Cukrzycowa choroba nerek: Różnice pomiędzy wersjami

Nie może występować jednocześnie mikroalbuminuria i białkomocz - to jest bez sensu. Na początku jest mikroalbuminuria, a w miarę postępu choroby przy zwiększonej utracie białka przez nerki dochodzi do białkomoczu.
(uzupełn.)
(Nie może występować jednocześnie mikroalbuminuria i białkomocz - to jest bez sensu. Na początku jest mikroalbuminuria, a w miarę postępu choroby przy zwiększonej utracie białka przez nerki dochodzi do białkomoczu.)
'''Cukrzycowa choroba nerek''' (zespół Kimmelstiela-Wilsona, dawniej nazywana nefropatią cukrzycową, [[język angielski|ang.]] diabetic kidney disease, Kimmelstiel-Wilson syndrome) – [[glomerulopatie|glomerulopatia wtórna niezapalna]], będąca czynnościowym i strukturalnym uszkodzeniem miąższu [[Nerka|nerek]] spowodowanym przewlekłą [[hiperglikemia|hiperglikemią]] w przebiegu [[cukrzyca|cukrzycy]]. W [[Kraje rozwinięte|krajach rozwiniętych]] cukrzycowa choroba nerek jest najczęstszą przyczyną [[Niewydolność nerek|przewlekłej schyłkowej choroby nerek (ESRD)]]<ref>{{Cytuj pismo | nazwisko = Sanchez-Niño | imię = MD | nazwisko2 = Benito-Martin | imię2 = A | nazwisko3 = Ortiz | imię3 = A | tytuł = New paradigms in cell death in human diabetic nephropathy | czasopismo = Kidney International | wolumin = 78 | numer = 8 | strony = 737-44 | miesiąc = | rok = 2010 | doi = 10.1038/ki.2010.270 | pmid = 20703212}}</ref>.
 
Objawia się początkowo [[mikroalbuminuria|mikroalbuminurią]], następnie [[białkomocz]]em i postępującą [[Niewydolność nerek|niewydolnością nerek]]. [[Mikroskop]]owo stwierdza się zmiany (pogrubienie) w [[Błona podstawna|błonie podstawnej]], uszkodzenie [[podocyt]]ów, proliferację komórek [[mezangium]], szkliwienie kłębuszków i włóknienie śródmiąższu [[nefron]]ów.
 
Postępowanie lecznicze polega na poprawie kontroli [[cukrzyca|cukrzycy]], wdrożeniu leków nefroprotekcyjnych (np. [[Inhibitory konwertazy angiotensyny|ACEI]], [[Antagoniści receptora angiotensyny II|ARB]]), utrzymywaniu [[Ciśnienie tętnicze|ciśnienia tętniczego]] na poziomie <130/80 mmHg (<125/75 u pacjentów z [[białkomocz]]em >1 g/d)<ref name=szczeklik>{{cytuj książkę|autor =[[Andrzej Szczeklik]] (red.)|tytuł=Choroby wewnętrzne, tom II|wydawca=Wydawnictwo Medycyna Praktyczna|rok=2005|isbn = 83-7430-069-8|strony=1299-1301}}</ref>.
Anonimowy użytkownik