Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 15 bajtów ,  6 lat temu
link
Kobryń i jego okolice we wrześniu 1939 były ważnym ośrodkiem obrony polskiej na [[Polesie|Polesiu]] i miejscem krwawych walk. Tu w dniach 17–18 września 1939 toczyły się walki z niemieckim XIX Korpusem Pancernym gen. [[Heinz Guderian|Heinza Guderiana]]. Po ustąpieniu Niemców rozgorzały walki z działającymi w rejonie Kobrynia [[Komunizm|komunistycznymi]] bandami zwalczającymi Polaków, które uaktywniły się na wieść o [[Agresja ZSRR na Polskę 1939|agresji sowieckiej]] na Polskę. Na koniec polskim obrońcom przyszło się zmierzyć z wkraczającymi od wschodu oddziałami sowieckimi.
 
Ziemi kobryńskiej bronili żołnierze dowodzonej przez płk. [[Adam Epler|Adama Eplera]] Dywizji "Kobryń", zorganizowanej po 10 września 1939 r. na bazie jednostek wchodzących w skład Ośrodka Zapasowego [[30 Poleska Dywizja Piechoty|30 Poleskiej Dywizji Piechoty]] (82. syberyjski Pułk Strzelców z Brześcia, 83. Pułk Strzelców Poleskich z Kobrynia, 84. Pułk Strzelców Polskich z Pińska oraz 5. dywizjon artylerii lekkiej). W walkach pod Kobryniem wzięła także udział kompania ochotnicza sformowana z uczniów kobryńskiego gimnazjum, którzy odbyli przedpoborowe przysposobienie wojskowe (członkowie kobryńskiego "Strzelca"), żołnierze Legii Akademickiej przybyli do Kobrynia oraz liczni funkcjonariusze Policji Państwowej z Kobrynia i Brześcia. Walki trwały do dnia 22 września 1939, kiedy do miasta opuszczanego przez Niemców weszły oddziały sowieckie.
 
W latach 1941–1942 miejscowa ludność żydowska została przez Niemców zamknięta w getcie, a następnie wymordowana.