Niedosłuch: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 7 bajtów ,  5 lat temu
błąd fleksyjny
m (→‎Przyczyny niedosłuchu: link prowadzi do Książki nie mającej nic wspólnego z niedosłuchem, drobne merytoryczne)
(błąd fleksyjny)
'''Niedosłuch''' ([[łacina|łac.]] ''hypoacusis'') – zaburzenie ze strony narządu [[słuch]]u polegające na nieprawidłowym przewodzeniu lub odbiorze [[dźwięk]]ów. Częstość występowania niedosłuchu rośnie z wiekiem<ref>Otorynolaryngologia praktyczna. Podręcznik dla studentów i lekarzy. Tom I. Red. G. Janczewski. wyd. Via Medica. Gdańsk 2005</ref>:
* u [[noworodek|noworodków]] występuje on w 2-3%
* do 18. roku życia – 5%
* 19-44. rok życia – 4,5-5%
* 45-64. rok życia – 14%
* 65-74. rok życia – 23%
* powyżej 75 lat – 35%.
Niedosłuch może występować jako izolowany objaw, lub mogą mu towarzyszyć inne [[objaw kliniczny|objawy]] [[otologia|otologiczne]] np. [[szumy uszne]] lub [[zawroty głowy]] oraz pozaotologiczne tworzące określone jednostki chorobowe.
** niedosłuch typu centralnego (uszkodzone ośrodki w mózgu)
* ze względu na czas wystąpienia wady słuchu'''
** prelingwalny – powstały przed opanowaniem języka (do ok. 3. roku życia)
** perylingwalny (interlingwalny) – powstały w czasie gdy dziecko zna już podstawy języka, ale nie opanowało jeszcze systemu gramatycznego (ok. 3-5. roku życia)
** postlingwalny – powstały po opanowaniu przez dziecko języka (ok. 5-7. roku życia i później).
* ze względu na etiologię
** wrodzony – przyczyny dziedziczne, genetyczne, choroby matki podczas ciąży, środki farmakologiczne, konflikt serologiczny, promieniowanie rentgenowskie