Aleksy (Szepielew): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 31 bajtów ,  5 lat temu
m
→‎Dzieciństwo: poprawa linków
m (WP:SK, lit.)
m (→‎Dzieciństwo: poprawa linków)
Siedem lat później Maria Szepielewa urodziła chłopca, nazwanego Władimirem, który okazał się być niemym. Ojciec przyszłego świętego zmarł, kiedy Władimir miał trzy lata. Wychowaniem dziecka zajęła się matka, która starała się wpoić synowi prawdy chrześcijańskie, uczyła go miłości do bliźniego. W tym celu odwiedzała z nim więzienia, gdzie rozdawała [[Jałmużna|jałmużnę]]. Wraz z matką chłopiec bywał w Pustelni Kitajewskiej [[Ławra Peczerska|Ławry Pieczerskiej]], w której mieszkał wówczas [[jurodiwy]] [[hieromnich]] Teofil. Ze słów, które Teofil kierował do Władimira, wynikało, że chłopiec zostanie mnichem. Zgodnie z panującym w [[Imperium Rosyjskie|Rosji]] zwyczajem, dzieci rodzin wojskowych miały kształcić się w szkołach wojskowych i robić karierę oficerską. Wiosną 1852 roku Maria Szepielewa dostała list z [[Petersburg]]a. Polecono jej przywieźć syna do stolicy, gdzie miał pobierać nauki w korpusie kadetów. Za radą [[Metropolita|metropolity]] [[Filaret (Amfitieatrow)|Filareta (Amfitieatrowa)]], Maria Szepielewa odpisała do Petersburga, że z powodu niemoty syna nie może go oddać do wojska<ref name="Житие">[http://www.rus-sky.com/nasledie/alexygol.htm ''Житие иже во святых Преподобного и Богоносного отца нашего Алексия Голосеевского старца и подвижника Киево-Печёрской Лавры''], "Русский Паломник" 8 (1993). [dostęp: 2010-05-28].</ref>.
 
W 1853 roku Maria Szepielewa została zaproszona z synem do udziału w wieczerni z okazji święta [[Pascha (Wielkanoc)|Paschy]] do domowej [[Cerkiew (budynek)|cerkwi]] metropolity Filareta. Po odprawieniu [[Liturgia chrześcijańska|liturgii]] nastąpił obrzęd całowania [[Krzyż prawosławny|krzyża]] na [[Pastorał#Pastorał w kościołach wschodnich|pastorale]] trzymanym przez władykę. Gdy nadeszła kolej Władimira Szepielewa, Filaret trzykrotnie zwrócił się do chłopca ze słowami ''Chrystus zmartwychwstał!'', na co on po raz pierwszy w życiu przemówił: ''Prawdziwie zmartwychwstał!''<ref name="Преподобный">[http://www.goloseevo.com.ua/?part=life&news_id=7 ''Преподобный Алексий Голосеевский'']. [dostęp: 2010-05-26].</ref>. Po cudownym uzdrowieniu metropolita Filaret zaproponował Marii Szepielewej, że weźmie jej syna do Ławry Pieczerskiej, gdzie będzie usługiwał władyce. 2 lipca 1853 roku trzynastoletni chłopiec przybył do [[Ławra|ławry]]. Cztery dni po opuszczeniu przezeń domu zmarła Maria Szepielewa. Odpowiedzialność za wykształcenie chłopca przyjął na siebie metropolita. Zapewnił mu lekcje u profesorów [[Akademia Mohylańska w Kijowie|Kijowskiej Akademii Duchownej]] oraz [[Kijowski Uniwersytet KijowskiNarodowy im. Tarasa Szewczenki|Uniwersytetu Kijowskiego]]. Kształcenie Szpepielewa odbywało się w zakresie literatury rosyjskiej, historii Cerkwi i Rosji, [[Biblia|Pisma Świętego]], medycyny oraz prawdopodobnie łaciny. Sam władyka zajmował się moralnym i etycznym wychowaniem chłopca. Na przykład, w wielkie święta prawosławne Filaret polecał Szepielewowi rozdawać jałmużnę biednym mieszkańcom Kijowa<ref name="Житие"/>. Modlitw Szepielew uczył się od starca Parteniusza<ref name="Преподобный"/>.
 
Zimę młodzieniec spędzał w ławrze. Latem z władyką Filaretem i Parteniuszem udawał się do Pustelni Gołosiejewskiej (''Голосеевская Пустынь''). W 1855 roku zmarł Parteniusz, zaś podpadający na zdrowiu metropolita zaproponował Szepielewowi złożyć prośbę do Soboru Duchownego Ławry Pieczerskiej o przyjęcie go w grono [[nowicjat|nowicjuszy]]. 25 lutego (6 marca) 1856 roku Sobór pozytywnie rozpatrzył podanie Szepielewa, który w wieku siedemnastu lat wstąpił do nowicjatu i został skierowany do pracy w [[Typografia|typografii]]. [[Sutanna#Szaty duchowne w tradycji wschodniej|Sutannę]] wraz z [[Błogosławieństwo|błogosławieństwem]] Szepielew otrzymał z rąk swojego wychowawcy, Filareta (zmarł rok później). Po wstąpieniu do [[monaster]]u przyszły święty opuścił dom władyki i zamieszkał w celi w ławrze<ref name="Житие"/>.