2 Batalion Pancerny: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 5 bajtów ,  7 lat temu
ort., drobne techniczne przy użyciu AWB
m (→‎Geneza: main -> osobny artykuł)
(ort., drobne techniczne przy użyciu AWB)
[[Plik:Armored car pattern 34.jpg|200px|thumb|right|[[Samochód pancerny wz. 34]]]]
[[Plik:Sokol 1000 cc 1935.jpg|200px|thumb|right|Motocykl Sokół 1000]]
[[Plik:Oznak_czlekk_IIRPOznak czlekk IIRP.png|150px|right|thumb|Znaki taktyczne malowane na czołgach lekkich i rozpoznawczych]]
[[Plik:Oznak_ppanc_IIRPOznak ppanc IIRP.png|150px|right|thumb|Znaki taktyczne malowane na pojazdach pancernych]]
'''2 Batalion Pancerny''' - polska jednostka wojskowa [[wojska pancerne|broni pancernej]] okresu II RP.
 
Powołany rozkazem ministra Spraw Wojskowych z [[26 lutego]] [[1935]]. Rozkazem tym przemianowano istniejący od 2 lat Batalion Czołgów i Samochodów Pancernych, tworząc 2 Batalion Pancerny. Był największym batalionem tego typu w II RP.
 
Była to [[jednostka wojskowa]] "czasu P" spełniająca zadania mobilizacyjne wobec [[Oddział wojskowy|oddziałów]] i pododdziałów broni pancernej "czasu W". Spełniała również zadania organizacyjne i szkoleniowe.
W październiku 1930 1 Pułk Czołgów przeniesiono do Poznania, pozostawiając w Żurawicy 2 batalion czołgów i park czołgów "Typ-II".
 
Pół roku później, rozkazem Ministra Spraw Wojskowych 16 czerwca [[1931]] na bazie tych pododdziałów i 2 dywizjonu samochodów pancernych, sformowano w Żurawicy 2 Pułk Pancerny.
 
W 1933 powrócono znowu do koncepcji batalionowej i rozkazem MSWojsk. ''(Dodatek Tajny Nr 6133 z 19 października 1933 poz. 802)'' pułk pancerny przemianowano na 2 batalion czołgów i samochodów pancernych. Do batalionu wcielono również kadrę rozwiązywanego w [[Przemyśl]]u 10 dywizjonu samochodowego.
== Dowódcy ==
* ppłk Józef Koczwara ''(dowódca 2 ppanc i 2 bcz i sam. panc.)''
* ppłk dypl. Marian Strażyc - 1934 - 1938
* po mjr Stanisław Olszewski - 1938 - 1939
* mjr Zygmunt Chabowski - luty 1939 - 1 września 1939
 
== Struktura organizacyjna ==
* pluton łączności
* park i składnica
Batalion posiadał: 36 [[oficer (wojsko)|oficerów]], 186 [[podoficer]]ów zawodowych i nadterminowych, 409 żołnierzy niezawodowych oraz 12 pracowników cywilnych (''(razem 646 osób''). Według źródła nr 4 w lipcu 1939 r. w batalionie służyło 35 oficerów (''(etat: 51'') i 262 podoficerów zawodowych i kontraktowych (''(etat: 306'').
 
== Wyposażenie ==
Na swoim wyposażeniu posiadał 56 czołgów lekkich [[7TP]] (49 jednowieżowych i 7 dwuwieżowych), 38 czołgów rozpoznawczych [[Tankietka TKS|TKS]] (18 szt.) i [[Tankietka TK-3|TK-3]] (20 szt.), 21 czołgów [[Vickers E]], 70 czołgów wolnobieżnych typu [[FT-17|Renault 17]] i [[Samochód pancerny wz. 34|wozy pancerne wz.34]]. Ponadto posiadał 28 samochodów osobowych, 202 samochody ciężarowe (ciężarówki lekkie, ciężkie i sanitarne), 52 samochody specjalne (warsztaty ruchome, cysterny i inne), 32 przyczepki różne, 110 motocykli i 5 ciągników. Ogółem posiadał 185 wozów bojowych i 397 pojazdów samochodowych i motocykli. Wielkością osiągnął rozmiary pułku.
 
== Mobilizacja ==
W 1939 batalion sformował w grupie czarnej<ref name="szub">{{Cytuj książkę | nazwisko=Szubański | imię=Rajmund | tytuł=Polska broń pancerna 1939 | strony= 56}}</ref>:
* [[2 Batalion Czołgów Lekkich]]
* [[111 Kompania Lekkich Czołgów Wolnobieżnych|111 Kompanię Czołgów Wolnobieżnych]]
* [[112 Kompania Lekkich Czołgów Wolnobieżnych|112 Kompanię Czołgów Wolnobieżnych]]
* [[113 Kompania Lekkich Czołgów Wolnobieżnych|113 Kompanię Czołgów Wolnobieżnych]]
* [[121 Kompania Czołgów Lekkich|121 Kompanię Czołgów Lekkich]]
* [[101 Kompania Czołgów Rozpoznawczych|101 Kompanię Czołgów Rozpoznawczych]]
* Ośrodek Zapasowy Broni Pancernych nr 3 ( 7 dwu wieżowychdwuwieżowych 7TP )
* sprzęt dla dywizjonu rozpoznawczego 10 Brygady Kawalerii
* kolumnę samochodów ciężarowych (typ 1) nr 1051 dla [[Armia Prusy|Armii Prusy]], samochody [[Ursus A|Ursus]]
* 4 kolumny samochodowe dla [[Armia Kraków|Armii Kraków]]
 
== Symbole batalionu ==
'''Sztandar'''
 
Sztandar batalionowi nadano zarządzeniem Prezydenta z [[25 marca]] 1938. Jak wszystkie sztandary broni pancernych, posiadał on ujednolicony prawą stronę płatu. Zamiast numeru oddziału, na białych tarczach między ramionami krzyża kawaleryjskiego występował Znak Pancerny. Znak ten występował również na przedniej ściance podstawy orła.
 
