Adolf Maria Bocheński: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 50 bajtów ,  6 lat temu
m
drobne redakcyjne
m (→‎Bibliografia: poprawa linków)
m (drobne redakcyjne)
Pochodził z rodziny herbu [[Rawicz (herb szlachecki)|Rawicz]]. Był synem Adolfa Bocheńskiego i Marii z Dunin-Borkowskich, bratem [[Józef Maria Bocheński|Józefa Marii]], [[Aleksander Bocheński|Aleksandra]] i [[Olga Zawadzka|Olgi]]. Jego dziadkiem był [[Franciszek Izydor Bocheński]]. Po maturze wyjechał do [[Paryż]]a, gdzie studiował w szkole dla dyplomatów – Ecole des Sciences Politiques – którą ukończył w czerwcu 1930 roku, zajmując w ogólnej klasyfikacji trzecie miejsce spośród wszystkich studentów pochodzących z ponad dwudziestu krajów świata. Po powrocie do kraju uzyskał w 1932 magisterium<ref name=Bar>[http://haggard.w.interia.pl/ambochenski.html Jacek Bartyzel – Adolf Maria Bocheński] {{lang|pl}} [dostęp 2011-04-18]</ref> z prawa na [[Uniwersytet Lwowski|Uniwersytecie Jana Kazimierza]] we [[Lwów|Lwowie]]. W pierwszej połowie lat trzydziestych był aktywnym działaczem Związku Akademickiego "Myśl Mocarstwowa"{{r|Bar}}.
 
Redaktor i publicysta pism "[[Bunt Młodych]]"{{r|Bar}} i "[[Bunt Młodych|Polityka]]". Uznawany za jednego z najbardziej utalentowanych polskich pisarzy politycznych [[Lata 30. XX wieku|lat trzydziestych XX w]]. Opowiadał się za wzmocnieniem władzy wykonawczej w państwie i wsparciem dla niepodległości [[Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka|Ukrainy]]. Zwolennik marszałka [[Józef Piłsudski|Józefa Piłsudskiego]], ale krytyk wielu posunięć rządów [[Sanacja|sanacyjnych]].
 
W chwili [[Kampania wrześniowa|agresji III Rzeszy]] na [[II Rzeczpospolita|Polskę]] miał 30 lat. Pragnął wstąpić do wojska, ale ze względu na zły stan zdrowia nie chciano go przyjąć. Po licznych staraniach dostał się jako ochotnik do Szwadronu Zapasowego [[22 Pułk Ułanów Podkarpackich|22 Pułku Ułanów Podkarpackich]]{{r|Pat}} i walczył w [[Kampania wrześniowa|kampanii wrześniowej]]. Następnie po [[Agresja ZSRR na Polskę|agresji ZSRR na Polskę]] 17 września 1939, wraz ze swoim pułkiem przeszedł na [[Węgry]], a stamtąd przedostał się do [[Francja|Francji]]. W [[Camp de Coëtquidan]]{{r|Bar}} ukończył podchorążówkę i z [[Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich|Brygadą Podhalańską]] wziął udział w [[Bitwa o Narwik|bitwie o Narwik]]{{r|Bar}}. Tam za męstwo i odwagę otrzymał swój pierwszy [[Krzyż Walecznych]]. Po ewakuacji brygady z Norwegii do [[Bretania|Bretanii]] i [[Kampania francuska 1940|kapitulacji Francji]] przeprowadzał przez [[Pireneje]] żołnierzy i oficerów udających się do [[Wielka Brytania|Anglii]]. Po kilku miesiącach wyruszył do [[Syria|Syrii]], gdzie wstąpił do [[Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich|Brygady Karpackiej]]{{r|Pat}}. Później został przydzielony do [[Pułk Ułanów Karpackich|Pułku Ułanów Karpackich]]{{r|Pat}}, z którym bronił [[Bitwa o Tobruk|Tobruku]]{{r|Bar}} i walczył pod [[Bitwa o Monte Cassino|Monte Cassino]], gdzie został ranny. Jako żołnierz Brygady Karpackiej pisywał do pisma "Przy kierownicy w Tobruku".
88 700

edycji