Po-2: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 12 bajtów ,  3 lata temu
int.
m (Usunięto kategorię "Polikarpow"; Dodano kategorię "Samoloty Polikarpow" za pomocą HotCat)
(int.)
|commons = Category:Polikarpov Po-2
}}
'''Po-2''' ([[język rosyjski|ros.]] '''По-2''') — [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|radziecki]] [[dwupłat]]owy [[samolot]] szkolny i [[samolot wielozadaniowy|wielozadaniowy]], zaprojektowany w [[1928]] w biurze konstrukcyjnym [[Nikołaj Polikarpow|Nikołaja Polikarpowa]]. Do roku [[1944]] maszyna była oznaczona jako '''U-2''', a jej popularna nazwa to '''Kukuruźnik'''. W kodzie [[alianci|aliantów]] oznaczony jako '''Mule''' od [[Język angielski|ang.]] ''[[Muł (ssak)|muł]]'', a przez Polaków nazywany "pociak"„pociak”.
 
Po-2 był wykorzystywany głównie do szkolenia [[Pilotaż (lotnictwo)|pilotów]], a także do zadań agrolotniczych, czyli opryskiwania pól. Podczas [[II wojna światowa|II wojny światowej]] wsławił się jako nocny [[Samolot bombowy|bombowiec]]. Należące do [[Korea Północna|Korei Północnej]] maszyny Po-2 były wykorzystywane na początku [[lata 50. XX wieku|lat 50.]] podczas [[wojna koreańska|wojny koreańskiej]].
Najsłynniejszą jednostką wykorzystującą samoloty Po-2 był [[Nocne wiedźmy|588. Pułk Bombowców Nocnych]], w którego skład (zarówno personel naziemny jak i latający) wchodziły same kobiety. Zadaniem pułku było nocne nękające bombardowanie znajdujących się na tyłach wroga instalacji militarnych. Dwie najbardziej utytułowane pilotki, [[Katia Riabowa]] i [[Nadia Popowa]], wykonały jednej nocy rekordową liczbę 18 misji bombowych. Skutkiem działań kobiecej jednostki były nie tylko straty materialne, ale także obniżenie morale żołnierzy niemieckich, którzy nazywali pilotki ''nocnymi wiedźmami'' ([[język niemiecki|niem.]] ''Nachthexen'', [[Język rosyjski|ros.]] ''Ночные Ведьмы''). Efekt psychologiczny nocnych działań potęgowała również taktyka nalotów. Samoloty w szerokich kręgach, nad własnym lotniskiem nabierały wysokości (prędkość wznoszenia z bombami zaledwie 0,5-0,6 m/sek), zaś w pobliżu linii wroga atakowały bombami 50 kg z lotu szybowego (z silnikami pracującymi na mocy minimalnej), gdy jedynym odgłosem był szum skrzydeł, metalowych linek usztywniających konstrukcję oraz świst i eksplozje bomb. Po zrzucie bomb (maksymalnie 6 bomb po 50 kg) maszyny na pełnej mocy oddalały się z miejsca ataku. Pilotki 588 Pułku były wielokrotnie odznaczane [[Order Czerwonego Sztandaru|Orderem Czerwonego Sztandaru]] i [[Bohater Związku Radzieckiego|Bohatera Związku Radzieckiego]], a niektóre z nich, mające blisko 1000 misji na koncie, wzięły udział w [[Bitwa o Berlin|bitwie o Berlin]] w 1945 r. Kukuruźnik, wbrew pozorom, był maszyną bardzo trudną do zestrzelenia przez samoloty [[Luftwaffe]] ze względu na to, że jego prędkość maksymalna była niższa niż [[Przeciągnięcie|prędkość przeciągnięcia]] myśliwców niemieckich [[Messerschmitt Bf 109]] i [[Focke-Wulf Fw 190]], co znacznie utrudniało celowanie. Znacznie groźniejszy był ostrzał z ziemi, dlatego maszyny te nie wykonywały tego typu lotów w dzień.
 
Samoloty typu Po-2, były używane również przez lotnictwo [[Ludowe Wojsko Polskie|LWP]]. W wersję łącznikową były wyposażone klucze i eskadry łącznikowe działające przy różnych [[sztab]]ach i dowództwach. Nocna wersja bombowa była używana w [[2 Pułk Nocnych Bombowców "Kraków"|2 Pułku Nocnych Bombowców "Kraków"„Kraków”]].
 
Po-2 były używane bojowo przez lotnictwo polskie także po wojnie. W ramach [[Akcja Wisła|akcji "Wisła"„Wisła”]] w [[1947]] roku, do rozpoznawania położenia oddziałów [[Ukraińska Powstańcza Armia|UPA]] oraz do ich ostrzeliwania i bombardowania.
Uzbrojenie polskich Po-2 stanowił karabin maszynowy SzKAS lub [[Karabin maszynowy DP|Diegtiariowa]] kal. 7,62 mm, obsługiwany przez obserwatora, który wyrzucał z kabiny również [[Granat F-1|granaty F-1]].
[[Plik:Po 2 uszkodzony w Bieszczadach.jpg|thumb|Polski Po-2 uszkodzony podczas walk z [[Ukraińska Powstańcza Armia|UPA]] w [[Bieszczady|Bieszczadach]]]]
9513

edycji