William Whitelaw: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 180 bajtów ,  7 lat temu
m
poprawa linków
m (drobne redakcyjne, drobne techniczne)
m (poprawa linków)
| data śmierci = [[1 lipca]] [[1999]]
| miejsce śmierci = [[Penrith]]
| funkcja = {{Flaga|GBR}} [[Wicepremierzy Wielkiej Brytanii|Wicepremier Wielkiej Brytanii]]
| partia = [[Partia Konserwatywna (brytyjska)|Partia Konserwatywna]]
| od = 4 maja 1979
| poprzednik = [[Rab Butler]]<ref>Butler zakończył urzędowanie 18 października 1963. W latach 1963-79 rząd działał bez wicepremiera.</ref>
| następca = [[Geoffrey Howe]]<ref>Howe został powołany na urząd wicepremiera 24 lipca 1983. Od stycznia 1988 do lipca 1989 rząd działał bez wicepremiera.</ref>
| 2 funkcja = {{Flaga|GBR}} [[Ministrowie spraw wewnętrznych Wielkiej Brytanii|Minister spraw wewnętrznych]]
| 2 partia =
| 2 od = 4 maja 1979
Kiedy w 1972 rząd brytyjski objął bezpośrednią władzę nad [[Irlandia Północna|Irlandią Północną]], Whitelaw został pierwszym ministrem ds. Irlandii Północnej. Na tym stanowisku pozostawał do 1973, kiedy został ministrem zatrudnienia. Stanowisko to utracił po porażce konserwatystów w wyborach 1974. W tym samym roku odznaczono go [[Order of the Companions of Honour|Orderem Kawalerów Honorowych]]. Niedługo po przegranych wyborach został zastępcą lidera opozycji, Edwarda Heatha, oraz przewodniczącym Partii Konserwatywnej. W wyborach na lidera partii w 1975 Whitelaw stanął po stronie Heatha, który jednak przegrał wybory z Margaret Thatcher. Whitelaw przestał być przewodniczącym partii, ale pozostał zastępcą lidera opozycji.
 
Po wygranych przez konserwatystów wyborach w 1979 Whitelaw został [[Wicepremierzy Wielkiej Brytanii|wicepremierem]] i [[Ministrowie spraw wewnętrznych Wielkiej Brytanii|ministrem spraw wewnętrznych]]. Na tym stanowisku musiał zmierzyć się z problemem narastającej przestępczości oraz kwestią przepełnionych więzień. Dwa dni po wyborach 1983 otrzymał tytuł wicehrabiego Whitelaw (był to pierwszy dziedziczny tytuł parowski kreowany od 18 lat) i zasiadł w [[Izba Lordów|Izbie Lordów]]. Został również Lordem Przewodniczącym Rady oraz przewodniczącym Izby Lordów. W grudniu 1987 doznał ataku [[Udar mózgu|apopleksji]], co zmusiło go do rezygnacji z zajmowanych stanowisk.
 
Podczas politycznej emerytury lord Whitelaw był przewodniczącym Rady Gubernatorów St Bees School. W 1990 został kawalerem [[Order Ostu|Orderu Ostu]]. Zmarł w 1999 i został pochowany w kościele parafialnym św. Andrzeja w [[Dacre]].
28 522

edycje