Państwo frankijskie: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 195 bajtów ,  5 lat temu
drobne merytoryczne
(drobne merytoryczne)
(drobne merytoryczne)
Ze względu na oddalenie od [[cesarstwo Bizantyńskie|Cesarstwa Bizantyjskiego]] cesarz łaskawszym okiem patrzył na Franków niż Ostrogotów. Cesarz [[Anastazjusz I|Anastazy I]] uznał władzę Chlodwiga i w [[508]] roku przyznał mu [[Konsul rzymski|konsulat honorowy]].
 
W 534 Frankowie podbili [[Burgundia|Burgundię]], w 561 rozpad państwa na [[Austrazja|Austrazję]], [[Neustria|Neustrię]] i Burgundię. Zjednoczenie w 613 przez [[Chlotar II|Chlotara II]]. Od 639 do 751 roku okres tzw. [[Gnuśni królowie|gnuśnych królów]].
 
Powstanie potęgi frankijskiej nie byłoby możliwe, gdyby nie władca europejski przełomu [[VII wiek|VII]] i [[VIII wiek]]u, [[Karol Młot]]. Nie tylko niepodzielnie władał on praktycznie całą zachodnią częścią kontynentu (nie licząc [[Wyspy Brytyjskie|Wysp Brytyjskich]] i [[Półwysep Iberyjski|Półwyspu Iberyjskiego]]), ale wdał się w łaski [[Papież|papiestwa]] dzięki swej zdecydowanej polityce przeciwko [[Muzułmanin|muzułmanom]] z Hiszpanii. Zwycięskiej [[Bitwa pod Poitiers (732)|bitwie pod Poitiers]] zawdzięczał swój przydomek. Nigdy jednak nie przyjął tytułu królewskiego, pełniąc funkcję majordoma na dworze [[Merowingowie|Merowingów]].
 
Syn Karola, [[Pepin Krótki|Pepin III zwany Krótkim]] jako majordom pokonał pokonał Sasów, objąłBawarów i Alamanów w [[bitwa nad rzeką Lech (743)|bitwie nad rzeką Lech]] w 743. Objął władzę już jako [[król]] w [[751]] roku, detronizując Merowingów. Zacieśnił on więzi z papieżem tworząc w Italii [[Państwo Kościelne]]. Po jego śmieci w [[768]] zastąpił go syn, [[Karol Wielki]], który został cesarzem rzymskim [[25 grudnia]] 800 roku.
 
{{Przypisy}}
19 604

edycje