Rewolucja w Iraku (1958): Różnice pomiędzy wersjami

(dr. red.)
== Sprawa kurdyjska ==
[[Plik:Barzani & Qasim.jpg|200px|right|thumb|Kasim i al-Barzani]]
Odrębnym problemem rewolucyjnego rządu stała się kwestia społeczności kurdyjskiej. Z radością przyjęła ona upadek monarchii. Kasim traktował Kurdów jako przeciwwagę dla sił panarabskich, jednak nie zgadzał się na udzielenie im autonomii, czego domagał się lider Kurdów [[Mustafa Barzani|Mustafa al-Barzani]]<ref name="jam97"/>. W ocenie premiera oderwanie się Kurdystanu zbyt poważnie osłabiłoby Irak<ref name="dz172"/>.
 
W sierpniu 1961 al-Barzani skierował do Kasima ultimatum, w którym oprócz swobód dla Kurdów żądał także ustanowienia demokratycznych instytucji. Rząd nie był w stanie stłumić rozszerzającego się powstania kurdyjskiego, tym bardziej, że iraccy żołnierze-Kurdowie przechodzili na stronę partyzantów. Na przełomie lat 1962/1963 Kurdowie zgodzili się poprzeć arabskich nacjonalistów w ich wystąpieniu przeciwko Kasimowi, w zamian za gwarancję nadania Kurdystanowi irackiemu autonomii<ref name="jam97"/>.
15 519

edycji