Bolesław Jaźwiński: Różnice pomiędzy wersjami

drobne merytoryczne
(drobne merytoryczne, drobne redakcyjne)
(drobne merytoryczne)
1 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Listopad 1918 – marzec 1919 dowódca [[21 Pułk Piechoty „Dzieci Warszawy”|21 Pułku Piechoty „Dzieci Warszawy”]], marzec – kwiecień 1919 dowódca [[Okręg wojskowy#Okręgi wojskowe i generalne w latach 1918-1921|Okręgu Wojskowego Nr I Warszawskiego]]. 15 maja 1919 roku został mianowany dowódcą [[XVI Brygada Piechoty (II RP)|XVI Brygady Piechoty]]. W sierpniu tego roku został dowódcą Grupy Operacyjnej „Wschód”. 23 stycznia 1920 roku został zwolniony ze stanowiska XI BP i mianowany szefem [[Wojskowy Instytut Geograficzny|Instytutu Wojskowego-Geograficznego]] w Warszawie<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 7 lutego 1920 roku, poz. 84.</ref>. W czasie [[Wojna polsko-bolszewicka|wojny z bolszewikami]] w okresie lipiec – październik 1920 dowódca [[11 Karpacka Dywizja Piechoty|11 Dywizji Piechoty]] i odcinka obrony [[Warszawa|Warszawy]]. W okresie od października 1920 roku do maja 1926 roku szef Wojskowego Instytutu Geograficznego.
 
W czasie [[Przewrót majowy|przewrotu majowego]] 1926 opowiedział się po stronie rządowej. Po przewrocie spotkała go zemsta ze strony marszałka [[Józef Piłsudski|Piłsudskiego]]. Aresztowany i więziony bez sądu, a nawet postawienia zarzutów, w Warszawie i [[Wilno|Wilnie]]. Załamał się i nie odzyskał równowagi psychicznej do końca swoich dni. Ciężko chorował, był sparaliżowany. Po zwolnieniu został przeniesiony do dyspozycji Ministra Spraw Wojskowych. Z dniem 30 listopada 1928 roku został przeniesiony w [[stan spoczynku]]<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 382.</ref>. Osiadł i zmarł w Warszawie w 1935.
 
Żonaty z Jadwigą Julią z Fiszerów Makomaską.
67 766

edycji