Jan Chrzciciel de Grandville Malletski: Różnice pomiędzy wersjami

kat., drobne merytoryczne
m (Robot przeniósł strony z Kategoria:Generał dywizji (Królestwo Kongresowe) do Kategoria:Generałowie dywizji Wojska Królestwa Polskiego)
(kat., drobne merytoryczne)
'''Jan Chrzciciel de Grandville Malletski''' (Jean-Baptiste Mallet de Grandville), (ur. [[27 listopada]] [[1777]] w [[Marsylia|Marsylii]], zm. [[30 listopada]] [[1846]] w [[Zbożenna|Zbożennej]]) – francuski inżynier wojskowy w służbie polskiej, [[wolnomularstwo|wolnomularz]]<ref>[[Ludwik Hass]], Sekta farmazonii warszawskiej, [[Warszawa]] [[1980]], s. 444.</ref>.
 
Ukończył szkołę wojskową w [[Metz]]u. Brał udział w kampaniach: we [[Włochy|Włoszech]] ([[1795]]-[[1798]]), [[Niemcy|Niemczech]] ([[1798]]) i [[Holandia|Holandii]] ([[1799]]-[[1804]]). W sztabie [[Wielka Armia|armii napoleońskiej]] odbył kampanię w [[Królestwo Prus|Prusach]] ([[1806]]-[[1807]]); pod [[Iławka (miasto)|Pruską Iławą]] dostał się do niewoli w lutym [[1807]] (przetrzymywany był w [[Ryga|Rydze]]).
Walczył [[bitwa pod Raszynem (1809)|pod Raszynem]] ([[1809]]), Górą (1809), [[Sandomierz]]em (1809), [[bitwa pod Smoleńskiem (1812)|Smoleńskiem]] ([[1812]]) i [[Możajsk]]iem (1812) oraz [[bitwa pod Lipskiem|Lipskiem]] ([[1813]]), gdzie dostał się do niewoli. W [[1815]] awansowany na generała.
Po zwolnieniu pozostał w Polsce, przyjmując służbę w armii [[Królestwo Kongresowe|Królestwa Polskiego]]; car [[Aleksander I Romanow|Aleksander I]] [[nobilitacja|nadał]] mu szlachectwo polskie w [[1816]], z [[herb]]em [[Bastion (herb szlachecki)|Bastion]] i pozwolił na zmianę nazwiska na ''Grandville-Malletski''. Był dyrektorem - dowódcą Korpusu Inżynierów, początkowo w stopniu [[generał]]a brygady, potem dywizji.
 
Od czerwca [[1824]] do końca [[1831]] kierował budową [[Kanał Augustowski|Kanału Augustowskiego]]. Po aresztowaniu [[Ignacy Prądzyński|Ignacego Prądzyńskiego]] przywłaszczył sobie projekt [[Kanał Augustowski|Kanału]], fałszując dokumenty autorstwa [[Ignacy Prądzyński|Prądzyńskiego]]. Odznaczony [[Order Świętego Stanisława|Orderem Świętego Stanisława]] II klasy z nadania [[Aleksander I Romanow|Aleksandra I Romanowa]]<ref>Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, [[Warszawa]] [[2006]] s. 221.</ref>. W [[1830]] roku został nagrodzony [[Znak Honorowy|Znakiem Honorowym]] za 20 lat służby<ref>Przepisy o znaku honorowym niemniej Lista imienna generałów, oficerów wyższych i niższych oraz urzędnikow wojskowych, tak w służbie będących, jako też dymisjonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830, [b.n.s]</ref>.
 
Po wybuchu [[powstanie listopadowe|powstania listopadowego]], za [[dyktator|dyktatury]] generała [[Józef Chłopicki|Józefa Chłopickiego]] był kwatermistrzem generalnym i przewodniczącym Komitetu Artylerii i Inżynierów; po przejęciu dowództwa przez generała [[Jan Zygmunt Skrzynecki|Skrzyneckiego]] stopniowo był usuwany ze stanowisk. Po kapitulacji Warszawy przeszedł do wojska rosyjskiego w randze generała-lejtnanta. Przeniesiony został do [[Kronsztad]]u, gdzie prowadził prace fortyfikacyjne. W [[1837]] poprosił o dymisję i powrócił do Królestwa Polskiego.
 
{{DEFAULTSORT:Malletski, Jan}}
 
[[Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego]]
[[Kategoria:Generałowie dywizji Wojska Królestwa Polskiego]]
[[Kategoria:Francuscy wojskowi]]
[[Kategoria:Odznaczeni Znakiem Honorowym (20 lat służby)]]
[[Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa]]
[[Kategoria:Polscy wolnomularze]]
281 924

edycje