Otwórz menu główne

Zmiany

Rozmiar się nie zmienił ,  6 lat temu
odnośnik
Oryginalnie przedstawia się karolińskie [[malarstwo]] miniaturowe, którym zdobiono niezwykle cenne i luksusowe manuskrypty, będące głównie księgami liturgicznymi, zbiorami tekstów biblijnych, [[psalm]]ów czy ewangelii. [[Scriptorium|Skryptoria]] działały przy klasztorach, m.in. w [[Trewir]]ze, [[Fulda|Fuldzie]], [[Reims]], a najważniejsze przy pałacu w Akwizgranie. Dla czasów Karola Wielkiego wyróżnia się dwie tzw. szkoły pałacowe, które w swoich miniaturach powróciły do przedstawiania postaci ludzkiej na sposób antyczny, rezygnując z barbarzyńskiego abstrakcjonizmu, stylizacji i [[ornament]]yki. Istotnym dziełem jest [[Ewangeliarz Godeskalka]], wykonany przez mnicha o tym imieniu dla żony Karola, Hildegardy, ok. 781-783. Jedna z miniatur przedstawia frontalnie tronującego Chrystusa, uroczystego i monumentalnego. Tło jest tu jeszcze abstrakcyjne, ale i to wkrótce się zmieniło w dziełach tzw. grupy Ady, cechujących się poprawnym oddaniem anatomii i szat.
 
Po śmierci Karola i związanej z nią dezintegracji państwa, do głosu doszły ośrodki bardziej peryferyjne. W Reims powstał [[Ewangeliarz Ebbona]] z miniaturami ewangelistów, malowanymi ekspresyjną, nerwową kreską oraz podobnie malowany [[Psałterz utrechcki]] Utrechcki. Istotne skryptoria działały również w [[Tours]] i [[Metz]].
 
W VIII i IX wieku zastosowano przy pisaniu ksiąg pismo zwane [[minuskuła karolińska|minuskułą (karolińską)]]. Pismo odtąd stało się z powrotem wyrazem artystycznego, twórczego stosunku do życia: posiadało swe prawa rytmu i formy, żyjąc równomiernie z rozwojem sztuki.
110 942

edycje