Otwórz menu główne

Zmiany

drobne techniczne, drobne redakcyjne
[[Plik:Pietro Mascagni - Cavalleria Rusticana - Intermezzo Sinfonico.ogg|mały|''Intermezzo Sinfonico'']]
 
'''''Rycerskość wieśniacza''''' (oryginalny tytuł [[język włoski|wł.]] ''Cavalleria rusticana'') – jednoaktowa opera (''melodramma'') włoskiego kompozytora [[Pietro Mascagni]]ego z 1890 r. Libretto napisali Giovanni Targioni-Tozzetti i Guido Menasci na podstawie opowiadania [[Giovanni Verga|Giovanniego Vergi]] pt. ''[[Rycerskość wieśniacza (opowiadanie)|Rycerskość wieśniacza]]'', a właściwie jego adaptacji scenicznej. Pierwszy raz została wystawiona 17 maja 1890 w [[Rzym]]ie,. uważanaUważana jest za pierwszą klasyczną operę [[weryzm|werystyczną]].
<br>''Rycerskość wieśniacza'' stała się najpopularniejszym dziełem w całym dorobku operowym Mascagniego.
 
== Historia powstania ==
W [[1889]] r. Mascagni otrzymał drugą nagrodę w konkursie na jednoaktową operę (zdobywca pierwszego miejsca nie odegrał znaczącej roli w dziejach muzyki). Dziełem tym była „Cavalleria rusticana”. Wystawienie jej miało miejsce [[17 maja]] [[1890]] roku w Teatro Constanzi w [[Rzym]]ie. Po prapremierze, na której publiczność urządziła kompozytorowi żywiołową owację, opera odnosiła sukcesy na wszystkich wielkich scenach [[Europa|Europy]], nie wspominając o scenach rodzimej Italii. W pierwszym wystawieniu udział wzięły ówczesne sławy włoskiej opery: Leopoldo Mugnone (dyrygent), Roberto Stagno wraz żoną Gemmą Bellincioni (Turiddu i Santuzza), którzy stali się specjalistami w tych rolach, Mario Ancona (Alfio), Ida Nobili (Lola) i Federica Casali (Mamma Lucia).
 
Opera ta uważana jest za pierwszą operę werystyczną. Do jej powodzenia przyczynił się nie tylko temat libretta napisanego przez Giovanniego Targioni-Tozzettiego i Guida Menasciego, lecz również ogólne uproszczenie środków teatralnych, ogromne bogactwo melodii oddających charakter i atmosferę [[Mezzogiorno|południa]] [[Włochy|Włoch]]. Również nowość, jaką była jej zwartość (tylko 1 akt) przypadła publiczności do gustu. Nie ma tu zmian scen, a zamiast baletu, Mascagni wprowadził [[chór]]. Akcja dzieje się w okresie [[Wielkanoc]]nym w [[Sycylia|sycylijskiej]] wsi, niedaleko miasteczka [[Francofonte]]. W bardzo sugestywny sposób odrysował kompozytor sceny z życia wsi, takie jak powrót z pola, msza w wiejskim kościele, czy obraz wiejskiej tawerny, a idylliczny chór „Gli aranci olezzano”, czy też majestatyczne „Regina coeli”, należą do najbardziej poruszających fragmentów muzycznych w historii opery.
W [[1889]] r. Mascagni otrzymał drugą nagrodę w konkursie na jednoaktową operę (zdobywca pierwszego miejsca nie odegrał znaczącej roli w dziejach muzyki). Dziełem tym była „Cavalleria rusticana”. Wystawienie jej miało miejsce [[17 maja]] [[1890]] roku w Teatro Constanzi w [[Rzym]]ie. Po prapremierze, na której publiczność urządziła kompozytorowi żywiołową owację, opera odnosiła sukcesy na wszystkich wielkich scenach [[Europa|Europy]], nie wspominając o scenach rodzimej Italii. W pierwszym wystawieniu udział wzięły ówczesne sławy włoskiej opery: Leopoldo Mugnone (dyrygent), Roberto Stagno wraz żoną Gemmą Bellincioni (Turiddu i Santuzza), którzy stali się specjalistami w tych rolach, Mario Ancona (Alfio), Ida Nobili (Lola) i Federica Casali (Mamma Lucia).
Opera ta uważana jest za pierwszą operę werystyczną. Do jej powodzenia przyczynił się nie tylko temat libretta napisanego przez Giovanniego Targioni-Tozzettiego i Guida Menasciego, lecz również ogólne uproszczenie środków teatralnych, ogromne bogactwo melodii oddających charakter i atmosferę południa [[Włochy|Włoch]]. Również nowość, jaką była jej zwartość (tylko 1 akt) przypadła publiczności do gustu. Nie ma tu zmian scen, a zamiast baletu, Mascagni wprowadził [[chór]]. Akcja dzieje się w okresie [[Wielkanoc]]nym w [[Sycylia|sycylijskiej]] wsi, niedaleko miasteczka [[Francofonte]]. W bardzo sugestywny sposób odrysował kompozytor sceny z życia wsi, takie jak powrót z pola, msza w wiejskim kościele, czy obraz wiejskiej tawerny, a idylliczny chór „Gli aranci olezzano”, czy też majestatyczne „Regina coeli”, należą do najbardziej poruszających fragmentów muzycznych w historii opery.
 
Opera ''Rycerskość wieśniacza'' była grana praktycznie na deskach wszystkich renomowanych teatrów muzycznych świata, a ponieważ była zbyt krótka, aby zdołała wypełnić cały wieczór, połączono ją w stałą parę z operą ''[[Pajace]]'' [[Ruggiero Leoncavallo]]. To połączenie okazało się najlepsze i utarło się określać taki program wieczoru operowego skrótem ''Cav/Pag'' (od '''''Cav'''alleria rusticana i ''I '''Pag'''liacci'').