Wyższe Metropolitalne Seminarium Duchowne w Warszawie: Różnice pomiędzy wersjami

styl
(Wycofano ostatnie 2 zmiany treści (wprowadzone przez 77.92.95.124) i przywrócono wersję 38567083 autorstwa Boston9)
(styl)
 
== Historia ==
Początki seminarium warszawskiego sięgają XVI wieku i okresu [[Sobór trydencki|soboru trydenckiego]] (1545-15631545–1563), który w jednym ze swoich dokumentów określił nowe zasady kształcenia księży na potrzeby [[diecezja|diecezji]], które od tego momentu miało się odbywać w specjalnie do tego przystosowanych instytucjach, zwanych seminariami. W [[Warszawa|Warszawie]] pierwsze takie seminarium powstało w roku 1678 i było prowadzone przez księży misjonarzy. Na przestrzeni czasu, głównie w związku z problemami prawnymi oraz w wyniku otwarcia w mieście drugiego seminarium, instytut księży misjonarzy przestał istnieć.
 
Inicjatorem założenia w stolicy drugiego seminarium był dziekan ówczesnej kapituły warszawskiej (warto dodać, iż w tamtym czasie miasto, chociaż było stolicą Rzeczypospolitej, to jako jednostka kościelna podlegało, jako tzw. [[archidiakonat warszawski]] diecezji poznańskiej) i późniejszy arcybiskup lwowski [[Mikołaj Popławski]]. 13 kwietnia 1682 roku na posiedzeniu kapituły kolegiackiej podjęto uchwałę o fundacji w mieście drugiego seminarium. Klerycy mięli zgodnie z decyzją kapituły, pobierać naukę w kolegium jezuickim, ale już w roku 1685 pieczę nad formacja kleryków przejęli tzw. „księża komuniści”. Dekret kapituły nabrał pełnej mocy prawnej, gdy potwierdzenie tej decyzji podpisał biskup poznański [[Stefan Wierzbowski]] w dniu 12 stycznia 1684 roku. Od tego momentu można mówić o istnieniu seminarium warszawskiego, którego dzisiejsze Wyższe Metropolitalne Seminarium Duchowne jest kontynuatorem.
 
Koleje losu tejże instytucji przebiegały różnie. W wieku XVIII, seminarium staraniem biskupa poznańskiego [[Teodor Kazimierz Czartoryski|Teodora Czartoryskiego]], Seminarium otrzymało nowo wybudowany budynek przy ulicy Świętojańskiej na Starym Mieście, tuż obok ówczesnej kolegiaty warszawskiej (dzisiejsza katedra). W ciągu późniejszej swojej historii, seminarium lokowane było jeszcze w kilku innych budynkach w mieście. Wiek XIX był czasem ciężkich prób. Wojny napoleońskie (1796-18151796–1815) spowodowały liczne zniszczenia w stolicy, których nie uniknęło także seminarium. Okres Królestwa Polskiego (1815-18301815–1830) był czasem względnej stabilizacji i naprawiania wojennych strat. Ważną zmianą w tym okresie, było objęcie stanowiska rektora przez księdza Benedykta Wyszyńskiego w roku 1845. Od tego momentu to kler diecezji warszawskiej (powstałej w roku 1798) przejął prowadzenie seminarium. Niestety dwaDwa powstania narodowe (z lat 1830-18311830–1831 oraz 1863-18641863–1864) spowodowały zwrócenie się ostrza carskich represji również w stronę seminarium, które jako instytucja kształcąca księży katolickich (licznie wspierających powstańców), stało się obiektem szykan oraz inwigilacji prowadzonych przez carską policję.
 
W roku 1867, w wyniku kasaty wszystkich zakonów w [[Królestwo Polskie (kongresowe)|Królestwie Polskim]], seminarium zostało przeniesione do pokarmelickiego klasztoru przy Krakowskim Przedmieściu 52/54, gdzie z drobnymi przerwami (lata 1988-20001988–2000) mieści się po dziś dzień. Wiek XX okazał się czasem największych prób. Dynamiczny rozwój seminarium po roku 1919 został przerwany [[II wojna światowa|II wojną światową]], a następnie okresem rządów władzy komunistycznej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, która wszelkimi metodami starała się utrudnić życie seminarium, zarówno na płaszczyźnie prawnej przez uniemożliwianie klerykom zdobywania państwowych stopni naukowych oraz powoływanie kleryków do wojska, jak i na drodze inwigilacji życia wewnętrznego seminarium i prywatnego życia samych kleryków. Po roku 1989 seminarium zostały przywrócone wszelkie odmawiane mu wcześniej prawa państwowe oraz swoboda życia wewnętrznego.
 
W ciągu ponad 300 lat istnienia (co czyni seminarium najstarszą instytucją kształcenia w Warszawie) seminarium dało Kościołowi w Polsce 6 błogosławionych – są to męczennicy okresu II wojny światowej: ks. [[Michał Oziębłowski]], ks. [[Michał Woźniak]], ks. [[Edward Detkens]], ks. [[Zygmunt Sajna]], ks. [[Roman Archutowski]] (rektor okresu wojny), wszyscy beatyfikowani w roku 1999 przez papieża [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]] podczas pielgrzymki do Polski oraz bł. ks. [[Jerzy Popiełuszko|Jerzego Popiełuszkę]] (beatyfikowany 6 czerwca 2010), a także kilku biskupów (w tym jednego [[kardynał]]a, [[Aleksander Kakowski|Aleksandra Kakowskiego]], który w latach 1898-19101898–1910 był rektorem seminarium). W ciągu tych 300 lat seminarium było kierowane przez 45 rektorów<ref>[http://www.wmsd.waw.pl/historia Historia Seminarium Warszawskiego] wmsd.waw.pl [dostęp 20-07-2010].</ref>. Obecnie tę funkcję pełni ks. Wojciech Bartkowicz.
 
