Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 2 bajty, 5 lat temu
lit.
Pierwszą osobą, która zasugerowała użycie balonu na uwięzi z pokładu okrętu, był w 1803 angielski kontradmirał [[Henry Knowles]]. W 1818 Charles Rogier zaprojektował okręt wyposażony w balony swobodne uzbrojone w bomby lotnicze, a w 1846 w czasie [[wojna amerykańsko-meksykańska|amerykańsko-meksykańskiej]] powstał plan użycia balonów na uwięzi do zbombardowania portu [[Veracruz (Veracruz)|Veracruz]].
 
Pierwsze praktyczne użyciaużycie balonów z pokładu okrętu miało miejsce 12 lipca 1849 w czasie [[Republika Świętego Marka|blokady Wenecji]]. Z pokładu austriackiego [[parowiec|parowca]] [[Vulcano (1844)|„Vulcano”]] wypuszczono w kierunku Wenecji kilkanaście małych balonów na gorące powietrze z podwieszonymi ładunkami wybuchowymi, ale z powodu niekorzystnych wiatrów próba ta zakończyła się fiaskiem, co praktycznie zakończyło na zawsze użycie balonów swobodnych do celów wojskowych.
 
Pierwszego lotu załogowego w balonie na uwięzi z pokładu statku dokonał 3 sierpnia 1861 w czasie [[wojna secesyjna|amerykańskiej wojny secesyjnej]] aeronauta [[John LaMountain]], którego balon wzbił się z pokładu należącego do [[Unia (Stany Zjednoczone)|unionistów]] transportowca [[CSS Fanny|„Fanny”]]. Już w tym samym miesiącu [[Korpus Balonowy Armii Unii]] zakupił starą barkę węglową i przebudował ją na pierwszy na świecie balonowiec nazwany {{USS|George Washington Parke Custis}}. Okręt ten został wycofany ze służby już rok później, ale jego balon służył do kierowania ogniem na [[kanonierka|kanonierce]] „Mayflower” do końca 1863.
 
Szybko rozwijająca się wówczas technika wojskowa zwiększyła w latach 90. XIX wieku zainteresowanie balonami obserwacyjnymi na uwięzi. Wiązało się to szczególnie z coraz lepszymi osiągami artylerii okrętowej, której skuteczny zasięg znacznie przewyższał pole widzenia obserwatorów znajdujących się na najwyższych nawet masztach okrętów. Eksperymenty z pokładu francuskiego [[pancernik]]a [[Formidable (1885)|„Formidable”]] pokazały, że obserwator znajdujący się w balonie ma pole widzenia nawet o 40 km większe od osoby znajdującej się na pokładzie okrętu.
 
Prowadzono także intensywne prace nad doskonaleniem balonów. Zwykłe sferyczne balony były bardzo niestabilne nawet przy stosunkowo niewielkich wiatrach, ich gwałtowne ruchy powodowały często [[choroba lokomocyjna|chorobę lokomocyjną]] osób znajdujących się na ich pokładach. W Niemczech, w latach 1893-1899, [[August von Parseval]] i [[Hans Bartsch von Sigsfeld]] opracowali tzw. ''[[Balon obserwacyjny Parseval-Sigsfeld|Drachenballon]]'' (balon-latawiec) – podłużny balon z powierzchniami nośnymi działającymi jako stabilizatory lotu, z wyglądu podobny do [[sterowiec|sterowców]], ale bez żadnego napędu własnego. Balony takie zachowywały stabilność przy wiatrach dochodzących do 65 km/h<ref name=ege />. W późniejszym czasie balony te używane były także jako bezzałogowe [[balon zaporowy|balony zaporowe]].
 
== Wojna japońsko-rosyjska ==
Balony na uwięzi były używane przez obie strony [[wojna rosyjsko-japońska|wojny japońsko-rosyjskiej]], ale tylko Rosjanie używali ich z pokładów okrętów. We [[Władywostok]]u kapitan Fiodor Postnikow zaadoptował cztery transportowce oraz [[krążownik pancerny]] [[Rossija (1897)|„Rossija”]] na balonowce, a w bazie w [[Lipawa|Lipawie]] nad Morzem Bałtyckim stary niemiecki [[statek pasażerski|liniowiec]] „Lahn” został przebudowany na okręt balonowy nazwany „Ruś”. Okręt ten miał nawet wziąć udział w [[bitwa pod Cuszimą|bitwie pod Cuszimą]] i wyruszył w drogę wraz z resztą floty, ale fatalny stan kadłuba zmusił go do powrotu do Lipawy.
 
== Wojna włosko-turecka ==
== Zobacz też ==
* [[lotniskowiec]]
* [[Okrętokręt-baza wodnosamolotów]]
 
{{przypisyPrzypisy|przypisy=
*<ref name=ege>{{Cytuj książkę | nazwisko = Ege | imię = Lennart | autor2 = Erik Hildesheim, Kenneth George Munson | tytuł = Balloons and airships 1783-1973| wydawca = Blandford Press | miejsce = London | data = 1973 | isbn = 071370568X 9780713705683 | język = en |strony=128-129}}</ref>
}}
45 596

edycji