Otwórz menu główne

Zmiany

+ sekcja o książce „Słuch absolutny” (Znak 2014), WP:SK
== Odznaczenia ==
* 2009 – [[Order Odrodzenia Polski|Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski]]<ref>{{Monitor Polski|rok=2009 |numer=39 |pozycja=614}} – pkt 1.</ref>
* 2008 – [[Order Ecce Homo]] (za „za bezinteresowność i profesjonalizm, za wielkie serce oraz ujmującą wrażliwość duchową w obszarze medycyny i sztuki“)
 
== Słuch absolutny ==
W roku 2014 ukazała się książka pt. „Słuch absolutny” – wywiad-rzeka, przeprowadzony z prof. Andrzejem Szczeklikiem przez jego przyjaciela i wydawcę, [[Jerzy Illg|Jerzego Illga]]. Autor podjął próbę znalezienia odpowiedzi na pytania, co ukształtowało osobowość bohatera książki – jaki dom? jakie lektury? jacy mistrzowie? jakie okoliczności? Na obwolucie książki zamieszczono m.in. zdania<ref name="SłuchAbsol">{{Cytuj książkę | autor = [[Jerzy Illg]] | tytuł = Słuch absolutny | wydawca = [[Społeczny Instytut Wydawniczy Znak]] | miejsce = [[Kraków]] | data = 2014 | isbn = 978-83-240-2869-6}}</ref>:
{{CytatD|'' Leczył najwybitniejszych polskich pisarzy i artystów: Lema, Miłosza, Szymborską, Wajdę, Tischnera, Mrożka. Znany z gry na fortepianie w Piwnicy pod Baranami i z brawurowej jazdy na nartach, był jedną z najbarwniejszych postaci Krakowa. Jego błyskotliwe książki o medycynie: „Katharsis”, „Kore” i „Nieśmiertelność”, stały się bestsellerami nie tylko w Polsce.}}
{{CytatD|''Był rzadko spotykanym typem Wielkiego Lekarza, uczonym i humanistą, zadziwiał erudycją i wiedzą z wielu dziedzin – od historii medycyny i jej najnowszych odkryć, poprzez mitologię, alchemię, astrologię, historię sztuki, po muzykologię i poezję. Oddany swemu powołaniu i pacjentom, był Andrzej Szczeklik prawdziwym autorytetem, człowiekiem niezłomnych zasad, bezkompromisowo broniącym etosu swojej profesji, a jednocześnie ciepłym i serdecznym.}}
[[Anna Dymna]], jedna z pacjentek, napisała<ref name="SłuchAbsol"/>:
{{CytatD|''Wielki Lekarz i humanista profesor Andrzej Szczeklik umiał słuchać drugiego człowieka. Jego „słuch absolutny” pomagał nam żyć i często nas ratował.|Anna Dymna}}
 
{{przypisy}}