Bolesław Jaźwiński: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 356 bajtów ,  4 lata temu
poprawa linków, kat.
m (MalarzBOT: przenosiny kategorii Polacy odznaczeni Allied Victory Medal do Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa)
(poprawa linków, kat.)
W 1917 roku był członkiem [[Polski Wojskowy Komitet Wykonawczy|Polskiego Wojskowego Komitetu Wykonawczego]]<ref>Adam Miodowski, Związki Wojskowych Polaków w Rosji (1917-1918), Białystok 2004, s. 66.</ref>. W okresie od kwietnia 1917 do lutego 1918 organizator pułków inżynieryjnych w [[I Korpus Polski w Rosji|I Korpusie Polskim w Rosji]] (na Wschodzie), luty 1918 – marzec 1918 komendant twierdzy [[Bobrujsk]], marzec – maj 1918 dowódca 2 Dywizji Strzeleckiej 1 Korpusu Polskiego na Wschodzie. W lutym 1918 na czele swego pułku wyruszył na pomoc [[2 Dywizja Strzelców Polskich (WP na Wschodzie)|2 Dywizji Strzelców Polskich]] walczącej w Bobrujsku.
 
1 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. ListopadOd listopada 1918 do marzecmarca 1919 dowódca [[21 Pułk Piechoty „Dzieci Warszawy”|21 Pułku Piechoty „Dzieci Warszawy”]], marzec – kwiecień 1919 dowódca [[Okręg wojskowy#Okręgi wojskowe i generalne w latach 1918-1921|Okręgu Wojskowego Nr I Warszawskiego]]. 15 maja 1919 roku został mianowany dowódcą [[XVI Brygada Piechoty (II RP)|XVI Brygady Piechoty]]. W sierpniu tego roku został dowódcą Grupy Operacyjnej „Wschód”. 23 stycznia 1920 roku został zwolniony ze stanowiska XI BP i mianowany szefem [[Wojskowy Instytut Geograficzny|Instytutu Wojskowego-Geograficznego]] w Warszawie<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 7 lutego 1920 roku, poz. 84.</ref>. W czasie [[Wojna polsko-bolszewicka|wojny z bolszewikami]] w okresie lipiec – październik 1920 dowódca [[11 Karpacka Dywizja Piechoty|11 Dywizji Piechoty]] i odcinka obrony [[Warszawa|Warszawy]]. W okresie od października 1920 roku do maja 1926 roku szef Wojskowego Instytutu Geograficznego. Był członkiem [[Naczelny Polski Komitet Wojskowy|Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego]], a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zasiadł w składzie Komisji Orzekającej [[Odznaka Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego|Odznaki Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego]].
 
W czasie [[Przewrót majowy|przewrotu majowego]] 1926 opowiedział się po stronie rządowej. Po przewrocie spotkała go zemsta ze strony marszałka [[Józef Piłsudski|Piłsudskiego]]. Aresztowany i więziony bez sądu, a nawet postawienia zarzutów, w Warszawie i [[Wilno|Wilnie]]. Załamał się i nie odzyskał równowagi psychicznej do końca swoich dni. Ciężko chorował, był sparaliżowany. Po zwolnieniu został przeniesiony do dyspozycji Ministra Spraw Wojskowych. Z dniem 30 listopada 1928 roku został przeniesiony w [[stan spoczynku]]<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 382.</ref>. Osiadł i zmarł w Warszawie w 1935.
 
{{SORTUJ:Jaźwiński,Bolesław}}
[[Kategoria:Członkowie Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego]]
[[Kategoria:Członkowie Polskiego Wojskowego Komitetu Wykonawczego]]
[[Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej]]
209 037

edycji