Aleksy (Szepielew): Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 11 bajtów ,  7 lat temu
m
poprawa linków
(drobne redakcyjne)
m (poprawa linków)
|align = left
}}
Siedem lat później Maria Szepielewa urodziła chłopca, nazwanego Władimirem, który okazał się być niemym. Ojciec przyszłego świętego zmarł, kiedy Władimir miał trzy lata. Wychowaniem dziecka zajęła się matka, która starała się wpoić synowi prawdy chrześcijańskie, uczyła go miłości do bliźniego. W tym celu odwiedzała z nim więzienia, gdzie rozdawała [[Jałmużna|jałmużnę]]. Wraz z matką chłopiec bywał w Pustelni Kitajewskiej [[Ławra PieczerskaPeczerska|Ławry Pieczerskiej]], w której mieszkał wówczas [[jurodiwy]] [[hieromnich]] Teofil. Ze słów, które Teofil kierował do Władimira, wynikało, że chłopiec zostanie mnichem. Zgodnie z panującym w [[Imperium Rosyjskie|Rosji]] zwyczajem, dzieci rodzin wojskowych miały kształcić się w szkołach wojskowych i robić karierę oficerską. Wiosną 1852 roku Maria Szepielewa dostała list z [[Petersburg]]a. Polecono jej przywieźć syna do stolicy, gdzie miał pobierać nauki w korpusie kadetów. Za radą [[Metropolita|metropolity]] [[Filaret (Amfitieatrow)|Filareta (Amfitieatrowa)]], Maria Szepielewa odpisała do Petersburga, że z powodu niemoty syna nie może go oddać do wojska<ref name="Житие">[http://www.rus-sky.com/nasledie/alexygol.htm ''Житие иже во святых Преподобного и Богоносного отца нашего Алексия Голосеевского старца и подвижника Киево-Печёрской Лавры''], "Русский Паломник" 8 (1993). [dostęp: 2010-05-28].</ref>.
 
W 1853 roku Maria Szepielewa została zaproszona z synem do udziału w wieczerni z okazji święta [[Pascha (Wielkanoc)|Paschy]] do domowej [[Cerkiew (budynek)|cerkwi]] metropolity Filareta. Po odprawieniu [[Liturgia chrześcijańska|liturgii]] nastąpił obrzęd całowania [[Krzyż prawosławny|krzyża]] na [[Pastorał#Pastorał w kościołach wschodnich|pastorale]] trzymanym przez władykę. Gdy nadeszła kolej Władimira Szepielewa, Filaret trzykrotnie zwrócił się do chłopca ze słowami ''Chrystus zmartwychwstał!'', na co on po raz pierwszy w życiu przemówił: ''Prawdziwie zmartwychwstał!''<ref name="Преподобный">[http://www.goloseevo.com.ua/?part=life&news_id=7 ''Преподобный Алексий Голосеевский'']. [dostęp: 2010-05-26].</ref>. Po cudownym uzdrowieniu metropolita Filaret zaproponował Marii Szepielewej, że weźmie jej syna do Ławry Pieczerskiej, gdzie będzie usługiwał władyce. 2 lipca 1853 roku trzynastoletni chłopiec przybył do [[Ławra|ławry]]. Cztery dni po opuszczeniu przezeń domu zmarła Maria Szepielewa. Odpowiedzialność za wykształcenie chłopca przyjął na siebie metropolita. Zapewnił mu lekcje u profesorów [[Akademia Mohylańska w Kijowie|Kijowskiej Akademii Duchownej]] oraz [[Uniwersytet Kijowski|Uniwersytetu Kijowskiego]]. Kształcenie Szpepielewa odbywało się w zakresie literatury rosyjskiej, historii Cerkwi i Rosji, [[Biblia|Pisma Świętego]], medycyny oraz prawdopodobnie łaciny. Sam władyka zajmował się moralnym i etycznym wychowaniem chłopca. Na przykład, w wielkie święta prawosławne Filaret polecał Szepielewowi rozdawać jałmużnę biednym mieszkańcom Kijowa<ref name="Житие"/>. Modlitw Szepielew uczył się od starca Parteniusza<ref name="Преподобный"/>.
W Pustelni Gołosiejewskiej Aleksy spędził 21 lat. Sprawował nadzór nad zakrystią, odprawiał liturgie i pełnił funkcję duchownego i spowiednika przebywających w monasterze mnichów. Przyjmował również pielgrzymów. W 1896 roku towarzyszył władyce kijowskiemu Joannicjuszowi (Rudniewowi, 1891-1900) w uroczystości otwarcia relikwiarza ze szczątkami św. [[Teodozjusz Pieczerski|Teodozjusza Pieczerskiego]]. Miał wówczas za zadanie zmienić szaty na zachowanym ciele świętego.
 
W okresie swojego pobytu w Pustelni Aleksy był spowiednikiem dwóch metropolitów, Joannicjusza i [[Flawian (HorodeckiGorodiecki)|Flawiana (HorodeckiegoGorodieckiego)]] (1903-1915). W kwietniu 1911 roku Szepielew został wezwany dla spełnienia ostatniej posługi przy umierającym arcybiskupie Antonim do [[Czernihów|Czernihowa]]<ref name="Житие"/><ref name="Преподобный"/>. Aleksy udzielił także ostatniego namaszczenia władyce Flawianowi dwa dni przed jego śmiercią w 1915 roku<ref>А. Рожинцев, [http://www.otechestvo.org.ua/hronika/2004_11/h_17_01.htm ''Митрополит Киевский и Галицкий Флавиан (Николай Николаевич Городецкий). 89-летию со дня кончины посвящается'']. [dostęp: 2010-05-28].</ref>.
 
W 1905 roku Aleksy został wyróżniony [[Order św. Anny|orderem św. Anny]] III stopnia. W 1913 roku metropolita Flawian odznaczył Szepielewa pastorałem (prawo do posiadaniu pastorału miał ihumen i wyżej postawieni w hierarchii cerkiewnej, Aleksy był hieromnichem)<ref name="Преподобный"/>.