Wincenty Rusiecki: Różnice pomiędzy wersjami

m
Robot przeniósł strony z Kategoria:Komendanci Powiatowych Komend Uzupełnień (II RP) do Kategoria:Komendanci powiatowych komend uzupełnień II RP; zmiany kosmetyczne
m (Robot przeniósł strony z Kategoria:Komendanci Powiatowych Komend Uzupełnień (II RP) do Kategoria:Komendanci powiatowych komend uzupełnień II RP; zmiany kosmetyczne)
10 lipca 1922 roku został zatwierdzony, jako pełniący obowiązki dowódcy batalionu [[45 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych|45 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych]] w Równem<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 549.</ref>. 1 grudnia 1924 roku awansował na majora ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 93. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 19 lipca 1926 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy II baonu na stanowisko kwatermistrza 45 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych w Równem<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 28 z 19 lipca 1926 roku, s. 224.</ref><ref>''Rocznik Oficerski 1928'', Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 61, 175.</ref>. Przesunięcie miało miejsce niecały miesiąc od [[Katastrofa pod Powurskiem|katastrofy pod Powurskiem]], której ofiarami byli między innymi żołnierze dowodzonego przez niego batalionu. 24 grudnia 1929 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 roku i 25. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 marca 1930 roku został przeniesiony z [[32 Pułk Piechoty (II RP)|32 Pułku Piechoty]] z Modlina do [[19 Pułk Piechoty Odsieczy Lwowa|19 Pułku Piechoty Odsieczy Lwowa]] we Lwowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 103.</ref><ref>''Rocznik Oficerski 1932'', Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 23, 549.</ref>.
 
W listopadzie 1933 roku został scharakteryzowany przez inspektora armii, generała dywizji [[Juliusz Rómmel|Juliusza Rómmla]], jako „''oficer zamiłowany w służbie liniowej, duży praktyk-dowódca, na wojnie wybitny. Instruktor bardzo dobry, administrator i organizator dobry. Charakter żywy i ustalony, ruchliwy, dbały o podwładnych. '''Nadaje się na dowódcę pułku'''. Zdolności przeciętne. Opinia według skali [[Józef Piłsudski|Pana Marszałka]]: ponad przeciętny''”. Pomimo pozytywnej opinii inspektora armii nie otrzymał dowództwa pułku, lecz latem 1934 roku został wyznaczony na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień w Jarocinie<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 153.</ref><ref>Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Dodatek bezpłatny dla prenumeratorów „Przeglądu Piechoty”, Warszawa 1935, s. 12.</ref>. Po 1935 roku został przeniesiony na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Powiat<ref>''Opinie podpułkowników piechoty stan na 10 marca 1938 roku'', [[Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce]], sygn. 701/1/120, s. 127.</ref><ref>Ryszard Rybka, Kamil Stepan, ''Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939'', Biblioteka Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego tom 29, Fundacja CDCN, Kraków 2006, ISBN 9788371888991978-83-7188-899-1, s. 12.</ref>.
 
Zginął pierwszego dnia [[II wojna światowa|wojny]] w czasie bombardowania Poznania przez [[Luftwaffe]]. Pochowany na [[Cmentarz Bohaterów Polskich w Poznaniu|Cmentarzu Bohaterów Polskich w Poznaniu]].
 
{{SORTUJ:Rusiecki, Wiktor}}
 
[[Kategoria:Komendanci Powiatowychpowiatowych Komendkomend Uzupełnieńuzupełnień (II RP)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych]]
2 652 678

edycji