Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 3834 bajty, 4 lata temu
 
== Udział w Mistrzostwach świata ==
Stephen Hendry bierze udział w mistrzostwach świata nieprzerwanie od roku [[1986]] (2427 edycjeedycji). W tym czasie rozegrał 8390 meczemeczy, z których 6670 wygrał, a jedynie 1720 przegrał (7977,57% zwycięstw). ŁącznaW liczbacałej [[Frame|frejmów]]swojej tego zawodnikakarierze w [[Cruciblezawodach Theatre]]o wynosimistrzostwo 1727świata (rekord)wygrał niespełna 10142 wygranych (rekord) i 713 porażek (58,7% zwycięstw, rekord)<ref>relacja stacjimln [[Eurosport]]funt z [[3 maja]] [[2009szterling|£]]</ref>.
 
Objaśnienie skrótów użytych w rozdziale: 1R – pierwsza runda, 2R – druga runda, 1/4 -ćwierćfinał, 1/2 – półfinał, F – finał.
; 2010
W [[Mistrzostwa Świata w Snookerze 2010|2010]] roku Hendry wygrał mecz 1. rundy z [[Zhang Anda|Zhangiem Andą]] w ostatniej 19 partii. W drugiej rundzie zmierzył się z [[Mark Selby|Markiem Selby]], mecz ten zakończył się remisem po pierwszej sesji (4:4), w kolejnych odsłonach pojedynku Hendry wygrał tylko jedną partię, ostatecznie przegrywając mecz 5:13<ref>{{cytuj stronę|url=http://snooker.org/trn/0910/wc2010_res.shtml#Results|autor=snooker.org|tytuł=Betfred.com World Championship 2010|język=en|data dostępu=2010-06-18}}</ref>.
 
=== Lata 2011-2012 ===
;2011
W [[Mistrzostwa Świata w Snookerze 2011|2011]] roku rywalem Szkota w 1/32 był [[Joe Perry]], spotkanie było bardzo wyrównane, mimo trzy-frejmowego prowadzenia Stephena przy wyniku 6:3. Kolejne trzy partie podły jednak łupem Joe i do końca nikt już nie osiągnął dwu-frejmowego prowadzenia. Ostatecznie lepszy okazał się Szkot, który w spotkaniu wbił dwa [[break snookerowy|breaki 100+]] i ostatcznie wygrał mecz na kolorach w decydującej partii. W kolejnej rundzie rywalem siedmiokrotnego mistrza świata był [[Mark Selby]]. Młodszy zawodnik rozgromił "Golden Boya" 13:4, prowadząc do końca pierwszej sesji 7:1. W drugiej Anglik pozwolił wygrać tylko trzy partie bardziej utytułowanemu zawodnikowi. W całym spotkaniu padło 7 breaków 100+, lecz aż 6 było autorstwa Marka Selbyego.
 
;2012
[[Mistrzostwa Świata w Snookerze 2012|Mistrzostwa Świata 2012]] to jak się później okazało, ostatni turniej w którym wystąpił siedmiokrotny zwycięstwa [[Mistrzostwa Świata w Snookerze|mistrzostw globu]]. W swoim pierwszym spotkaniu Stephen zmierzył się z [[Stuart Bingham|Stuart Binghamem]]. Pierwszą sesję spotkania Hendry rozpoczął od wygrania trzech frame’ów, czwarty frame zaś okazał się zwycięski dla [[Stuart Bingham|Binghama]] w wyniku czego na pierwszą przerwę zawodnicy schodzili przy prowadzeniu Szkota 3-1. Po powrocie do stołu, w drugiej części spotkania zdecydowanie lepszym zawodnikiem okazał się Stephen Hendry, wygrał wszystkie partie tej części spotkania, wbijając w międzyczasie swojego jedenastego [[break snookerowy|breaka maksymalnego]]. Gdy zawodnicy wrócili na druga sesję pojedynku, Stuart zaczął odrabiać straty wygrywając trzy pierwsze partie. Kolejne dwie padły jednak łupem Szkota, który mógł się cieszyć z okazałego zwycięstwa 10:4.
 
W drugiej rundzie miało miejsce szkockie derby, gdyż rywalem Stephena był [[John Higgins]], z którym to po raz pierwszy przyszło mu się mierzyć podczas [[Mistrzostwa Świata w Snookerze|mistrzostw globu]]. Pierwsze fragmenty spotkania stały na wysokim poziomie, jednak to John wyszedł na dwu-frejmowe prowadzenie, jednak szybko został dogoniony przez starszego rodaka i na przerwę zawodnicy schodzili przy stanie 2:2. Następny frejm, to popis [[John Higgins|Higginsa]], który skompletował najwyższy break spotkania- 124 punkty. Ostatecznie, to jednak "Maestro" zakończył pierwszą sesję z przewaga dwóch partii. Obaj zawodnicy mogli pochwalić się skutecznością na poziomie 92-93%.
Druga sesja to całkowicie inny pojedynek, nieskuteczny Higgins i dokładny Stephen. Do przerwy widniał wynik 8:4, co oznaczało, że zawodnicy będą jeszcze musieli powrócić następnego dnia na dokończenie spotkania, lecz do końca sesji John nie wygrał już ani jednego frejma. Koniec sesji nastąpił, gdy zawodnicy rozegrali 16 z 25 zaplanowanych partii.
Następnego dnia kibice nie doczekali się comebacku w wykonaniu Higgins. Stephen wygrał pierwszą zaplanowaną partię i odprawił swojego rodaka do domu. Ostatecznie rezultat wyglądał 13:4 na rzecz starszego Szkota.
 
Ćwierćfinał to także szkocki pojedynek, tym razem jego rywalem był [[Stephen Maguire]]. Pierwsza sesja to całkowita dominacja Maguirea, który pierwszą partię oddał rywalowi dopiero w siódmym frejmie. Pierwsza sesja zakończyła się wynikiem 7:1 dla Maguirea, który to też nie osiadł na laurach i drugą sesję rozpoczął od równie udanego ataku, nie oddając ani jednego frejma do przerwy. Piąta partia drugiej sesji to zwycięstwo "Golden Boya", lecz to wszystko na co było stać Hendryego w tym spotkaniu. Kolejne dwa frejmy to zwycięstwa młodszego Szkota i wygrana wynikiem 13:2.
 
W całym turnieju Stephen wbił trzy [[break snookerowy|breaki stupunktowe]], w tym swojego jedenastego breaka maksymalnego, za wbicie którego otrzymał nagrodę 40000 [[Funt szterling|funtów]].
 
== Porównanie z Mistrzami świata ==
223

edycje