Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 20 bajtów, 6 lat temu
m
→‎Historia: poprawa linków
Kontrola Albrechta nad tym terytorium przez dziesięciolecia była tylko nominalna, ale zaangażował się on w wiele wypraw przeciwko Słowianom połabskim. Dzięki temu, a także dzięki wysiłkom dyplomatycznym jego władza stała się w połowie stulecia bardziej rzeczywista. W [[1150]] formalnie odziedziczył on Brandenburgię po ostatnim władcy połabskim, Przybysławie, a w [[1157]] została ostateczne utworzona [[Marchia Brandenburska]]. Albert i jego następcy z dynastii [[Dynastia askańska|Askańczyków]] uczynili dużo dla [[chrystianizacja|chrystianizacji]] i rozwoju gospodarczego tych ziem, jednak wiązało się to z systematyczną polityką ucisku słowiańskiej ludności i wynaradawianiem jej. W tym czasie doszło w [[Polska|Polsce]] do [[Polska w okresie rozbicia dzielnicowego|rozbicia dzielnicowego]] i granica Wielkich Niemiec przesunęła się tak bardzo na wschód, że Brandenburgia stała się terenem granicznym między państwami Niemców i Słowian.
 
W [[1320]] wygasła brandenburska linia Askańczyków, stąd od [[1323]] do [[1373]] Brandenburgią władali przedstawiciele dynastii [[Wittelsbachowie|Wittelsbachów]], znani bardziej jako władcy [[Bawaria|Bawarii]]. Po okresie rządów [[Luksemburgowie|Luksemburgów]], kiedy to w 1376 r. dzięki staraniom cesarza rzymskiego i króla czeskiego Karola IV Luksemburga Margrabiostwo Brandenburgii stało się częścią Korony Królestwa Czech (władcy czescy uzyskali dzięki temu drugi głos elektorski), w [[1415]], marchia zostaje podarowana (ściślej - oddana w zastaw z prawem wykupu, który nigdy nie nastąpił) przez króla rzymskiego i węgierskiego oraz namiestnika Królestwa Czeskiego Zygmunta luksemburskiego dynastii [[Hohenzollernowie|Hohenzollernów]], którzy rządzą nią aż do końca [[I wojna światowa|pierwszej wojny światowej]]. Dodatkowo, od [[1356]] do końca istnienia Cesarstwa w [[1806]], margrabiowie Brandenburgii są również elektorami [[Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego|Świętego Cesarstwa Rzymskiego]].
 
Brandenburgia była jednym ze stanów niemieckich, który w [[XVI wiek]]u ([[1539]]) przyjął [[protestantyzm|wyznanie reformowane]]. W następnym stuleciu nastąpił rozwój terytorialny kraju - w [[1618]] nastąpiło połączenie jej terenów z [[Księstwo Pruskie|Księstwem Prus]] w [[Prusy Wschodnie|Prusach Wschodnich]], a w [[1614]] przyłączenie terenów położonych wzdłuż [[Ren]]u. Powstałe w rezultacie państwo było niespójne i trudne do obrony, co dało się we znaki podczas [[wojna trzydziestoletnia|wojny trzydziestoletniej]].