Alexander Bustamante: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 1311 bajtów ,  6 lat temu
brak opisu edycji
m (uproszczenie wywołania szablonu {{Kontrola autorytatywna}})
{{Dopracować|źródła=2010-09}}
{{Polityk infobox
| polityk = Alexander Bustamante
| quote =
}}
'''Sir William Alexander Clarke Bustamante''' (ur. [[24 lutego]] [[1884]] w pobliżu Kingston na Jamajce, zm. [[6 sierpnia]] [[1977]]), [[Jamajka|jamajski]] [[polityk]] i działacz związkowy; odznaczony orderem Bohatera Narodowego [[Jamajka|Jamajki]]; [[1938]] założył centralę związków zawodowych, a [[1943]] [[Jamajska Partia Pracy|Jamajską Partię Pracy]] (jej przywódca do [[1967]]); główny [[minister]] [[Jamajka|Jamajki]] od [[5 maja]] [[1953]] do [[2 lutego]] [[1955]], jej pierwszy [[premier]] po uzyskaniu niepodległości od [[29 kwietnia]] [[1962]] do [[23 lutego]] [[1967]].
 
Syn irlandzkiego plantatora, spędził wiele lat poza krajem. Przebywał głównie w Nowum Jorku, na Kubie i w Panamie. W 1932 powrócił do kraju, gdzie udało mu się nakłonić dotąd apolitycznych jamajskich robotników do organizowania się w związki zawodowe. Podczas stanu wyjątkowego w 1940 został internowany z polecenia gubernatora. W 1943 założył Partię Pracy Jamajki, która w 1944 wygrała wybory do Izby Reprezentantów. Uznany przez następne rządy Wielkiej Brytanii za przywódcę Jamajki, w 1955 otrzymał tytuł szlachecki. Wskutek opozycji wobec jego rządów projekt federacji głównych Wysp Karaibskich zakończył się fiaskiem<ref>Alan Palmer, ''Kto jest kim w polityce. Świat od roku 1860'', Wydawnictwo Magnum, Warszawa, 1998, przeł. Wiesław Horabik, Tadeusz Szafrański, s. 83</ref>. W sierpniu 1962 Jamajka uzyskała status dominium. Bustamante objął urząd szefa rządu, jednak słabe zdrowie nie pozwoliło mu sprawować urzędu premiera dłużej niż trzy lata.
 
== Bibliografia ==
* F. Hill, ''BuUstamante and his Letters'', Kingston (Jamaica) 1976
* G. K. Lewis, ''The Growth of the Modern West Indies'', 1968
* Alan Palmer, ''Kto jest kim w polityce. Świat od roku 1860'', Wydawnictwo Magnum, Warszawa, 1998, przeł. Wiesław Horabik, Tadeusz Szafrański, s. 76-77
 
{{Przypisy}}