Otwórz menu główne

Zmiany

m
lit.
Termin '''spółgłoska wargowa''' odnosi się do sposobu artykulacji [[spółgłoska|spółgłosek]] polegającego na zbliżeniu warg do siebie ([[spółgłoska dwuwargowa]]) lub górnych zębów do dolnej wargi ([[spółgłoska wargowo-zębowa]]). Dwuwargowo wymawia się na przykład /p/, /b/ i /m/. Spółgłoski wargowo-zębowe to między innymi /f/ i /v/ (polskie w). Głoska /w/ (polskie ł) to [[spółgłoska półotwarta wargowo-miękkopodniebienna]].
 
W [[języki słowiańskie|językach słowiańskich]] i w [[język irlandzki|irlandzkim]] istnieją "zmiękczone" ([[spółgłoska palatalna|palatalne]]) spółgłoski wargowe , jak początkowe spółgłoski w polskich wyrazach ''pies'', ''bić'', ''fistaszek'' i ''wiać'', o artykulacji ze środkową częścią języka zbliżoną do podniebieniepodniebienia (łac. ''palatum'').
 
W [[Frankonia|dialektach frankońskich]], zwłaszcza w okolicy [[Norymberga|Norymbergi]], istnieje szczególna wymowa L zwana ''prelabialne L'' (''prälabiales L''). [[Żuchwa|żuchwę]] wysuwa siesię do przodu, a [[język (anatomia)|język]] kładzie na górnych [[siekacz]]ach.
 
[[Kategoria:Miejsce artykulacji]]
34 121

edycji