Flisak: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 47 bajtów ,  6 lat temu
szablon
(→‎Flisak w legendach i przypowieściach: dodano informację o legendzie o toruńskim flisaku)
(szablon)
[[Plik:Flisak.jpg|thumb|right|300px|Flisak na Dunajcu]]
 
'''
 
TUTAJ TO PISZE!!!! ŚLEPA JESTEŚ JULIA'''
 
'''''Flisak''''' (oryl, [[flis]]) – przedstawiciel grupy zawodowej zajmującej się w dawnej Polsce [[flis]]em, czyli rzecznym spławem ([[transport]]em) towarów. Z reguły byli to chłopi zamieszkujący nadrzeczne wsie, dla których spław był dodatkowym, sezonowym zajęciem. Z biegiem czasu wytworzyli oni swoje własne obyczaje i słownictwo. Kulturę flisacką upamiętnił m.in. [[Sebastian Fabian Klonowic]] w swoim poemacie ''[[Flis, to jest Spuszczanie statków Wisłą i inszymi rzekami do niej przypadającymi]]'' z [[1595]] roku.
Ostatnim żyjącym flisakiem, który zarobkowo spławiał drewno do 1963 roku jest Wincenty Pityński z [[Ulanów|Ulanowa]], które zwane jest Stolicą Polskiego Flisactwa. W [[Ulanów|Ulanowie]] od 1993 roku działa Bractwo Flisackie pw. Św. Barbary, które zrzesza flisaków, najczęściej są to osoby z rodzinnymi tradycjami flisackimi. Bractwo za główny cel działalności przyjęło kultywowanie flisackich tradycji oraz rozwój kulturalny ziemi ulanowskiej.
 
Obecnie Bractwo Flisackie w Ulanowie pw. Św. Barbary wraz z International Timber-Raftsmen Association czynią starania, aby zawód flisaka wpisać na [[Lista światowego dziedzictwa UNESCO|listę światowego dziedzictwa UNESCO]] jako zawód ginący.
 
 
== Hierarchia ==
Anonimowy użytkownik