Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 498 bajtów ,  4 lata temu
uzu
Od września 1918 do maja 1919 komisarz 1. Smoleńskiej (później 26) Dywizji Strzelców (DS), od maja 1919 dowódca 228. Karelskiego Pułku Strzeleckiego, od lipca dowódca 2. Brygady Strzelców w 26. DS, od grudnia 1919 dowódca 27. DS. Walczył na Froncie Wschodnim, gdzie jego dywizja odznaczyła się w walkach i uzyskała miano "żelaznej", i na Froncie Zachodnim w [[wojna polsko-bolszewicka|wojnie polsko-bolszewickiej 1920]]. W wojnie z Polską Putna zdobył sławę jednego z najlepszych dowódców dywizji w [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]]. Dzięki jego umiejętnościom i działaniom resztki wojsk 16. i 3. Armii sowieckich uniknęły zniszczenia i przerwały okrążenie pod [[Białystok|Białymstokiem]], po czym wycofały się na wschód. Brał udział w likwidacji [[Powstanie w Kronsztadzie|powstania marynarzy w Kronsztadzie]] i walkach z przy ujściu [[Wołga|Wołgi]]. Po ukończeniu Wyższych Kursów Akademickich w 1923 komendant i komisarz 2. Moskiewskiej Szkoły Piechoty. W 1923 związał się z opozycją [[Trockizm|trockistowską]]. Później z nią zerwał. W latach 1924–1927 służył w sztabie i centralnych zarządach Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej (RChACz), dowodził korpusem. W. 1927–1931 [[attaché]] wojskowy w [[Japonia|Japonii]]. W latach 1931–1934 dowódca korpusu, później dowódca Nadmorskiej Grupy Wojsk na Dalekim Wschodzie. W l 1934–1935 attaché wojskowy w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]]. W 1935 został mianowany komkorem.
 
W okresie [[Czystki stalinowskie w Armii Czerwonej|czystek stalinowskich w Armii Czerwonej]] aresztowany w 1937 pod zarzutem "udziału w antyradzieckiej organizacji terrorystycznej". Sądzony razemi skazany w okresie [[Wielki terror (ZSRR)|wielkiej czystki]] w ZSRR (wraz z nim 11 czerwca 1937 zostało skazanych siedmiu innych generałów: [[Michaił Tuchaczewski]], [[Jona Jakir]], [[Robert Ejdeman]], [[August Kork]], [[Witalij Primakow]], [[Boris Feldman]], [[Ijeronim Uborewicz]]<ref>{{Cytuj pismo |Michaiłem Tuchaczewskimtytuł = Wyrok śmierci na ośmiu generałów sowieckich | czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810-1939)|Gazeta Lwowska]] | strony = 1 | data = Nr 130 z 13 czerwca 1937 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=40662}}</ref>. Stracony 11 czerwca 1937. Rehabilitowany w 1956.
 
Trzykrotnie odznaczony [[Order Czerwonego Sztandaru|Orderem Czerwonego Sztandaru]].
 
{{Przypisy}}
 
==Literatura==
192 950

edycji