Karol Małcużyński: Różnice pomiędzy wersjami

m (lit.)
}}
'''Karol Małcużyński''' (ur. [[20 czerwca]] [[1922]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[13 czerwca]] [[1984]] w Warszawie) – polski [[dziennikarz]] i [[publicystyka|publicysta]], bezpartyjny [[poseł]] na [[Sejm Rzeczypospolitej Polskiej|Sejm]] PRL VII i VIII kadencji.
 
Syn dyrektora warszawskiej giełdy, brat pianisty [[Witold Małcużyński|Witolda Małcużyńskiego]]. Ojciec Karola Małcużyńskiego, również dziennikarza.
 
== Życiorys ==
Wraz z Bronisławem Wiernikiem napisał książkę ''Józef Pehm-Mindszenty – szpieg w kardynalskiej purpurze'', w której udowadniał, że kardynał [[József Mindszenty]] był faszystą, szpiegiem i handlarzem walutą, w związku z czym został skazany przez węgierski Trybunał Ludowy<ref>Karol Małcużyński, Bronisław Wiernik: ''Józef Pehm-Mindszenty – szpieg w kardynalskiej purpurze'', Książka i Wiedza 1949</ref>.
W 1982 wstrzymał się od głosu przy głosowaniu w Sejmie nad ''Ustawą o szczególnej regulacji prawnej w okresie stanu wojennego''. Później miał słynne wystąpienie krytykujące chwalenie [[Stan wojenny w Polsce 1981-1983 |stanu wojennego]] przez innych posłów.
 
Syn dyrektora warszawskiej giełdy, brat pianisty [[Witold Małcużyński|Witolda Małcużyńskiego]]. Ojciec Karola Małcużyńskiego, również dziennikarza.
 
Był pierwowzorem Krzysztofa Glebowicza, bohatera powiescipowieści ''Ludzie w akwarium'' [[Stefan Kisielewski|Stefana Kisielewskiego]].
 
==Odznaczenia==
Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]]<ref>''Zmarł Karol Małcużyński'', "[[Kurier Polski (dziennik popołudniowy)|Kurier Polski]]", nr 117 z 14 czerwca 1984, s. 2</ref>, [[Order Sztandaru Pracy|Orderem Sztandaru Pracy]] II klasy, Złotym [[Krzyż Zasługi|Krzyżem Zasługi]]<ref>http://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000005133&find_code=SYS&local_base=ARS10</ref>.
 
46 228

edycji