Die Toten Hosen: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 18 bajtów ,  5 lat temu
m
→‎Historia zespołu: poprawa linków
m (poprawa linków, lit., ort.)
m (→‎Historia zespołu: poprawa linków)
Z końcem tego samego roku, Die Toten Hosen, mający już kontrakt od lipca 1983 z wytwórnią płytową [[EMI]], wraz z [[Nowy Jork|nowojorskim]] [[rap]]perem [[Fab Five Freddy]]m nagrali [[Hip-hop|hiphopową]] wersję singla Bommerlunder, wydaną pt. ''Hip Hop Bommi Bop'' jako bożonarodzeniowy singiel. W 1984 roku zostali zaproszeni przez stację telewizyjną [[BBC]] do programu ''John Peel Show''. Z powodu wysokich kosztów podróży doszło do sporu z EMI i ostatecznie zespół zerwał kontrakt, przenosząc się do [[Virgin Records]]. Spór z wytwórnią odżył w 1984 roku, kiedy ukazał się ich drugi album ''[[Unter falscher Flagge]]''. Powodem miała być okładka, na której widniała karykatura - szkielet psa siedzącego obok gramofonu, nawiązująca do znaku firmowego EMI. Wytwórnia wniosła sprawę do [[sąd]]u, wskutek czego wygląd okładki uległ zmianie. Na okładce pojawił się sztandar z piracką flagą, na której pojawiło się po raz pierwszy logo szkieletu orła (Knochenadler). Logo to jest używane przez zespół do dzisiaj.
[[plik:DieTotenHosen06-800.jpg|thumb|Wolfgang Rohde 1987]]
Na początku 1985 roku Die Toten Hosen odbyli trasę po [[Francja|Francji]], a jesienią po [[Węgry|Węgrzech]] i [[Polska|Polsce]]. Pod koniec roku Trini Trimpop zrezygnował z bycia perkusistą i do 1992 przejął funkcję menedżera zespołu. Nowym perkusistą był chwilowo Jakob Keusen, którego w styczniu 1986 zastąpił [[Wolfgang Rohde]]. Pierwszy koncert Rhode w roli perkusisty był zarazem pierwszym koncertem Die Toten Hosen przed dużą publicznością. Razem z Herbertem Grönemeyerem, Udo Lindenbergiem, Mariusem Müller-Westernhagenem, BAP, Rodgau Monotones i innymi wystąpili w lipcu 1986 roku na festiwalu Anti-WAAhnsinns pod [[Wackersdorf]]em, by zaprotestować przeciwko budowie tamtejszej rafinerii. W tym samym roku DTH wydali trzeci album studyjny ''[[Damenwahl]]''. W czasie trasy koncertowej promującej ten album, sponsorowanej przez północnoniemieckie przedsiębiorstwo Fromms, z ich inicjatywy rozdawano w wielkich ilościach prezerwatywy. W 1987 roku zespół odniósł sukces wydając płytę winylową ''[[Never Mind the Hosen, Here's Die Roten Rosen]]'' występując jednocześnie pod pseudonimem Die Roten Rosen. Album zawierał rockowe wersje niemieckich przebojów określanych jako Deutsche-Schlager. Z końcem 1987 roku pojawił się ich pierwszy album koncertowy "[[BissBis zum bitteren Ende - Die Toten Hosen Live!|Bis zum bitteren Ende]]", który jednocześnie uplasował się w Top 30 niemieckich i austriackich list.
 
=== 1988 do 1995: Zdobycie uznania i pierwsze sukcesy ===
W styczniu 1998 Die Toten Hosen wzięli udział w ''[[Warped Tour|Vans Warped Tour]]''. Trasa objęła festiwale w [[Nowa Zelandia|Nowej Zelandii]], [[Australia|Australii]], [[Japonia|Japonii]] i w [[Stany Zjednoczone|USA]], gdzie jak dotąd nie byli jeszcze tak dobrze znani. W tym samym miesiącu pojawił się Ich nowy singiel ''[[Pushed Again]]'', który poruszał taką tematykę jak bezprawie i represje polityczne<ref>[[Der Wahrschauer]], Ausgabe Herbst 2002.</ref>. Utwór ten przedstawili DTH niemieckiej publiczności podczas nielegalnego koncertu, zorganizowanego w [[Ahaus]], przeciwko transportom [[Odpady promieniotwórcze|odpadów radioaktywnych]]<ref>[http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-7851020.html Der Spiegel, 23. marca 1998.]</ref>. [[Strona A i strona B|Strona B]] płyty czyli ''Alles ist eins'' dedykowana jest szesnastoletniej dziewczynie, tragicznie zmarłej podczas tysięcznego koncertu w [[Düsseldorf]]ie. W sierpniu Die Toten Hosen zagrali na festiwalach w [[Landsberg am Lech]] i na [[Rock am See]] w [[Konstancja (Niemcy)|Konstancji]]. Następnie po raz kolejny wzięli udział w trasie ''[[Warped Tour|Vans Warped Tour]]'', odbywającej się tym razem na kontynencie [[Europa|europejskim]], podczas której, obok pięciu koncertów w [[Niemcy|Niemczech]], w programie były koncerty w [[Hiszpania|Hiszpanii]], [[Włochy|Włoszech]], na [[Węgry|Węgrzech]] i na [[Słowacja|Słowacji]]<ref name="Tourdatenarchiv">[http://www.dth-dta.de.vu/ Fanseite mit Aufzeichnungen der Konzertdaten, Setlisten und Fotos seit 1982], abgerufen am 30. September 2010.</ref>.
 
