Patrick Dewael: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 315 bajtów ,  6 lat temu
dr red.
(dr red.)
(dr red.)
| poprzednik = [[Herman Van Rompuy]]
| następca = [[André Flahaut]]
| 2 funkcja = [[Izba Reprezentantów (Belgia)|Przewodniczący Izby Reprezentantów]]
| 2 partia = [[Open Vlaamse Liberalen en Democraten|Open VLD]]
| 2 od = 30 czerwca 2014
| 2 do =
| 2 poprzednik = [[André Flahaut]]
| 2 następca =
}}
'''Patrick Yvonne Hugo Dewael''' (ur. [[13 października]] [[1955]] w [[Lier (Belgia)|Lier]]) – [[Belgia|belgijski]] polityk i prawnik, były premier [[Region Flamandzki|Flandrii]], wicepremier i minister. Od 2008 do 2010 i od 2014 przewodniczący Izby Reprezentantów.
 
== Życiorys ==
Ukończył studia prawnicze na [[Vrije Universiteit Brussel|Wolnym Uniwersytecie Brukselskim]], do 1985 praktykował jako adwokat. Od lat 70. zaangażowany w działalność flamandzkich liberałów (Partii na rzecz Wolności i Postępu, w 1992 przekształconej w ugrupowanie [[Open Vlaamse Liberalen en Democraten|Flamandzcy Liberałowie i Demokraci]]). Stał na czele organizacji studenckiej związanej z tą formacją. W 1985 został posłem szczebla krajowego, w tym samym roku objął urząd ministra kultury w rządzie Regionu Flamandzkiego, który sprawował do czasu porażki wyborczej VLD w 1992. Następnie przez siedem lat wykonywał mandat deputowanego do niższej izby belgijskiego parlamentu, przewodnicząc klubowi poselskiemu liberałów.
 
Od 1983 był wybierany do rady miejskiej [[Tongeren]], od 1995 zajmuje stanowisko [[burmistrz]]a tego miasta. W 1999 został premierem Flandrii, funkcję tę pełnił do 2003. Po kolejnych wyborach krajowych w tym samym roku [[Guy Verhofstadt]] powołał go na urząd wicepremiera i ministra spraw zagranicznych. Patrick Dewael utrzymał te stanowiska również w 2008 w gabinecie [[Yves Leterme|Yves'a Leterme]]. Po jego dymisji powrócił do pracy w parlamencie, 31 grudnia 2008 został przewodniczącym [[Izba Reprezentantów (Belgia)|Izby Reprezentantów]]. Mandat poselski utrzymywał także w 2010 i w 2014. 30 czerwca 2014 ponownie stanął na czele Izby Reprezentantów.
 
== Bibliografia ==