Eugeniusz de Beauharnais: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  6 lat temu
m
→‎Biografia: drobne redakcyjne
m (→‎Biografia: drobne techniczne)
m (→‎Biografia: drobne redakcyjne)
* syn Maksymilian osiadł w [[Imperium Rosyjskie|Rosji]] i ożenił się z wielką księżną [[Maria Nikołajewna Romanowa (księżna Leuchtenbergu)|Marią Nikołajewną]], córką cara [[Mikołaj I Romanow|Mikołaja I]], otrzymując od teścia tytuł „książę Romanowski, Cesarska Wysokość” i zakładając dynastię, która odegrała w dziejach Rosji ważną rolę do chwili upadku caratu w 1917
 
Sam Eugeniusz otrzymał od teścia tytuł księcia (''Herzog'') Leuchtenbergu i [[Eichstätt (Bawaria)|Eichstätt]]. Po 1815 nie zajmował się – na żądanie teścia – sprawami francuskimi i poświęcił się życiu rodzinnemu i administracji swych dóbr. Z jego potomków linia nosząca tytuł książę Romanowski wygasła po mieczu w 1974 ze śmiercią księcia Sergiusza Romanowskiego, który zmarł [[bezdzietność|bezdzietnie]] na wygnaniu w Rzymie. Inni potomkowie wrócili pod koniec [[XIX wiek]]u do nazwiska Beauharnais i Leuchtenberg: Mikołaj Maksymilianowicz Romanowski (1843–1891), wnuk Eugeniusza, (1843–1891) miał dwóch naturalnych synów z mężatką, Nadieżdą Akinfow z domu Annenkow. Po uzyskaniu przez nią rozwodu poślubił ją w 1879, po czym car [[Aleksander III Romanow|Aleksander III]] nadał jej oraz synom: Mikołajowi (1868–1928) i Jerzemu (1872–1929) rosyjski tytuł hrabiów Beauharnais. Car [[Mikołaj II Romanow|Mikołaj II]] podniósł ich w 1890 do rangi książąt Imperium Rosyjskiego z nazwiskiem Leuchtenberg i tytulaturą „Jaśnie Oświeconych”. Ta linia kwitnie do dziś dnia.
 
Eugeniusz de Beauharnais zmarł nagle na [[Udar mózgu|apopleksję]] w 43. roku życia i został pochowany w [[Kościół św. Michała w Monachium|kościele św. Michała w Monachium]]. Wzniesiono mu tam pomnik dłuta [[Bertel Thorvaldsen|Thorvaldsena]].
28 439

edycji