Otwórz menu główne

Zmiany

red. c.d.
'''Jarosław Ładosz''' (ur. [[20 października]] [[1924]] w [[Warszawa|Warszawie]], zm. [[14 listopada]] [[1997]]<ref>[http://95.50.23.26:8008/mapa/wyniki.php?imie=Jaros%C5%82aw&nazwisko=%C5%81adosz&check_nazwisko=on&rok=1800&miesiac=1&dzien=1&rok2=1800&miesiac2=7&dzien2=18&rok_zg1=1800&miesiac_zg1=1&dzien_zg1=1&rok_zg2=1800&miesiac_zg2=7&dzien_zg2=18&cmentarz=&send=Szukaj Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze<!-- Tytuł wygenerowany przez bota -->]</ref>) – polski [[Filozofia|filozof]]-[[marksizm|marksista]], [[Logika|logik]], przewodniczący Związku Akademickim Młodzieży Polskiej,doktorant [[Adam Schaff|Adama Schaffa]], profesor i wieloletni dyrektor Instytutu Filozofii, Socjologii i Logiki [[Uniwersytet Wrocławski|Uniwersytetu Wrocławskiego]], profesor i dyrektor Instytutu Filozofii [[Uniwersytet Śląski w Katowicach|Uniwersytetu Śląskiego]] w Katowicach, redaktor naczelny lewicowego pisma ''Nowe Horyzonty''. Od końca lat siedemdziesiątych redaktor nowej edycji dzieł [[Włodzimierz Lenin|W.I.Lenina]] w Polsce. Członek i działacz Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej. Od [[1990]] roku do śmierci w [[1997]] roku prezes Stowarzyszenia Marksistów Polskich.
 
Syn [[Janina Dziarnowska|Janiny Dziarnowskiej]] i [[Henryk Ładosz|Henryka Ładosza]]. W latach wojny działał w organizacji Polskich Socjalistów, a od 1942 r. w Polskiej Partii Robotniczej oraz w Gwardii Ludowej. Wkrótce, 28 kwietnia 1943 roku jako dziewiętnastoletni młodzieniec, został aresztowany wraz z [[Wanda Jakubowska|Wandą Jakubowską]] i [[Szymon Syrkus|Szymonem Syrkusem]]. Po uwięzieniu na Pawiaku osadzony w obozach koncentracyjnych: Oświęcim-Brzezinka, Oranienburg, Sachsenhausen i Barth (komando Ravensbürck).
Syn [[Janina Dziarnowska|Janiny Dziarnowskiej]] i [[Henryk Ładosz|Henryka Ładosza]].
 
== Praca naukowa i poglądy ==
[[21 lipca]] [[1977]] roku odznaczony [[Order Sztandaru Pracy|Orderem Sztandaru Pracy]] I. klasy. <ref>Nowiny, nr 165 (8951), 22-23-24 lipca 1977, s. 2.</ref>
Początkowo zajmował się głównie logiką matematyczną i teorią poznania. Później jego zainteresowania ewoluowały w stronę filozofii i socjologii, które programowo uprawiał jako materializm historyczny i dialektyczny. Ortodoksyjny marksista, znawca dorobku K. Marksa i tradycji myśli marksistowskiej, historii ruchu robotniczego. Krytyk marksistowskiej scholastyki i apologetyki. W dyskusjach dotyczących socjalizmu w Polsce zajmował stanowisko uznające, że w Polsce nie ma społeczeństwa socjalistycznego, lecz mamy do czynienia ze społeczeństwem okresu przejściowego z dyktaturą proletariatu jako formą organizacji politycznej i państwowej. Podkreślał istnienie w Polsce klas społecznych, sprzeczności, wyzysku i walki ideologicznej i politycznej. Przedmiotem jego krytyki była zarówno ta tendencja w ramach polskiego marksizmu, która nawiązywała do "młodego Marksa" i próbowała rozwijać jego myśl w duchu młodomarksowskiego humanizmu, m.in. [[Adam Schaff]], [[Marek Fritzhand]], jak i socjologizujący nurt empiryczny. Ten ostatni - reprezentowany m.in. przez J.J. Wiatra, W.Wesołowskiego - był przez J. Ładosza traktowany jako marksizm zdegenerowany i jednocześnie apologetyczny wobec status quo. Krytykował także marksizm ''szkoły poznańskiej'' i tzw. ''warszawską szkołę etyczną''. Pozostawał pod wyraźnym wpływem francuskiej myśli społecznej: [[Jean Piaget|Jeana Piageta]] oraz [[Louis Althusser|Louisa Althussera]].
 
== Odznaczenia ==
 
[[21 lipca]] [[1977]] roku został odznaczony [[Order Sztandaru Pracy|Orderem Sztandaru Pracy]] I. klasy. <ref>Nowiny, nr 165 (8951), 22-23-24 lipca 1977, s. 2.</ref>.
== Dzieła ==
* ''Wielowartościowe rachunki zdań a rozwój logiki'', Warszawa [[1966]];