Otwórz menu główne

Zmiany

popr. stylu zdania
Urodziła się w 1863 jako szóste z siedmiorga dzieci rodziców Antoniego i Franciszki z domu Skorupskiej, którzy utrzymywali się z pracy najemnej. 24 lipca została [[Chrzest|ochrzczona]] w pobliskiej parafii [[Lubowidz (województwo mazowieckie)|Lubowidz]], a [[Rodzice chrzestni|rodzicami chrzestnymi]] byli Franciszek Szczęsny i Ewa Kowalska{{r|B}}. W dzieciństwie nie uczęszczała do żadnej szkoły, a w domu przyuczyła się do [[Krawiectwo|krawiectwa]], którego nauczyła ją matka z myślą o jej przyszłości. Pomiędzy 1870 a 1873 rodzina Szczęsnych przeprowadziła się na małą kolonię [[Borczyny]], gdzie we wrześniu 1875 zmarła jej matka. Prawdopodobnie śmierć matki była powodem skierowania się jej w stronę życia duchowego, gdyż właśnie w tym czasie, zaczęła się ona coraz bardziej modlić do [[Maria z Nazaretu|Matki Bożej]]{{r|B}}. W cztery miesiące później, po śmierci żony Franciszki ojciec ponownie się ożenił, z bardzo młodą, osiemnastoletnią Antoniną Więckowską{{r|D}}.
 
Z książeczki meldunkowej, wydanej w 1878 możemy się dowiedzieć, że Ludwika była średniego wzrostu, miała okrągłą twarz, niebieskie oczy oraz jasne włosy{{r|B}}. Nakłaniana przez ojca do zamążpójścia, mając 17 lat około 1880 uciekła z domu do pobliskiej [[Mława|Mławy]], gdzie prawdopodobnie utrzymywała się pracując jako krawcowa. Nieznane są jednak bliżej szczegóły jej życia i pobytu w tym mieście. W sierpniu 1885 uczestniczyła w [[Zakroczym]]iu{{r|C}}, w rekolekcjach prowadzonych dla dziewcząt przez [[Zakon Braci Mniejszych Kapucynów|kapucyna]] o. [[Honorat Koźmiński|Honorata Koźmińskiego]], późniejszego [[Błogosławiony|błogosławionego]], założyciela wielu [[Zgromadzenie zakonne|zgromadzeń zakonnych]]. Spotkanie to miało kluczowe znaczenie w jej decyzji wyboru życia zakonnego, bowiem zachęcona przez niego oświadczyła, że chce poświęcić się [[Bóg Ojciec|Bogu]]. Został skierowana do działającego w ukryciu [[Siostry Sługi Jezusa|Zgromadzenia Sług Jezusa]], którego zadaniem była praca wśród służących. Siostra przełożona [[Eleonora Motylowska]] z tego zgromadzenia{{r|C}} wspominając, dzień w którym ją poznała wspominałazanotowała m.in.: {{cytat|''W tym czasie przyjechała na rekolekcje z Mławy biedna panienka, zajmująca się szyciem, Ludwika Szczęsna. Z całą prostotą oświadczyła pragnienie służenia Bogu, wszystkie fraszki światowe służące do próżności spaliła i okazała gotowość pojechania ze mną, nawet nie dopytując, gdzie ją zawiozę. Podobała mi się niezmiernie jej szczerość, męstwo w zerwaniu ze światem i oddanie się Bogu...''{{r|B}}}}
 
8 grudnia 1886 Ludwika rozpoczęła [[nowicjat]] w [[Warszawa|Warszawie]]{{r|B}}. Po roku nowicjatu złożyła obietnicę wierności, a po następnych dwóch latach, 8 grudnia 1889 przyjęła pierwsze [[śluby zakonne]], przyjmując imię zakonne Honorata{{r|B}}. Śluby te miały charakter prywatny, jako że Zgromadzenie Sług Jezusa było wspólnotą [[Tercjarze|tercjarską]], zorganizowaną na sposób życia zakonnego i nie posiadało w tym czasie zatwierdzenia ze strony Kościoła. Od października 1889 przełożeni Sług Jezusa powierzyli Ludwice obowiązki przełożonej w nowo otwartej placówce w [[Lublin]]ie, gdzie prowadzono pracownię krawiecką i zakonspirowane apostolstwo wśród służących{{r|B}}.
22 971

edycji