Dżabhat an-Nusra: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 11 bajtów ,  5 lat temu
red.
m (Khan Tengri przeniósł stronę Dżabhat an-Nursa do Dżabhat an-Nusra: Nusra)
(red.)
{{Narodowy rodzaj sił zbrojnych infobox
|nazwa = Dżabhat an-NursaNusra
|godlo = Flag of Jihad.svg
|opis godla = Flaga używana przez dżihadystów
|panstwo = Syria
|siły_zbrojne =
|krotka_nazwa =
|utworzenie = grudzień 2011
|koniec =
|wielkość =
|znak_rozpoznawczy =
|bandera =
|proporzec =
|prefiks =
|motto =
|dowodztwo_cywilne =
|dowodztwa_wojskowe = [[Al-Ka’ida]]
|części_składowe =
|commons =
}}
'''Dżabhat an-NursaNusra''' (Front Obrony Ludności Lewantu) – [[Organizacja paramilitarna|paramilitarna]] grupa zbrojna [[Islamizm|islamistów]] będąca siatką [[Al-KaidaKa’ida|Al-KaidyKa’idy]] w [[Syria|Syrii]], powstała podczas [[Wojna domowa w Syrii|tamtejszej wojny domowej]] pod koniec 2011. Ugrupowanie poparło [[Siły opozycji (Syria)|syryjską opozycję]], nawoływało do obalenia rządu [[Baszszar al-Asad|Baszszara al-Asada]] oraz włączyło się w walkę przeciwko syryjskiemu [[reżim]]owi przeprowadzając serię [[Terroryzm|zamachów terrorystycznych]], ściągając [[Sunnizm|sunnickich]] [[Mudżahedin|mudżahedinówmudżahedin]]ów do Syrii i wysyłając ich na front. Liderem Frontu Obrony jest Abu Muhammad al-DżulaniDżaulani.
 
Rola [[dżihad]]ystów w Syrii wzrosła kiedy w grudniu 2011 amerykańscy żołnierze po ośmiu latach wycofali się z sąsiedniego [[Irak]]u. Wówczas do Syrii przez wschodnią granicę zaczęli przenikać islamiści, którzy wykorzystali chaos w kraju, poparli sunnicką opozycję, dążąc do ustanowienia w Syrii [[kalifat]]u. Z tego też powodu [[Stany Zjednoczone]] sceptycznie nastawione były do dozbrajania powstańców, gdyż wysoce prawdopodobnie było, że broń trafiała by w ręce terrorystów<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/153233#.T1C5nnmEZm4|tytuł=Linton: Arming support Al-Qaeda for Syrian rebels|data=2012-02-12|opublikowany=israelnationalnews.com|język=en|data dostępu=2012-03-31}}</ref>.
 
W czerwcu 2013 dokonała się fuzja między Frontem Obrony, a Islamskim Państwem w Iraku. Al-DżulaniDżaulani i lider Islamskiego Państwa w Iraku Abu Bakr al-Bagdadi ogłosili fuzję ugrupowań, ogłaszając powstanie Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie. Jednak w liście otwartym z 9 czerwca 2013 lider Al-KaidyKa’idy [[Ajman az-Zawahiri]] nazwał tą decyzję błędem i ją anulował<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2013/06/2013699425657882.html|tytuł=Qaeda chief annuls Syrian-Iraqi jihad merger|data=2013-06-10|opublikowany=Al Dżazira|język=pl|data dostępu=2013-07-12}}</ref>. Al-Bagdadi nie podporządkował się decyzji az-Zawahiriego i 15 czerwca 2013 ogłosił, iż oba podmioty będą działać jako jedna organizacja pod nazwą [[Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie]]<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2013/06/2013615172217827810.html|tytuł=Iraqi al-Qaeda chief rejects Zawahiri orders |data=2013-06-15|opublikowany=Al Dżazira|język=pl|data dostępu=2013-08-06}}</ref>.
 
== Działalność w Syrii ==
Pod koniec grudnia 2012 kiedy w Aleppo rozpoczęły się walki o lotniska i bazy wojsk syryjskich, ekstremiści ogłosili "strefę zakazu lotów", gdyż byli zdolni do strącania maszyn wykorzystywanych do nalotów przez reżim<ref>{{cytuj stronę|url=http://blogs.aljazeera.com/topic/syria/syrian-rebel-fighters-declare-no-fly-zone-aleppo|tytuł=Syrian rebel fighters declare 'No Fly Zone' in Aleppo|data=2012-12-22|opublikowany=Al Dżazira|data dostępu=2012-12-25}}</ref>. 7 stycznia 2013 członkowie ugrupowania dokonali egzekucji trzech żołnierzy porwanych dwa dni wcześniej w Dajr az-Zaur<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.facebook.com/syriaohr/posts/124075367759489|tytuł=The jihadist al-Nusra front executed 3 regular soldiers detained earlier in 5/1/2012.|data=2013-01-07|opublikowany=SOHR|data dostępu=2013-01-08}}</ref>.
 
