Otwórz menu główne

Zmiany

lit.
===Ocena działalności===
 
Współcześni mu krytycy zbliżeni do kręgów konserwatywnych (Gh. Panu) zarzucali mu przenoszenie militarnego stylu sprawowania władzy do polityki, w której dominującą rolę przykładał do dyspylinydyscypliny i procedur<ref>Ibidem, s. 161</ref>. Uchodził za osobę kapryśną zarówno w wojsku, jak i w polityce, co argumentowano ciągłymi zmianami służby wojskowej na cywilną i odwrotnie. Wtykano mu także brak odpowiedniej elastyczności i szerszego spojrzenia oraz prowadzące do osłabienia [[Partia Konserwatywna (Rumunia, 1880-1918)|Partii Konserwatywnej]] konflikty z czołowymi postaciami nurtu konserwatywnego - [[Take Ionescu]] i [[Petre P. Carp|Petre P. Carpem]]<ref>Stelian Neagoe, ''Oameni politici români. Enciclopedie.'', Editura Machiavelli, Bucureşti 2007, s. 442</ref>. Na tym tle doszło zresztą do jego rezygnacji z działalności w [[Partia Konserwatywna (Rumunia, 1880-1918)|Partii Konserwatywnej]] w 1907 roku (stał się posłem niezależnym), będącej sprzeciwem wobec zjednoczenia partii z grupą "Junimea" pod przewodnictwem [[Petre P. Carp|P.P. Carpa]]<ref>Ibidem, s. 441</ref>. Doceniany jest natomiast jego wkład w rozwój rumuńskiej artylerii oraz rola jaką odegrał podczas [[wojna rosyjsko-turecka (1877-1878)|wojny rosyjsko-tureckiej (1877-1878)]].
 
{{Przypisy}}
35

edycji