Odrowąż (województwo opolskie): Różnice pomiędzy wersjami

Rok 1945; usunięcie informacji o charakterze bieżącym.
(Usunięcie elementów fabularnych (literackie legendy bez podstaw historycznych).)
(Rok 1945; usunięcie informacji o charakterze bieżącym.)
W okresie międzywojennym w Odrowążu znajdowała się karczma, piekarnia, masarnia oraz sklep. W 1922 roku zaczęła się elektryfikacja wioski. W 1933 roku oddano do użytku szkołę. Na Odrze znajdowała się duża stocznia rzeczna należąca do rodziny Gabor. Większość ludzi posiadała własne barki. Wożono towar (węgiel, cement, zboże) do [[Wrocław]]ia, [[Berlin]]a, a nawet [[Hamburg]]a. Fakt posiadania barki stwarzał możliwość uzyskania dodatkowego zarobku, gdyż gleby na tych terenach są słabe i wyżywić jedynie z ich uprawy było nie łatwe.
 
Podczas II wojny światowej zginęło 54 mieszkańców wioski. Wśród ofiar były m.in. 22 osoby zamordowane już po przejściu linii frontu. W 1945 roku wieś została włączona do Polski.
 
Do 1817 roku Odrowąż należał do [[Powiat opolski (województwo opolskie)|powiatu opolskiego]], potem do [[powiat strzelecki|strzeleckiego]], a od 1956 roku, aż do likwidacji powiatów, do [[powiat krapkowicki|krapkowickiego]].
* ks. dr Marian Obruśnik 2005 – 2010
* ks. Hubert Sklorz – (od sierpnia) 2010.
 
=== Informacje ===
W bieżącym roku mija 716 lat od chwili, gdy po raz pierwszy wzmiankowano leżącą na terenie gminy Gogolin wioskę Odrowąż. W [[2008]] Odrowąż obchodził 60-lecie OSP Odrowąż.
 
Obecnie Odrowąż liczy ok. 560 mieszkańców i jest tutaj ok. 135 domów.
 
=== Zobacz też ===