Ronald Cartland: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 1688 bajtów ,  5 lat temu
brak opisu edycji
m (Bot: Przenoszę linki interwiki (1) do Wikidata, są teraz dostępne do edycji na d:Q7364728)
 
== Życiorys ==
Ronald Cartland był synem majora Bertrama Cartlanda i Mary Hamilton Scobell, i młodszym bratem pisarki [[Barbara Cartland|Barbary Cartland]]<ref name="Olson">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=34|isbn=83-60532-12-6}}</ref>.
Jego dziadek ze strony ojca był bogatym finansistą w Birmingham. Z powodu bankructwa popełnił samobójstwo cztery lata przed narodzinami Ronalda. Bez szans na uzyskanie spadku na sfinansowanie rodziny, ojciec Ronalda i jego rodzina przeniosła się do wynajętego domu w pobliżu miasta Pershore, w Worcestershire<ref name="Olson">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=34|isbn=83-60532-12-6}}</ref>. W 1910 Bertram Cartland udał się do pracy w lokalnym biurze Partii Konserwatywnej. Podczas [[Wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii w 1910 roku|wyborów parlamentarnych]] w 1910 kierował kampanią kandydata na posła torysów. Po zwycięstwie zaproponował Bertramowi stanowisko osobistego sekretarza w Westminsterze<ref name="Olson">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=34|isbn=83-60532-12-6}}</ref>. Gdy w 1914 wybuchła [[I wojna światowa]] Bertram zgłosił się na ochotnika do służby wojskowej i został wysłany do Francji. Zginął w pobliżu [[Berry-au-Bac]] w 1918 roku, tylko pięć miesięcy przed Armistice<ref name="Olson">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=34|isbn=83-60532-12-6}}</ref>.
 
W 1919 roku Mary Cartland - wraz z Ronaldem, jej 18-letnią córką Barbarą i 8-letnim synem Anthonym - przenieśli się do Londynu<ref name="Olson">{{cytuj książkę|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|strony=34|isbn=83-60532-12-6}}</ref>. Ronald zdobył stypendium w [[Charterhouse School]]<ref name="Olson1">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=35|isbn=83-60532-12-6}}</ref>. Chociaż nie wyraził pragnienia, aby stać się posłem konserwatystów - równocześnie głosił postępowe poglądy, które były sprzeczne z linią partii torysów i panującymi normami społecznymi. W dzieciństwie, Mary Cartland brała go ze sobą do pracy w ubogich obszarach Pershore. Bieda wywarła na Cartlandzie duże wrażenie<ref name="Olson1">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=35|isbn=83-60532-12-6}}</ref>. Po opuszczeniu Charterhouse, Mary Cartland nie mogła sobie pozwolić, aby wysłać syna na studia, więc Ronald poszedł do pracy w Centrali Partii Konserwatywnej w Londynie<ref name="Olson2">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=36|isbn=83-60532-12-6}}</ref>.
 
== Kariera polityczna ==
W 1933 po decyzji Lionela Beaumonta Thomasa o przejściu na emeryturę z powodów zdrowotnych, Cartland został wybrany jako następca w dawnym okręgu Herberta Austina z Norton King, Birmingham. Jego wybór był wspierany przez rodzinę Chamberlain, będącą długo najpotężniejszą siłą w konserwatywnych kręgach Birmingham.Cartland wygrał wybory w 1935, stając się jednym z najmłodszych posłów w Izbie Gmin<ref name="Olson2">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=36|isbn=83-60532-12-6}}</ref>.
 
Cartland do czasu usunięcia w maju 1936 r. krytykował rząd ministra a następnie premiera [[Stanley Baldwin|Stanleya Baldwina]], m.in mniej niż entuzjastyczne nastawienie w pomoc "zagrożonym obszarom" - tych częściach Wielkiej Brytanii które cierpią z powodu ekstremalnych trudności gospodarczych, z bezrobocia nawet do 40%<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|strony=37|isbn=83-60532-12-6}}</ref>. Mimo że Chamberlain odegrał dużą rolę w wyborze Cartlanda jako kandydata na posła do Izby Gmin w 1936 roku wygłosił on naganę do Skarbu Państwa potępiając próby zachowania równowagi budżetu kosztem biednych, atakując [[Neville Chamberlain|Neville'a Chamberlaina]], gdy był kanclerzem skarbu w rządzie Baldwina<ref name="Olson3">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=39|isbn=83-60532-12-6}}</ref>.
 
Po nominacji Chamberlaina, [[Winston Churchill]] jak również Cartland byli jednymi z przeciwników prowadzonej przez jego rząd polityki ustępstw wobec [[III Rzesza|III Rzeszy]] i [[Zjednoczone Królestwo Włoch|faszystowskich Włoch]]. Przed [[Wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii w 1935 roku|wyborami w 1935]] Cartland i jego siostra Barbara odwiedzili Niemcy. Ronald był przerażony prześladowaniami Żydów<ref name="Olson3">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=39|isbn=83-60532-12-6}}</ref>.
 
Po powrocie, ostrzegł swoich kolegów posłów o hitlerowskich planach ekspansji w Austrii i innych krajach Europy Środkowej. Twierdził że prędzej czy później, Wielka Brytania byłaby w stanie wojny z Niemcami<ref>{{cytuj książkę|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|strony=175|isbn=83-60532-12-6}}</ref>.
Ponieważ żołnierze z jednostki dostali się do niewoli Major Cartland był początkowo na liście zaginionych w akcji, i jego rodzina w Anglii nie otrzymała informacji o jego prawdziwym losie aż do 4 stycznia 1941 roku. Mary Cartland otrzymała 2 telegramy z informacją o zaginięciu Rolanda i Tony'ego.
Informację o okolicznościach śmierci Rolanda przekazała matka jednego z oficerów której syn przebywał w niewoli<ref name="Olson4">{{cytuj książkę|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|strony=289|isbn=83-60532-12-6}}</ref>.
Był pierwszym członkiem [[Parlament Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej|parlamentu Brytyjskiego]] który poległ podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]]<ref name="Olson5">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=290|isbn=83-60532-12-6}}</ref>.
Jego brat, James AH, zmarł dzień wcześniej i jest pochowany w [[Zuidschote]]<ref>[http://www.cwgc.org/search/casualty_details.aspx?casualty=2726329 CWGC entry]</ref> Msza żałobna za Ronalda Cartlanda odbyła się w dniu 18 lutego 1941 roku w Londynie, w kościele [[St-Martin-in-the-Fields]]<ref name="Olson5">{{cytuj książkęodn|nazwisko=Olson|imię=Lynne|autor=Lynne Olson|tytuł=Buntownicy|miejsce=Warszawa|data=2008|stronys=290|isbn=83-60532-12-6}}</ref>. Pochowany jest na cmentarzu wojennym w Hotton, niedaleko [[Liège]] w [[Belgia|Belgii]].
 
{{Przypisy}}
Anonimowy użytkownik