Na lewej stronie płatu sztandaru umieszczono<ref>Marian Żebrowski: ''Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947''. s. 258-271</ref>:
* w prawym górnym rogu wizerunek [[Matka Boża Kodeńska|Matki Boskiej Kodeńskiej]]
* w lewym górnym rogu wizerunek św. Michała
* w prawym dolnym rogu herb Ziemi Przemyskiej
* w lewym dolnym rogu odznaka honorowa 2 batalionu pancernego
 
Uroczyste wręczenie sztandaru odbyło się [[26 maja]] [[1938]] na Polu Mokotowskim w Warszawie. Sztandar wręczył reprezentujący Prezydenta RP i Naczelnego Wodza minister Spraw Wojskowych gen. dyw. [[Tadeusz Kasprzycki]].
 
Przed przekroczeniem granicy [[Węgry|węgierskiej]], sprawujący bezpośredni nadzór nad sztandarem chor. Majchrzak, otrzymał rozkaz od nieznanego mu pułkownika spalenia przewożonych sztandarów. Zniszczeniu uległy wówczas sztandary 1, 2, 5 i 8 Batalionu Pancernego oraz Szkoły Podchorążych Broni Pancernej.
 
Sztandarowy zdążył wyciąć jednak z płata sztandaru wizerunek matki Boskiej Kodeńskiej, który to przekazał we Francji ostatniemu dowódcy batalionu. Wycinek pozostawał w posiadaniu ppłk. Zygmunta Chabowskiego, a obecnie znajduje się na sztamdarze 2 Pułku Pancernego.
 
W Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie znajduje się miniatura sztandaru ofiarowana przez żołnietzy batalionu mjr. dypl. Marianowi Strażycowi.
'''Odznaka pamiątkowa'''
 
30 kwietnia 1936 roku Minister Spraw Wojskowych, gen. dyw. [[Tadeusz Kasprzycki]] zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 2 bpanc <ref>Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 6 z 30.04.1936 r., poz. 68.</ref>. Odznaka ma kształt [[krzyż]]a templariuszy. Lewa strona krzyża pokryta czarną, a prawa pomarańczową emalią. Pośrodku miniatura znaku pancernego. Autorem projektu odznaki był por. Roderyk Wiedman. Odznaki wykonywane były w wersjach: oficerskiej – emaliowanej i żołnierskiej – srebrzonej, bez emalii. Do emaliowania odznak oficerskich stosowano najczęściej emalię pomarańczową transparentną (przezroczystą), lecz były też wykonywane odznaki pokrywane emalią lakową (nieprzezroczystą). Wykonywane były również miniaturki odznak oficerskich<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko=Sawicki | imię=Zdzisław | tytuł=Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945...| strony= 312}}</ref>. Odznaka wręczana była w dniu zwolnienia żołnierzy do [[Rezerwa|rezerwy]] oraz w święto batalionu - [[1 czerwca]].
 
{{uwagi}}
 
== Bibliografia ==
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Szubański | imię=Rajmund | autor= | autor link= | inni= | tytuł=
Polska broń pancerna 1939 | data=1989 | wydawca=Wydaw. Min. Obrony Narodowej | miejsce=Warszawa | isbn= | strony=}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Jońca | imię=Adam | autor= | autor link= | inni= | tytuł=
Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń | data=1990 | wydawca=Wydawnictwa Komunikacji i Łączności | miejsce=Warszawa | isbn= | strony=}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko= Tarczyński | imię=Jan | nazwisko2= Barbarski | imię2=Krzysztof | nazwisko3= Jońca | imię3=Adam | inni= | tytuł= Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939 | data=1995 | wydawca=Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ | miejsce=Pruszków | isbn=83-85621-57-1 | strony=}}
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Nawrocki| imię=Antoni | autor= | autor link= | inni= | tytuł=
2. Batalion Pancerny (Żurawica 1935 - 1939) | data=2006 | wydawca=Oficyna Wydawnicza "Ajaks" | miejsce=Pruszków| isbn= | strony=}}
* [[Marian Żebrowski]]: ''Zarys historii polskiej broni pancernej 1918 - 1947''. Zarząd Zrzeszenia Kół Oddziałowych Broni Pancernych. Londyn 1971
* {{Cytuj książkę | nazwisko=Sawicki | imię=Zdzisław |imię2 = Adam| nazwisko2 = Wielechowski| tytuł=Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie | data=2007 | wydawca=Pantera Books | miejsce= Warszawa|isbn=83-204-3299-5 | strony=}}
 
{{Bronie pancerne II RP}}
13 179

edycji