Otwórz menu główne

Zmiany

Stella Adler

Usunięte 10 bajtów, 3 lata temu
Urodzona w aktorskiej rodzinie żydowskich emigrantów, Sary i Jacoba Adlerów<ref>[http://www.nytimes.com/2008/04/09/theater/09adler.html?_r=2 Joseph Berger: A New Act Unfolds in Drama Dynasty, New York Times, 9.04.2008, dostęp 29.11.2010]</ref> rozpoczęła karierę sceniczną w wieku 4 lat<ref>[http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9E0CE0DD1E31F931A15751C1A964958260 Peter B. Flint: Stella Adler, 91, an Actress And Teacher of the Method, New York Times, 22.12.1992, dostęp 29.11.2010]</ref>. Potem przez kilkanaście lat grała w żydowskich teatrzykach [[Lower East Side]]. Na [[Broadway (teatr)|Broadwayu]] zadebiutowała w 1922 r.
 
W tym samym okresie była świadkiem występów w USA [[Moskiewski Akademicki Teatr Artystyczny|moskiewskiego MChAT]], kierowanego przez wybitnego teoretyka i praktyka teatru [[Konstantin Stanisławski|Konstantego Stanisławskiego]]. Spotkanie to wywarło silny wpływ na życie i twórczość Adler<ref>[http://books.google.com/books?id=WSaMu4F06AQC&pg=PA10&dq=Stella+Adler+-inauthor:%22Stella+Adler%22&lr=&as_brr=0#v=onepage&q=Stella%20Adler%20-inauthor%3A%22Stella%20Adler%22&f=false Susan Ware, Stacy Lorraine Braukman: Notable American Women: A Biographical Dictionary Completing the Twentieth Century, Harvard University Press, 2004, dostęp 29.11.2010]</ref>. W 1925 r. dołączyła do szkoły teatralnej American Laboratory Theatre School, założonej przez byłych aktorów MChATu, [[Ryszard Bolesławski|Ryszarda Bolesławskiego]] i [[Marija Uspienska|Marię Uspienską]], gdzie wcielała w życie idee Stanisławskiego. W 1931 z kolei przyłączyła się do the Group Theatre z Nowego Jorku, założonego przez [[Harold Clurman|Harolda Clurmana]], [[Lee Strasberg]]a i [[Cheryl Crawford]]. W 1934 Adler i Clurman wybrali się do [[Paryż]]a, by przez kilka tygodni zgłębiać sztukę aktorską pod kierunkiem samego Stanisławskiego. Clurman został mężem Adler w 1943 r.
 
Adler weszła w konflikt ze Strasbergiem<ref>[4] Michael Powell, Jak zostać aktorem. Wszystko, co chcieliście wiedzieć, ale nie było odwagi, by zapytać, Wydawnictwo "Arkady", Warszawa 2011, dostęp 03.11.2013</ref> - twierdziła, że wyobraźnia aktora ma większe znaczenie niż jego emocje. Stworzyła szereg ćwiczeń wspomagających zdolność imaginacji i ponownie skierowała większą uwagę na tekst, kwestię jednostkowego rozwoju oraz konieczność ciągłego studiowania ludzkich zachowań. Twierdziła, że każdy aktora ma prawo do podejmowania autonomicznych decyzji i nie musi trzymać się surowych zasad narzuconych mu przez innych. Ponadto odrzucała przywoływanie emocji i doświadczeń aktora z przeszłości (jedna z technik METODY Stanisławskiego).
14 085

edycji