Plac Unii Lubelskiej w Warszawie: Różnice pomiędzy wersjami

→‎Historia: drobne merytoryczne
(drobne merytoryczne)
(→‎Historia: drobne merytoryczne)
Na początku XX wieku plac zaczął być zabudowywany wysokimi, sześcio- i ośmiopiętrowymi kamienicami. Pomiędzy [[Ulica Polna w Warszawie|ul. Polną]] a [[Ulica Marszałkowska w Warszawie|ul. Marszałkowską]] wzniesiono kamienicę Kacperskich (1909–1913), kamienicę między ul. Marszałkowską a [[Aleja Jana Chrystiana Szucha w Warszawie|al. Jana Chrystiana Szucha]], kamienicę Adama Bromke (1911–1912) leżącą pomiędzy al. Jana Chrystiana Szucha i ul. Bagatela oraz kamienicę Jana Łaskiego (1911–1912) położoną w rozwidleniu ulic Klonowej i Bagateli.
 
11 listopada 1932 na placu odsłonięto [[Pomnik Lotnika w Warszawie|pomnik Lotnika]] dłuta [[Edward Wittig|Edwarda Wittinga]], zniszczony przez Niemców w 1944. Rozebrany cokół trafił do parku w okolicach dworku grochowskiego (obecnie park Leśnika), gdzie niektóre części leżą do dziś. Z części stopy zrobiono pomniki na terenie Warszawy: Grenadierów na ul. Grenadierów oraz w miejscach upadku samolotów z pomocą dla powstania. W 1967 jego kopia została ustawiona na skrzyżowaniu ulic [[Ulica Żwirki i Wigury w Warszawie|Żwirki Wigury]] i [[Ulica Wawelska w Warszawie|Wawelskiej]].
 
W 1935 stację kolejki grójeckiej przeniesiono na południe, w pobliże skrzyżowania ulicy Puławskiej z ulicą Odyńca, a w 1938 na Dworzec Południowy<ref>{{Cytuj pismo | nazwisko = Faryna-Paszkiewicz | imię = Hanna | tytuł = Pierwsza wąskotorówka | czasopismo = Skarpa Warszawska | wolumin = 9 (66) | strony = 10 | data = wrzesień 2014}}</ref>.
Anonimowy użytkownik