Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 10 bajtów ,  6 lat temu
int., drobne redakcyjne
'''Jacques Burko''' właściwie Jan Burko (ur. [[1933]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[23 marca]] [[2008]] we [[Francja|Francji]]) – francuski tłumacz [[język polski|języka polskiego]] i [[język rosyjski|rosyjskiego]], atomista polskiego pochodzenia.
 
Jego ojciec po wojnie osiadł w [[Izrael]]u. Sam Burko wyjechał na emigrację do Francji w [[1947]] r. We Francji był, między innymi, pracownikiem laboratorium atomowego, Potas Alsaz, doradcą technicznym we francuskiej telewizji, a także redaktorem pisma „Mandes Franc”.
 
W latach 60 Jacques Burko znajdował się w zainteresowaniukręgu zainteresowania polskiej [[Służba Bezpieczeństwa PRL|Służby Bezpieczeństwa]], która prowadziła przeciwko niemu Sprawę Operacyjnego Rozpracowania o kryptonimie „Bury”. SB chodziło o uzyskanie dostępu do patentpatentu Jacques'a Burko dotyczącego odpadów radioaktywnych. Był przez SB inwigilowany za pośrednictwem kolegi z młodości, pisarza [[Aleksander Minkowski|Aleksandra Minkowskiego]], który z pobytu u Burki napisał także książkę ''Wyprawa na rue Lepic''.
 
Jako tłumacz zajmował się przede wszystkim poezją. W jego przekładach ukazały się we Francji pozycje takich twórców jak [[Zbigniew Herbert]] (antologia Redresse-toi et va, Editions de la Différence, 1995; Elégie pour le départ et Rovigo, Le Passeur, 2000), [[Jerzy Ficowski]] (zbiór wierszy Tout ce que je ne sais pas, Buchet/Chastel, 2005, Déchiffrer les cendres, Est-Ouest, 2005), [[Julian Tuwim]] (La locomotive, 2001; wybór utworów Pour tous les hommes de la terre, 1993), [[Andrzej Szczypiorski]] (Jeu avec le feu, Liana Levi, 2000), [[Krzysztof Niemczyk]] (La courtisane et les poussins La Différence, 1999) czy [[Piotr Bednarski]] (Un goût de sel, 2008) .
Anonimowy użytkownik