Klemens VII (antypapież): Różnice pomiędzy wersjami

Podczas [[konklawe]] w Rzymie po śmierci [[Grzegorz XI|Grzegorza XI]] doszło do zamieszek ulicznych. Rzymianie w obawie, że kolejny [[papież]] ponownie zdecyduje się wyjechać z [[Państwo Kościelne|Państwa Kościelnego]] domagali się od [[Kolegium Kardynałów|elektorów]], aby wybrali [[Włosi|Włocha]]. Naciski tłumu, a także incydent z zakłóceniem porządku obrad zgromadzenia przez zbrojną bandę, która wdarła się na [[Wybory|elekcję]] spowodowały, że część [[kardynał]]ów nie uznała ważności wyboru [[Urban VI|Urbana VI]]{{r|Wollpert}}. Urban VI, aby pojednać się z opozycją zwołał [[konsystorz]] do [[Anagni]]{{r|Kelly}}. Podczas jego obrad miano zadecydować o legalności wyboru nowego papieża. 2 sierpnia 1378 kardynałowie wydali oświadczenie, w którym uznali, że konklawe rzymskie z kwietnia 1378 jest nieważne, gdyż wybór został przeprowadzony pod naciskiem i groźbą ze strony tłumu{{r|Kelly}}. 9 sierpnia 1378 kardynałowie francuscy będący główną siłą opozycji wobec Urbana VI wezwali go do abdykacji. Nie widząc żadnej reakcji ze strony [[papież]]a opuścili [[Anagni]] i przenieśli się do [[Fondi]]. Tam pod ochroną księcia [[Onorato Caetani]]ego zwołali nowe [[konklawe]] i 20 września 1378 roku wybrali antypapieżem kardynała Roberta de Genève, który, pomimo iż początkowo wspierał kanoniczny wybór [[Urban VI|Bartolomeo Prignano]], z czasem przeszedł do obozu sceptyków i stanął na czele buntu kardynałów{{r|Kelly}}. [[Kuria Rzymska]] uznała ważność wyboru Klemensa VII i wypowiedziała posłuszeństwo Urbanowi VI. 31 października 1378 antypapież został koronowany. [[Pontyfikat]] ten stał się początkiem [[Wielka schizma zachodnia|Wielkiej Schizmy Zachodniej]], której kres przyniosły dopiero [[sobór powszechny|sobory powszechne]] z [[XV wiek]]u{{r|Wollpert}}.
 
Antypapież Klemens VII ekskomunikował papieża Urbana VI i rozpoczął wojnę celem zagarnięcia [[Rzym]]u{{r|Kelly}}. Wojska [[papież]]a zwyciężyły jednak armię [[antypapież]]a pod [[Marino (Włochy)|Marino]], zajęły [[Zamek Świętego Anioła]] i przejęły kontrolę nad [[Rzym]]em. Klemens VII wycofał się do [[Neapol]]u, a w czerwcu 1379 udał się do [[Awinion]]u{{r|Kelly}}. Wkrótce potem antypapieża poparły Francja, Burgundia, Sabaudia, Szkocja, Kastylia i Aragonia{{r|Kelly}}. Po stronie Urbana stanęły Niemcy, Anglia, Dania, Węgry, Skandynawia i Polska{{r|Kelly}}. We [[Francja|Francji]] jako kuzyn króla, Klemens cieszył się opieką i bezpieczeństwem. Wiódł życie wystawne, otaczając się przepychem, co zmusiło go do nałożenia wysokich podatków{{r|Kelly}}. Zwołał jedenaście [[konsystorz]]y, na których powołał ponad trzydziestu kardynałów, głównie Francuzów; przyjął także dwóch kardynałów rzymskich, zrażonych okrucieństwem Urbana{{r|Kelly}}. Prowadził kampanię ana rzecz zdobycia Rzymu i wygnania prawowitego papieża (zdobył wpływy m.in. w południowych Włoszech, Neapolu i Lombardii){{r|Kelly}}. Był przekonany o ważności swojego wyboru i nie wykazywał najmniejszej ochoty do zakończenia schizmy{{r|Kelly}}.
 
Zmarł rażony [[udar mózgu|apopleksją]]{{r|Kelly}}. Pierwotnie pochowany został w katedrze w Awinionie. W 1401 szczątki Klemensa VII zostały przeniesione do kościoła celestynów w Awinionie. Po śmierci jego następcą wybrany został kardynał [[Antypapież Benedykt XIII|Pedro de Luna]], który przyjął imię pontyfikalne Benedykt XIII.
Anonimowy użytkownik