/Papiez-przyjal-dymisje-kardynala/ | tytuł = Papież przyjął dymisję kardynała | data dostępu = 2011-02-10| autor = | opublikowany =wprost.pl | praca = | data =2011-02-10 | język =pl}}</ref>.
Papież przyjął dymisję kardynała | data dostępu = 2011-02-10| autor = | opublikowany =wprost.pl | praca = | data =2011-02-10 | język =pl}}</ref>.
 
26 lutego 2013 r., w związku z ukończeniem 80 roku życia, utracił prawo do udziału w [[konklawe]].
|rozmiar = 50
|funkcja = Biskup Nisa di Licia
|lata = [[1996]]-[[2001]]
|poprzednik = [[Francis Tief]]
|poprzednik_opis = Poprzednik
|rozmiar = 50
|funkcja = [[Arcybiskup większy]] [[Lwów|Lwowa]]
|lata = [[2001]]-[[2005]]
|poprzednik = [[Josyf Slipyj|Józef Slipyj]]
|poprzednik_opis = Poprzednik
|rozmiar = 50
|funkcja = [[Arcybiskup]] [[Kijów|Kijowa]]
|lata = [[2004]]-[[2005]]
|poprzednik =
|poprzednik_opis = –
|rozmiar = 50
|funkcja = [[Arcybiskup większy]] [[Kijów|Kijowa]] i [[Halicz (miasto)|Halicza]]
|lata = [[2005]]-[[2011]]
|poprzednik =
|poprzednik_opis = –