Edward Gallaudet: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  5 lat temu
m (poprawiłam pisownię L'Institut National de Jeunes Sourds de Paris)
Mimo sukcesów ''National Deaf-Mute College'' i ''Gallaudet College'' oraz ich absolwentów, zgodne z koncepcjami de l'Épéego i Laurenta Clerca metody nauczania i wychowania nie zostały zaakceptowane powszechnie. Rozwój tej uczelni i podobnych szkół dla niesłyszących napotykał na opór ze strony wpływowych środowisk, skłaniających się do opinii [[Alexander Graham Bell|Alexandra Bella]]{{odn|Sacks|2011|s=208}}.
 
Graham Bell (ur. 1847), [[logopeda]] i wynalazca ([[telefon]], [[głośnik]], [[mikrofon]]) był przekonany, że nauczanie niesłyszących musi polegać na przymuszaniu ich do rezygnacji z korzystania z naturalnego języka migowego – i do nauczenia się języka mówionego. Problemy niedosłyszących (m.in. matki, która żyła samotnie, nie chcąc przyznać się do głuchoty) próbował rozwiązać metodami technicznymi. Preferował nauczanie rozumienia mowy (języka ludzi słyszących) z użyciem wzmacniaczy [[dźwięk]]u oraz uczenie wzrokowego czytania z ust osoby mówiącej w określonym lokalnym języku. Aby przyspieszyć nabywanie tej umiejętności niesłyszącym dzieciom krępowano ręce. Przeciwdziałano kontaktowaniu się dzieci niesłyszących (w grupach obserwowano spontaniczne tworzenie się własnych języków migowych). Taki system edukacji nie sprzyjał ich umysłowemu i psychicznemu rozwojowi, jednak był dość powszechnie akceptowany – w czasie międzynarodowej konferencji w [[Mediolan]]ie (1880) uznano, że ustna metoda edukacji jest lepsza od korzystającej z języka migowego – systemu znaków przekazywanych rękami (w tym [[SignWriting]], analogiczny do współczesnego [[Polskipolski Językjęzyk Migowymigowy|PJM]]). Sprzeciwiała się temu jedynie delegacja amerykańska{{r|Milan1880}}. Wbrew mediolańskiej deklaracji Edward Gallaudet zdecydował się utrzymać w swojej uczelni język ''sign'' obok innych metod. Uważa się obecnie, że ta decyzja miała fundamentalne znaczenie dla dalszego rozwoju edukacji niesłyszących{{r|Milan1880}}.
 
Kontrowersje między Bellem i Gallaudetem, które nie zostały dotychczas jednoznacznie rozstrzygnięte, przedstawił m.in. [[Oliver Sacks]] w swojej popularnonaukowej książce ''Seeing Voices: A Journey into the Land of the Deaf'' (wydanej w języku polskim w roku 2011 pt. ''Zobaczyć głos. Podróż do świata ciszy''). Sacks pisze w przedmowie: ''Nie zajmuję się zawodowo problemami ludzi niesłyszących i może dzięki temu moje podejście do nich jest w gruncie rzeczy dość obiektywne i pozbawione uprzedzeń; nie jestem zwolennikiem żadnych teorii, które dzięki tej książce mogłyby mi zapewnić lepszą pozycję w środowisku''{{odn|Saks|2011|s=13–16}}. Po takiej deklaracji opowiada się po stronie Edwarda Gallaudeta – sprzeciwiając się częstemu uznawaniu języka migowego za fragmentaryczny, ubogi, pantomimiczny…, pisze:
113 218

edycji