Bogufał II: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 12 bajtów ,  4 lata temu
m
→‎Życie: drobne redakcyjne
m (→‎Dzieła: drobne merytoryczne)
m (→‎Życie: drobne redakcyjne)
Według kroniki [[Jan Długosz|Jana Długosza]], pieczętował się [[herb szlachecki|herbem]] [[Poraj (herb szlachecki)|Poraj]]. Używał tytułu magistra, jednak nie wiemy który z [[uniwersytet]]ów ukończył. W 1211 r. został scholastykiem poznańskim, w 1231 kustoszem, a w 1242 biskupem poznańskim. Istnieje wprawdzie dokument datowany na 21 lipca 1240, w którym Bogufał występuje już jako biskup, jest to jednak późniejszy falsyfikat{{odn|Maciejewski|2003|s = 256}}.
 
Za jego rządów rozebrano romańskie, spękane prezbiterium [[bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu|poznańskiej katedry]], wznosząc w jego miejscu w 1262 nową konstrukcję. W 1244 Bogufał odstąpił [[książęta wielkopolscy|księciu]] [[Przemysł I|Przemysłowi I]] osadę wokół nieistniejącego dziś [[Kościół św. Gotarda w Poznaniu|kościoła św. Gotarda]], gdzie powstał lokowany na [[prawo magdeburskie|prawie magdeburskim]] lewobrzeżny [[Poznań]]. Był również sygnatariuszem aktu lokacji tego miasta. Sprowadził [[dominikanie|dominikanów]] do [[kościół św. Wojciecha w Poznaniu|kościołów św. Wojciecha]] i [[kościół św. Marcina w Poznaniu|św. Marcina]]. W 1246 otrzymał od księcia Przemysła I immunitet wraz z prawem do lokacji osad biskupich na prawie magdeburskim, co miało pomóc mu w opanowaniu oporu możnych [[Wielkopolska|Wielkopolski]] wobec rosnącej potęgi Kościoła. W roku 1248 był uczestnikiem [[synod]]u we Wrocławiu{{odn|Maciejewski|2003|s = 256}}.
 
Jego duża biblioteka, zawierająca głównie zbiory [[Biblia|Pism Świętych]], po śmierci przekazana została bibliotece katedralnej. Zmarł [[9 lutego]] 1253 roku w [[Solec Wielkopolski|Solcu Wielkopolskim]]{{odn|Maciejewski|2003|s = 256}}.
12 779

edycji