Kopalnia galmanu Leonidas w Sławkowie: Różnice pomiędzy wersjami

 
== Historia ==
Kopalnia powstała w 1822 jako kopalnia rządowa w [[Dozorstwo Olkusko-Siewierskie|dozorstwieDozorstwie olkuskoOlkusko-siewierskimSiewierskim]]. Usytuowana na wzgórzu [[Gieraska]], w paśmie gór galmanowych ciągnących się od Sławkowa do [[Strzemieszyce Małe|Strzemieszyc Małych]]. W jej pobliżu powstała górnicza osada [[Zakawie]]. Obszar ten znany był już w XVII w. jako miejsce wydobycia [[Galena|galeny]]. Kopalnia "Leonidas" rozpoczęła działalność jako [[kopalnia głębinowa]]. W 1824 zatrudniała 56 górników i miała 11 szybów. W latach 1822–1826 w kopalni wydobyto 31 758 [[Korzec|korcy]] galmanu<ref>N. Gąsiorowaka-Grabowska, ''Z dziejów przemysłu w Królestwie Polskim, 1815–1918'', PWN 1965, s. 341.</ref>. [[Hieronim Hilary Łabęcki|H. Łabęcki]] szacuje ogólne wydobycie kopalni w latach 1822–1829 na 30 000 [[Kibel|kibli]]. W 1823 w kopalni pracował [[Józef Cieszkowski]], który pozostawił po sobie jej opis. W 1829 kopalnia "Leonidas" została zamknięta<ref>H. Łabęcki: ''Górnictwo w Polsce. Opis kopalnictwa i hutnictwa polskiego pod względem technicznym, historyczno-statystycznym i prawnym'', t. I, Warszawa 1841, s. 516.</ref> z powodu wyczerpywania się kruszcu i nieopłacalności dalszych poszukiwań. Głównym powodem była nieumiejętność zejścia z wydobyciem poniżej poziomu wody. Od połowy lat czterdziestych XIX wieku do 1860 eksploatowana była jako [[kopalnia odkrywkowa]] przez radcę stanu hrabiego [[Jan Ciechanowski (przemysłowiec)|Jana Ciechanowskiego]]. Wydobywany w niej galman odwożono do hut cynku w [[Dąbrowa Górnicza|Dąbrowie Górniczej]] i [[Będzin]]ie. W latach 1884 i 1910 podejmowano nieudane próby ponownego uruchomienia kopalni.
 
== Strefa ochronna ==