Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 5 bajtów, 6 lat temu
m
poprawa linków
 
== Panowanie ==
W trzecim roku panowania poprowadził pierwszą wyprawę przeciwko powstaniu w Naharinie. Według przekazów, podczas tej kampanii, faraon własnoręcznie zabił siedmiu książąt, przywódców koalicji antyegipskiej, a po zdobyciu [[Kadesz (miasto)nad Orontesem|Kadesz]] wracając do Teb, rozkazał ich ciała powiesić na dziobie swego statku. Po powrocie zostały zawieszone na murach Teb, a jedno z nich zawieziono do [[Nubia|Nubii]] i powieszono na murach twierdzy Napata, jako przestrogę, mającą zapobiec rebeliom, często wybuchającym na tych terenach. Sposób ten okazał się skuteczny, gdyż w czasie panowania Amenhotepa II w Nubii nie wybuchła żadna rebelia antyegipska. W siódmym i dziewiątym roku Amenhotep znów poprowadził wyprawy do Syro-Palestyny aby stłumić rebelię wywołaną w [[Mitanni]], której ośrodkiem było [[Karkemisz]]. W wyniku walk w okolicach Nija, Amenhotep utracił kontrolę nad całym obszarem pomiędzy rzekami Orontesem i [[Eufrat]]em, rekompensując sobie przegraną obfitymi łupami, zdobytymi w Reczenu oraz pojmaniem około 3500 jeńców [[Habiru|Apiru]] - Hebrajczyków. Po zakończeniu trzeciej wyprawy do Syro-Palestyny, w wyniku wzrostu potęgi nowego państwa Hetyckiego, zagrożone [[Mitanni]] zaczęło dążyć do zbliżenia z Egiptem. W wyniku negocjacji, Mitanni oddało Egiptowi [[Palestyna|Palestynę]] i część wybrzeża Morza Śródziemnego w zamian za północną Syrię. Zbliżenie to kontynuował później [[Totmes IV]]. Zawiązano pewnego rodzaju "sojusz", a jedna z córek władcy Mitanni, Artatamy I, została żoną faraona.
Mając zapewnione stabilne stosunki z [[Mitanni]], Amenhotep mógł skupić się na sprawach wewnątrz państwowych oraz utwierdzeniem egipskiego panowania w [[Kanaan]]. Wykazał przy tym spore talenty dyplomatyczne budując przyjazne stosunki z Babilonem i państwem [[Hetyci|Hetytów]].
W [[Nubia|Nubii]] także zapanowała wieloletnia stabilizacja, a Amenhotep mianował tam wicekrólem, swego towarzysza broni - Usersateta.