== Wychowawcy i przełożeni ==
{| class="wikitable"
|+
 
== Wychowawcy i przełożeni ==
|-
| Rektor
| 1.
| ks. abp [[Kazimierz Ruszkiewicz]]
| 1867–1883
| 1867-1883
| arcybiskup warszawski
|-
| 2.
| ks. [[Władysław Magnuski]]
| 1883–1886
| 1883-1886
|
|-
| 3.
| ks. [[Walenty Świniarski]]
| 1887–1888
| 1887-1888
|
|-
| 4.
| ks. [[Wojciech Kubiak]]
| 1888–1898
| 1888-1898
|
|-
| 5.
| ks. kard. [[Aleksander Kakowski]]
| 1898–1910
| 1898-1910
| arcybiskup warszawski,<br />ostatni prymas Królestwa Polskiego
|-
| 6.
| ks. abp [[Stanisław Gall]]
| 1910–1918
| 1910-1918
| biskup polowy, biskup pomocniczy warszawski,<br />administrator archidiecezji warszawskiej
|-
| 7.
| ks. [[Henryk Fiatowski]]
| 1918–1939
| 1918-1939
|
|-
| 8.
| bł. ks. [[Roman Archutowski]]
| 1940–1943
| 1940-1943
| beatyfikowany 13 czerwca 1999
|-
| 9.
| ks. [[Julian Chrościcki]]
| 1945–1949
| 1945-1949
|
|-
| 10.
| ks. bp [[Antoni Pawłowski (biskup)|Antoni Pawłowski]]
| 1949–1953
| 1949-1953
| biskup włocławski
|-
| 11.
| ks. [[Eugeniusz Szlenk]]
| 1953–1956
| 1953-1956
| p.o. rektora
|-
| 12.
| ks. [[Antoni Kwieciński]]
| 1956–1957
| 1956-1957
|
|-
| 13.
| ks. bp [[Władysław Miziołek]]
| 1957–1969
| 1957-1969
| biskup pomocniczy warszawski
|-
| 14.
| ks. bp [[Zbigniew Józef Kraszewski]]
| 1969–1971
| 1969-1971
| biskup pomocniczy warszawski,<br />później warszawsko-praski
|-
| 15.
| ks. bp [[Kazimierz Romaniuk]]
| 1971–1982
| 1971-1982
| biskup pomocniczy warszawski,<br />pierwszy biskup warszawsko-praski
|-
| 16.
| ks. [[Stanisław Kur]]
| 1982–1997
| 1982-1997
| wikariusz biskupi, infułat
|-
| 17.
| ks. [[Krzysztof Pawlina]]
| 1997–2010
| 1997-2010
| wikariusz biskupi,<br />prorektor [[Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie|Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie]]
|-
| 19.
| ks. [[Wojciech Bartkowicz]]
| od 2010-
|
|}
== Absolwenci ==
[[Plik:Jerzy Popieluszko.jpg|thumb|200px|Bł. ks. Jerzy Popiełuszko]]
* bł. ks. [[Jerzy Popiełuszko]] (1947-19841947–1984) – kapłan i męczennik, legendarny kapelan [[Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”|„Solidarności”]],
* bł. ks. [[Roman Archutowski]] (1882-19431882–1943) – rektor seminarium w czasie II wojny światowej,
* bł. ks. [[Michał Oziębłowski]] (1900-19421900–1942) – więziony w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w [[Dachau]], beatyfikowany przez Jana Pawła II podczas pielgrzymki papieskiej do Polski w grupie 108 męczenników za wiarę,
* bł. ks. [[Michał Woźniak]] (1875-19421875–1942) – więziony w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w [[Dachau]], beatyfikowany przez Jana Pawła II podczas pielgrzymki papieskiej do Polski w grupie 108 męczenników za wiarę,
* bł. ks. [[Edward Detkens]] (1885-19421885–1942) – duszpasterz środowisk akademickich w Warszawie, beatyfikowany przez Jana Pawła II podczas pielgrzymki papieskiej do Polski w grupie 108 męczenników za wiarę,
* bł. ks. [[Zygmunt Sajna]] (1897-19401897–1940) – więziony na [[Pawiak]]u, beatyfikowany przez Jana Pawła II podczas pielgrzymki papieskiej do Polski w grupie 108 męczenników za wiarę,
* ks. [[Ignacy Skorupka]] (1893-19201893–1920) – bohater walk z bolszewikami w czasie wojny z 1920 roku,
* kard. [[Aleksander Kakowski]] (1862-19381862–1938) – [[metropolita]] warszawski, ostatni [[prymas]] Królestwa Polskiego,
* ks. prof. dr doc. hab. [[Ludwik Królik]] (1942-19991942–1999) – dziekan [[Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie|Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie]],
* ks. prof. dr hab. [[Ryszard Rumianek]] (1947-20101947–2010) – rektor [[Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie|Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego]], tragicznie zmarły w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem,
* ks. [[Jan Twardowski]] (1915-20061915–2006) – poeta, rektor kościoła sióstr Wizytek w Warszawie,
* ks. [[Władysław Korniłowicz]] (1884-19461884–1946) – współtwórca i kierownik duchowy [[Dzieło Lasek|Dzieła Lasek]]
* Abp. [[Marek Solczyński]] (ur. 1961-) - nuncjusz apostolski w Gruzji, Armenii i Azerbejdżanie
 
== Zobacz też ==