Z końcem tego roku, zespół jako „Die Roten Rosen“ (Czerwone Róże) wydał album świąteczny ''[[Wir warten auf’sauf's Christkind...]]'' parodiujący tradycyjne piosenki i kolędy świąteczne. W 1999 z powodu złego stanu zdrowia (kręgosłup) perkusista Wolfgang Rohde musiał zrezygnować z gry w zespole. Zastąpił go [[Vom Ritchie]], który debiutował podczas koncertów świątecznych pod nazwą ''[[Little Drummer Boy]]''. Ponownie pod nazwą „Die Toten Hosen“, zespół wydał w 1999 album ''[[Unsterblich]]'', z którego utwory koncentrują się przede wszystkim na przemijaniu ludzkiego życia. W tym samym roku, w ich wytwórni płytowej JKP, powstał soundtrack do filmu ''[[You Are Dead]]'', a tytuł filmu zainspirował ich do napisania utworu o takiej samej nazwie.
 
Na początku nowego roku, DTH ponownie odwiedzili Argentynę. Podczas koncertu odbywającego się 24 marca 2000 w „Museum“ w [[Buenos Aires]]; kilka minut po rozpoczęciu koncertu, wskutek naporu tłumu fanów doszło do zarwania sceny. Na szczęście nikt nie został ranny, jednak występ musiał zostać przerwany, a następnie powtórzony nazajutrz. Oba te występy zostały udokumentowane na płycie DVD ''En misión del señor'', która ukazała się w 2001 roku.
W 2001 roku Die Toten Hosen wystąpili jako "Backgroundband" brytyjskiego zespołu T.&nbsp;V. Smith w albumie [[Useless]] zawierającym kompozycje Smitha powstałe od 1977. Później po pobycie na [[Kuba|Kubie]], kilku koncertach w [[Polska|Polsce]], w [[Czechy|Czechach]] i na [[Węgry|Węgrzech]] i po występie jako support przed [[AC/DC]] latem 2001 roku w [[Niemcy|Niemczech]], wydali w następnym roku (2002) album ''[[Auswärtsspiel]]''. Od lutego aż do grudnia 2002 roku DTH podróżowali po [[Niemcy|Niemczech]], [[Austria|Austrii]], i [[Szwajcaria|Szwajcarii]] i dali ponad siedemdziesiąt koncertów w po brzegi wypełnionych halach i stadionach. Wzięli dodatkowo udział w ''Himos Festival'' w [[Finlandia|Finlandii]], w ''[[Przystanek Woodstock|Przystanku Woodstock]]'' w [[Polska|Polsce]], na''[[Sziget]]-Festival'' w [[Budapeszt|Budapeszcie]] i w dwóch koncertach w [[Buenos Aires]]. Według statystyk zespołu z końcem 2002 roku na ich koncertach było ponad pół miliona osób.
 
W międzyczasie została wydana ich druga płyta - składanka typu ''the best of'', zawierająca największe przeboje: ''[[Reich & sexy II: Die fetten Jahre|Reich & sexy II]]''. W 2003 roku zespół zrobił sobie przerwę na wypoczynek, w międzyczasie dając jesienią kilka koncertów w [[Argentyna|Argentynie]], a w lutym 2004 roku powrócili z nowym albumem ''Friss oder stirb''. Wkrótce opublikowali swój występ na [[Rock am Ring]] w formie płyty DVD i w październiku wraz z wydaniem nowego albumu ''[[Zurück zum Glück]]'' świętowali swój szósty raz, gdy ich album znalazł się na pierwszym miejscu wśród niemieckojęzycznych Album-Charts. [[MTV]] wyświetliło w tym samym roku 16-częściowy program ''[[Friss oder stirb]]'', pokazujący DTH w życiu prywatnym wśród rodziny i przyjaciół, wydany w lipcu 2005 na potrójnym DVD. Podczas ich [[Trasa koncertowa|tournée]] pod tą samą nazwą, znowu wszystkie bilety zostały wyprzedane.
 
Podczas [[Rock am Ring]] w 2005 roku, Die Toten Hosen nie było w harmonogramie, jednak DTH pojawili się spontanicznie robiąc fanom wielką niespodziankę. Organizator [[Marek Lieberberg]] wręczył im jako pierwszej grupie w historii festiwalu „Klucz do Rock am Ring", który ich uprawniał w przyszłości do przyjeżdżania, kiedy tylko zechcą na festiwal bez żadnych wcześniejszych ustaleń<ref>Hollow Skai: ''Die Toten Hosen''. Hannibal, A-Höfen 2007, ISBN 978-3-85445-281-2, S. 73.</ref>. 2 lipca 2005 wystąpili na festiwalu [[Live 8]] w Berlinie.
10 772

edycje