Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 5 bajtów ,  4 lata temu
m
→‎Biografia: drobne redakcyjne
W 1915 został powołany do armii carskiej. W 1917 ukończył szkołę chorążych, awansując do stopnia [[chorąży|chorążego]]. Dowodził batalionem na froncie. Członek [[Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji|Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji]] do 1918. Prowadził rewolucyjną działalność wśród żołnierzy 12. Armii. W kwietniu 1918 wstąpił do [[Gwardia Czerwona (Rosja)|Czerwonej Gwardii]]. Od maja 1918 komendant Komendy Powiatowej w [[Witebsk]]u.
 
Od września 1918 do maja 1919 komisarz 1. Smoleńskiej (później 26) Dywizji Strzelców (DS), od maja 1919 dowódca 228. Karelskiego Pułku Strzeleckiego, od lipca dowódca 2. Brygady Strzelców w 26. DS, od grudnia 1919 dowódca 27. DS. Walczył na Froncie Wschodnim, gdzie jego dywizja odznaczyła się w walkach i uzyskała miano "żelaznej", i na Froncie Zachodnim w [[wojna polsko-bolszewicka|wojnie polsko-bolszewickiej 1920]]. W wojnie z Polską Putna zdobył sławę jednego z najlepszych dowódców dywizji w [[Armia Czerwona|Armii Czerwonej]]. Dzięki jego umiejętnościom i działaniom resztki wojsk 16. i 3. Armii sowieckich uniknęły zniszczenia i przerwały okrążenie pod [[Białystok|Białymstokiem]], po czym wycofały się na wschód. Brał udział w likwidacji [[Powstanie w Kronsztadzie|powstania marynarzy w Kronsztadzie]] i walkach przy ujściu [[Wołga|Wołgi]]. Po ukończeniu Wyższych Kursów Akademickich w 1923 komendant i komisarz 2. Moskiewskiej Szkoły Piechoty. W 1923 związał się z opozycją [[Trockizm|trockistowską]]. Później z nią zerwał. W latach 1924–1927 służył w sztabie i centralnych zarządach Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej (RChACz), dowodził korpusem. W 1927–1931 [[attaché]] wojskowy w [[Japonia|Japonii]]. W latach 1931–1934 dowódca korpusu, później dowódca Nadmorskiej Grupy Wojsk na Dalekim Wschodzie. W llatach 1934–1935 attaché wojskowy w [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]]. W 1935 został mianowany komkorem.
 
W okresie [[Czystki stalinowskie w Armii Czerwonej|czystek stalinowskich w Armii Czerwonej]] aresztowany w 1937 pod zarzutem "udziału w antyradzieckiej organizacji terrorystycznej". Sądzony i skazany w okresie [[Wielki terror (ZSRR)|wielkiej czystki]] w ZSRR (wraz z nim 11 czerwca 1937 zostało skazanych siedmiu innych generałów: [[Michaił Tuchaczewski]], [[Jona Jakir]], [[Robert Ejdeman]], [[August Kork]], [[Witalij Primakow]], [[Boris Feldman]], [[Ijeronim Uborewicz]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Wyrok śmierci na ośmiu generałów sowieckich | czasopismo = [[Gazeta Lwowska (1810-1939)|Gazeta Lwowska]] | strony = 1 | data = Nr 130 z 13 czerwca 1937 | url = http://jbc.bj.uj.edu.pl/dlibra/plain-content?id=40662}}</ref>. Stracony 11 czerwca 1937. Rehabilitowany w 1956.
6195

edycji