== Skutki działalności Dżabhat an-NursaNusra ==
Po koniec lipca 2012 światowe media donosiły, że grupy rebelianckie znacznie radykalizowały się wraz z wydłużaniem się wojny domowej. W trakcie trwania wojny do walk przystąpili konserwatywni sunnici zamieszkujący głównie obszary wiejskie. Głoszą oni hasła dżihadu. Ponadto do radykalnych salafitów trafiało najwięcej wsparcia z Zatoki Perskiej, co niepokoiło Stany Zjednoczone. Do Syrii napływało również co raz więcej bojowników Al-KaidyKa’idy. Głoszone hasła dżihadu przez powstańców, przyciągały z zagranicy bojowników, którzy pomagali w walce z Alawitami<ref name=radykalizacja>{{cytuj stronę|url=http://konflikty.wp.pl/kat,127354,title,Wsrod-powstancow-w-Syrii-rosna-wplywy-dzihadystow,wid,14802016,wiadomosc.html|tytuł=Wśród powstańców w Syrii rosną wpływy dżihadystów|data=2012-07-30|opublikowany=wp.pl|język=pl|data dostępu=2012-07-30}}</ref>.
 
Brytyjski fotoreporter Jeroen Oerlemans, który przez tydzień był przetrzymywany przez rebeliantów, twierdził, że wśród opozycjonistów było dużo ochotników z regionów takich jak Pakistan, Bangladesz i Czeczenia. Dodał, ze żaden z przetrzymujących go bojowników nie było Syryjczykiem, a połowa z nich znała angielski. W związku z tym nasunęła się teza, iż po ewentualnym obaleniu rządów Assada, fundamentaliści będą dążyć do zaprowadzenia prawa [[szariat]]u, bądź wybuchnie kolejna wojna domowa, która zakończy się przejęciem władzy przez radykałów islamskich, tak jak [[Powstanie Tuaregów w Mali (2012)|miało to miejsce]] w czerwcu 2012 w samozwańczym afrykańskim [[Azawad]]zie<ref>{{cytuj stronę|url=http://konflikty.wp.pl/kat,127354,title,Brytyjscy-dzihadysci-walcza-przeciwko-wojskom-Baszara-al-Asada,wid,14803210,wiadomosc.html|tytuł=Brytyjscy dżihadyści walczą przeciwko wojskom Baszara al-Asada|data=2012-07-30|opublikowany=wp.pl|język=pl|data dostępu=2012-07-30}}</ref>.
Stany Zjednoczone nałożyły 11 grudnia 2012 na dwóch liderów ugrupowania Majsara Alego Mussy Abd Allaha al-Dżuburiego i Anasa Hassana Chataba sankcje finansowe. Wpisanie ich na czarna listę oznaczało zamrożenie ich aktywów oraz zakazano amerykańskim obywatelom robienia z nimi interesów<ref>{{cytuj stronę|url=http://konflikty.wp.pl/kat,127354,title,USA-sankcje-wobec-szefow-ugrupowania-dzihadystycznego-w-Syrii,wid,15170830,wiadomosc.html|tytuł=USA: sankcje wobec szefów ugrupowania dżihadystycznego w Syrii|data=2012-12-11|opublikowany=wp.pl|język=pl|data dostępu=2012-12-11}}</ref>.
 
10 kwietnia 2013 głównodowodzący Frontu Abu MohamedMuhammad al-DżulaniDżaulani, przyrzekł lojalność [[Ajman az-Zawahiri|Ajmanowi az-Zawahiriemu]], liderowi Al-KaidyKa’idy. Al-DżulaniDżaulani przyznał się do przeprowadzenia wielu zamachów na reżim Asada. Dzień wcześniej bojownicy Frontu oficjalnie ogłosili, iż są odgałęzieniem Islamskiego Państwa w Iraku, czyli tamtejszej filii Al-KaidyKa’idy<ref>{{cytuj stronę|url=http://konflikty.wp.pl/kat,127354,title,Syria-Front-al-Nusra-przyrzeka-wiernosc-glownemu-szefowi-Al-Kaidy,wid,15483106,wiadomosc.html|tytuł=Syria: Front al-Nusra przyrzeka wierność głównemu szefowi Al-Kaidy|data=2013-04-10|opublikowany=wp.pl|język=pl|data dostępu=2013-04-12}}</ref>. Ponadto Alal-DżulaniDżaulani i lider Islamskiego Państwa w Iraku Abu Bakr al-Bagdadi ogłosili fuzję ugrupowań, ogłaszając powstanie Islamskiego Państwa w Iraku i Lewancie. Jednak w liście otwartym z 9 czerwca 2013 lider Al-KaidyKa’idy Ajman az-Zawahiri nazwał tą decyzję błędem i ją anulował<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2013/06/2013699425657882.html|tytuł=Qaeda chief annuls Syrian-Iraqi jihad merger|data=2013-06-10|opublikowany=Al Dżazira|język=pl|data dostępu=2013-07-12}}</ref>. Al-Bagdadi nie podporządkował się pod decyzję az-Zawahiriego i 15 czerwca 2013 ogłosił, iż oba podmioty będą działać jako jedna organizacja pod nazwą [[Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie]] (ISIS)<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.aljazeera.com/news/middleeast/2013/06/2013615172217827810.html|tytuł=Iraqi al-Qaeda chief rejects Zawahiri orders |data=2013-06-15|opublikowany=Al Dżazira|język=pl|data dostępu=2013-08-06}}</ref>. Niemniej Dżabhat al-NursaNusra, nie działał pod sztandarem ISIS, jednak początkowo współpracował z irackimi dżihadystami. Jednak spory między ekstremistami doprowadziły w styczniu 2014 do wybuchu [[Kampania przeciwko Islamskiemu Państwu w Iraku i Lewancie|zbrojnej konfrontacji]] między ugrupowaniami.
 
{{Przypisy|2}}
70 851

edycji