Siergiej Wiazmitinow: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  5 lat temu
w polskim języku funkcjonuje określenie "gubernia mohylewska", od miasta Mohylew w dzisiejszej Białorusi
(w polskim języku funkcjonuje określenie "gubernia mohylewska", od miasta Mohylew w dzisiejszej Białorusi)
'''Siergiej Kuźmicz Wiazmitinow''', [[język rosyjski|ros.]] Сергей Кузьмич Вязмитинов (ur. [[18 października]] [[1744]], zm. [[27 października]] [[1819]] w [[Petersburg]]u) – hrabia, rosyjski generał piechoty (1798) i działacz państwowy, [[wolnomularstwo|wolnomularz]]<ref>[[Ludwik Hass]], Wolnomularstwo w Europie środkowo-wschodniej w XVIII i XIX wieku, [[1982]], s. 243.</ref>.
 
W 1759 zapisany do wojska jako podoficer. W 1761 chorąży, w 1771 podpułkownik, w 1777 pułkownik i dowódca Astrachańskiego Pułku Piechoty. W 1784 brygadier, w 1786 generał major. Otrzymał od cara rozkaz sformowania astrachańskiego pułku grenadierów. Po sformowaniu wyznaczony na dowódcę tego pułku. W [[VI wojna rosyjsko-turecka|wojnie rosyjsko-tureckiej 1787-1791]] dowodził Korpusem Jekatierinosławskim Jegierskim. W wojnie opanował twierdze: [[Chocim]], [[Białogród nad Dniestrem|Akerman]] i [[Bendery]], za co był wyróżniony [[Order św. Włodzimierza|Orderem św. Włodzimierza]] 2. stopnia. W 1790 dowódca Korpusu Białozierskiego. W latach dziewięćdziesiątych XIX wieku gubernator guberni: mogilewskiejmohylewskiej, symbirskiej i ufińskiej. W 1793 mianowany generałem porucznikiem. Od 1795 dowódca Korpusu Orenburskiego i od 1796 gubernator guberni orenburskiej. Wyznaczony na dowódcę korpusu w celu zaprowadzenia porządku wśród Kirgizów i spowodowania wybrania przez nich chanem zwolennika Rosji Iszima. Później pracował na dworze cara przy reorganizacji armii. W 1798 wprowadził w armii rosyjskiej nowe umundurowanie, za co był mianowany generałem piechoty. Od 1799 w stanie spoczynku.
 
Od 1801 ponownie w armii, kierował małorosyjską gubernią, później wiceprezydent Kolegium Wojennego. Od września 1802 do stycznia 1808 pierwszy w Rosji minister wojny. Kierował reorganizacją armii [[Imperium Rosyjskie]]go i reorganizacją struktur dowodzenia armią. Oddzielił jednostki inżynieryjne (saperskie) od artylerii, zorganizował Ekspedycję Inżynieryjną, zorganizował dowodzenie i kierowanie twierdzami, zorganizował Komitet ds. organizacji artylerii, przeorganizował adiutanturę przy carze, wprowadził dywizjony w artylerii, zorganizował pospolite ruszenie wśród ziemian i chłopów. W 1805 car [[Aleksander I Romanow|Aleksander I]], wyjeżdżając na wojnę, powierzył mu kierowanie stolicą. Od 1810 członek Rady Państwa. Od 1805 do 1812 naczelny dowódca wojsk Petersburga.
Anonimowy użytkownik